Novel & Cerita หย่าร้าง

หลันเฟิงเกอ คุณหนูจวนแม่ทัพที่กำลังตกต่ำล่มสลาย นางแต่งเข้าจวนแม่ทัพอวี้ กลายเป็นฮูหยินน้อยที่มารดาสามีไม่รัก บรรดาบ่าวไพร่เพิกเฉยไม่ใส่ใจ เพราะลักลอบคบชู้หลักฐานแน่นหนา ทำให้ถูกโบยจนปางตาย ร่างร่อแร่ลมหายใจรวยรินถูกไปยังหมู่บ้านติงชุนที่ยากจนไกลจากเมืองหลวง หลังลมหายใจขาดห้วงอยู่ๆ นางก็ลืมตาตื่นขึ้น กลายเป็นหญิงสาวที่เข้มแข็ง ดุดัน เด็ดขาด หลังสามเดือนหนังสือหย่าก็ถูกส่งมาจากสามีที่เป็นแม่ทัพ ตัดขาด ไม่ติดค้าง ไม่หลงเหลือเยื่อใย หลันเฟิงเกอพับจดหมายหย่าเก็บเอาไว้อย่างดี ตั้งหน้าตั้งตาใช้ชีวิตเรียบง่าย กระทั่ง...อยู่ๆ ชายชู้ของนางก็ปรากฏตัว เขากล่าวว่าเป็นคนของแม่ทัพน้อย ทั้งถูกใช้เป็นเครื่องมือเพื่อกำจัดนาง!!! เดิมทีนี่ก็ไม่ใช่เรื่องของนาง ทว่าความแค้นในใจที่คุกรุ่นนี้...นางไม่ทวงความยุติธรรมไม่ได้!!! อดีตสามีก็ต้องทวงแค้น... บุรุษที่เข้ามาพัวพันก็ล้วนหล่อเหลาล้ำเลิศ... เป็นเพียงสตรีที่ถูกหย่าขาด...ทว่าเหตุใดตัวนางจึงถูกห้อมล้อม ราวกับตอนนี้นางมี...ชะตาดอกท้อไปได้!!!

ที่ฉันต้องร้าย… ก็เพราะน้องสาวสารเลวของนายมันแย่งคู่หมั้นของฉัน!

นางแต่งเข้าตำหนักจวิ้นอ๋องในฐานะพระชายาเอกที่สวามีไม่รัก พอคลอดบุตรยังถูกใส่ร้ายว่าเป็นหญิงชั่วถูกจับคุมขังทรมานในคุกใต้ดิน บุตรชายผู้น่าสงสารต้องเติบโตมาแบบอดอยากยิ่งกว่าเด็กไร้บ้าน

“ส้ม!” ร่างแกร่งผวาเข้าหาอย่างเป็นห่วง แต่กลับถูกยั้งไว้ด้วยดวงตาแข็งกร้าวชอกช้ำที่ตวัดมองมา ทำให้เขาถึงกับชะงัก ตัวชาวูบ ดวงตาหมองไหม้คู่นั้นราวกับแก้วบางๆ ที่มีรอยร้าวลึก ถ้าเขาแตะต้องเพียงเบาๆ เธอก็พร้อมจะแตกสลายลงตรงนี้ ปราบดาได้แต่มองตามร่างเพรียวระหงที่ค่อยๆ ก้มลงเก็บเสื้อผ้าที่ตกกระจัดกระจายข้างเตียงมาสวมใส่เงียบๆ ก่อนเดินโซเซออกจากห้องไปโดยที่ไม่แม้แต่จะหันกลับมามองหน้าเขาด้วยซ้ำ ความรักงั้นหรือ? ไม่รู้สิ...เขายอมรับว่าพอใจมาก แต่ยังไม่ได้ถึงขั้นรักเด็กคนนั้น ทว่าก็ทนไม่ได้ที่เห็นชายอื่นเข้าใกล้เธอ หรือว่ามันอาจจะเป็นแค่อารมณ์หวงของเท่านั้นไม่ใช่...ความรัก! เฮ้อ นี่เขากำลังจะเป็นบ้าใช่ไหมที่ไปหลงเสน่ห์แม่ศัตรูตัวร้ายนั่น ทั้งๆ ที่เกลียดกันแทบเป็นแทบตาย จนวันหนึ่งที่เธอหวนกลับมาอีกครั้ง พร้อมผู้ชายอีกคนที่แสนดีกว่าเขา ปราบดาจึงได้รู้ว่าเขาสูญเสียอะไรไปบ้าง สายไปไหมหากเขาต้องการช่วงชิงทุกอย่างกลับคืนมา

