Novel & Cerita หนี้แค้นแปดปี เปลี่ยนเป็นเถ้าธุลีของศัตรู

ชิงหยวนเปาพูดกับตัวเองด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ชิงหยวนเปาระลึกถึงหนี้แค้นในอดีตที่มีกับหนิงซีโย่ว แม้ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน หนี้แค้นนั้นยังคงอยู่ในใจของเขาอย่างยากจะลืม ชายชราจำได้ดีถึงเหตุการณ์ในครั้งนั้น

บุษยาค่อยตั้งสติแล้วนั่งลงพิจารณาสัญญาอีกครั้ง ในสัญญาระบุว่าได้เกินวันชำระหนี้มาแล้วหลายปีซึ่งอันที่จริงก็นับตั้งแต่วันที่พ่อของเธอเสียชีวิต แต่ทำไมจดหมายทวงหนี้ถึงเพิ่งส่งมาถึงเธอ ตอนนี้มูลค่าหนี้รวมดอกเบี้ยมันมากเกินกว่าที่เธอจะชำระได้ในเวลาอันรวดเร็ว ว่า กันตามจริงเธอไม่สามารถชำระได้เลยต่างหาก

บทที่ 7 จดหมายฉบับนี้เป็นจดหมายการขอความเมตตาจากลูกหนี้วัยชราผู้ล่วงลับอย่างดิฉัน หนี้ที่อนันตกาลติดค้างเอาไว้กับอีเมอร์สันจำนวนกว่าสามล้านบาท ดิฉันคงไม่มีโอกาสได้ชดใช้ให้อีกแล้ว และก็ไม่อาจจะโยนหนี้ก้อนใหญ่นี้ให้กับหลานสาวที่พึ่งจะจบมอหกอย่างมิรินได้ ดิฉันจึงอยากจ

เขากล่าวเสียงเย็นชาขณะก้าวเดินออกจากตำหนักที่กำลังลุกไหม้ "หนี้แค้นสิบปี ข้าจะทบทวีคูณและรีดเค้นมันจากร่างกายของเจ้าทุกหยาดหยด บนเตียงของข้า เจ้าจะไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะร้องขอความตาย"

ละอองทำหน้าครุ่นคิด เธอพยายามเค้นเอาความทรงจำของร่างเดิมออกมา ใช่แล้ว เมื่อหกปีก่อนเธอติดหนี้พนัน แต่ไม่มีเงินจ่ายเจ้าหนี้ขู่พ่อกับแม่ว่าจะฆ่าเธอถ้าไม่หาเงินมาจ่าย อำภาจึงต้องทำทุกวิถีทางเพื่อหาเงินมาใช้หนี้ให้ลูกสาว เธอเอาโฉนดที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างแปลงนี้ไปจำนองกับ ธนาคารได้เงินมาหกหมื่น จากนั้นก็ใช้หนี้พนันให้ลูกสาวจนหมด ลูกสาวสัญญาว่าจะหาเงินมาใช้หนี้ทั้งเงินต้นพร้อมดอกเบี้ยที่ธนาคารแจ้งไว้คือหนึ่งแสนหนึ่งหมื่นบาท ระยะเวลาในการชำระหนี้คือหกปี แต่ละอองก็ไม่เคยจ่ายหนี้ให้ธนาคารเลย

ฉันหลับตาลงและเริ่มวางแผน ผู้หญิงตระกูลมาร์โคนีไม่ร้องไห้ เราไม่ตีโพยตีพาย และที่สำคัญที่สุดคือเราไม่รู้จักคำว่าให้อภัย เราจะเอาคืน และเราจะทำให้คนทรยศต้องชดใช้ด้วยราคาที่พวกมันไม่มีปัญญาจ่าย

“เป็นเฟรนวิสเบเนฟิตกันหนึ่งปี แล้วหนี้ทุกอย่างเป็นอันจบ เราจะตกลงไหม” ข้อเสนอนี้ทำเอาปีใหม่ถึงกับอ้างปากค้าง นึกในใจอยู่เฉยๆไม่ต้องหาเรื่องใส่ตัวอยากชดใช้หนี้บุญคุณอะไรนั่นป่านนี้เธอคงไม่ต้องตกอยู่ในสถาการณ์ลำบากเช่นนี้หรอก แต่ในเมื่อพูดออกไปแล้วยังไงเธอก็ต้อ งรับผิดชอบ นับนาทีกว่าที่ปีใหม่จะตกลงกับตัวเองได้ “ปีตกลง”

ชายร่างใหญ่ที่เหมือนว่าจะเป็นหัวหน้าของแก้งค์นี้ตะคอก “เรื่องอะไร? เรื่องหนี้ไงอีหนู! ป้าแกเล่นพนันบอลติดหนี้เฮียใหญ่พวกกูไว้เยอะ! หนี้นอกระบบดอกลอยนะมึง!” “ป้า... ป้าสายหยุดติดพนันเหรอคะ?” ส้มโอรู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่า “เออ! ติดจนเปรม! ยอดรวมสามล้านถ้วน! มึงเตรียมตัวหา เงินมาจ่ายแทนป้าที่รักของมึงได้เลย!”

คำพูดนั้นทำให้แตงหวานนิ่งคิดไปเล็กน้อย ก่อนจะถอนหายใจยาว “ทำไมเรื่องมันถึงไม่จบซะทีนะ เลิกกันมาปีกว่าๆ เกือบสองปีแล้ว แต่เพราะหนี้ก้อนนั้นแท้ๆ ฉันเลยต้องมาเจ็บตัวอีก”

พี่ไปทำอะไรไว้ ทำไมเขาต้องทำกับตาลแบบนี้’ น้ำตาลคร่ำครวญในใจ หนี้แค้นที่เธอไม่ได้ก่อ แต่มูลค่ามันมหาศาลจนเธอแทบมองไม่เห็นทางชดใช้ ‘ต้องถูกรางวัลที่หนึ่งกี่งวดถึงจะใช้หนี้ไอ้มาเฟียจอมโหดนั่นหมด... แล้วฉันจะออกไปจากทีนี่นี่ได้ยังไง น้ำตาลเอ๊ย...’