“หลี่เจียง สุดท้ายท่านก็ไม่คิดเชื่อถือไว้วางใจข้าเลยสักนิด” หว่านหนิงตอบกลับไป สายใยเส้นสุดท้ายของนางที่มีต่อหลี่เจียงขาดสะบั้นลงตรงนั้น

ตอนจะเลิกก็บอกทนได้ทุกอย่าง แล้วก็ทนมาตั้งหลายปี แต่พอจะขอมีเมียอีกคนกลับทนไม่ได้ งั้นก็เลิกไปเหอะรำคาญ!

แค่คืนเดียว ฉันคิดว่ามันจะจบ...แต่คุณหมอสุดหล่อกลับร้อนแรงจนฉันถอนตัวไม่ขึ้น คืนเดียวไม่พอ เขาจะเอาทั้งตัวและหัวใจฉัน

นางแอบรักเขามาตั้งแต่เด็ก ทว่าเขากลับมีใจรักพี่สาวของนาง หลันชิงเหอไม่คิดแย่งชิง กระทั่งตื่นขึ้นมาด้วยสภาพเปลือยเปล่า ทั้งยังถูกเขาตราหน้าอย่างเกลียดชัง

สำหรับ ชญานิศ ไม่มีอะไรชอกช้ำใจไปกว่าการถูกหลอกให้รัก แล้วต้องตกอยู่ในฐานะชู้ และเมียน้อย เพราะฉะนั้นเมื่อมีโอกาสที่จะโบยบิน เธอจึงไม่ช้าที่จะหนีไปไกลแสนไกลเพื่อตั้งต้นชีวิตใหม่ แต่แล้วใครจะคาดคิด...เธอท้อง กับ เขา เด็กที่มีสายเลือดเดียวกันกับเขาติดอยู่ในท้องเธอ . สี่ปีผ่านไป โลกกลมไม่ได้เกินคำว่าโกหก เธอกลับมาเจอเขาอีกครั้ง "พี่รู้ว่าเจี๊ยบมีลูกแล้ว และน้องเคนก็คือลูกของพี่"

อลัน ซาวันเดอร์(พี่อลัน) อายุยี่สิบเจ็ดปีลูกครึ่งไทย-อเมริกัน ไปอยู่และเติบโตที่ประเทศไทย โดยมีพ่อและแม่ทูนหัวเลี้ยงดูจนถึงอายุสิบห้า แต่ตอนที่อลันอายุได้เจ็ดขวบพ่อและแม่ทูนหัวได้ให้กำเนิดบุตรสาว ผู้ซึ่งที่จะมาครอบครองหัวใจของเขา ปิ่นมุก อัครถาวรกุล(หนูมุก) อายุยี่สิบปีเกิดมาท่ามกลางความรักของคนรอบข้างและรวมถึง ‘พี่อลัน’ ชายเพียงคนเดียวที่เธอต้องรักเขาอย่างไม่มีเงื่อนไข ต้องเป็นสะใภ้ใหญ่ของตระกูลซาวันเดอร์ หนูมุกจึงถูกเลี้ยงดูให้พร้อมกับหน้าที่ตำแหน่ง ‘เมีย’ ของพี่ชายท้องชนกันที่เขาไม่ใช่เป็นเพียง อลัน ซาวันเดอร์ แต่เขาคือ‘ลูกไม้’มาเฟีย ‘ให้ตายเถอะ!’คำนี้ต้องเกิดขึ้นกับอลันแทบทุกวัน เมื่อเขาคิดว่าถึงเวลาแล้วที่เขาต้องรับเจ้าสาวตัวจริงของเขามาดูแลต่อจากพ่อแม่ เพื่อรอเวลาที่เหมาะสมที่เขาจะมอบตำแหน่ง ‘เมีย’ที่ถูกต้องตามกฎหมายให้กับเธอ ‘ให้ตายเถอะ!’เขาเกลียดตัวเองที่ทำให้‘หนูมุก’เสียน้ำตาครั้งแล้วครั้งเล่า เขาจึงชดเชยให้กับเธอด้วยการมอบตัวเองให้ตกเป็นของเธอครั้งแล้วครั้งเล่า “ถือซะว่าพี่เป็นสินค้าที่เต็มใจให้หนูมุกได้ทดลองใช้ได้ตามใจ...ครับ”