หลังปล่อยตัว Novels & Stories

แฮคหอบหายใจ ปรายตามองฉันที่นอนหมดแรงอยู่เบื้องหน้า แก่นลำที่สงบลงไปแล้วผงาดตัวขึ้นมาใหม่ “อึก แฮค...” ฉันรู้เพราะเขายังอยู่ข้างใน หลังปลดปล่อยเสร็จเขาก็ไม่ได้รีบร้อนเอามันออกไป

ช่างน่าอึดอัดยิ่ง นางอายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้ว “หลังจากที่เคยปลดปล่อยกับเจ้า ข้าก็ไม่ได้ทำมันอีกเลย พอเมื่อได้คืนได้ทำ จึงรู้สึกนอนหลับสบายยิ่งนัก” เขาแทบจะเค้นเสียงลอดไรฟันในประโยคท้าย “เช่นนั้นก็ดีใจด้วย”

“องค์รัชทายาท ข้าน้อยบอกความจริงแล้ว ปล่อยข้าน้อยกลับไปได้หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?” “ย่อมได้!” หลังจากฉินซูพูดจบ เขาก็ปล่อยมือจริง ๆ ชายผู้นั้นดีใจอย่างยิ่ง หลังจากหลุดพ้นจากสถานการณ์ลำบากแล้ว เขาก็หันหลังกลับแล้ววิ่งออกไปราวกับได้รับการอภัยโทษ

หลังจากประทับลายนิ้วมือ ตงตงก็ถูกปล่อยตัวกลับบ้าน ทุกคนเข้ามาล้อมหน้าล้อมหลังตงตงอย่างยิ้มแย้มยินดี ระหว่างนั้น จิ่งฝางก็เอ่ยขึ้น ทั้งยังตั้งคำถามด้วยความสงสัยอีกด้วย

ไม่นานฉันก็ปลดปล่อยความต้องการออกมา "เมียแต่แล้วถึงคราวผัวมั่งนะครับ" ฉันที่หมดแรงหลังจากปลดปล่อยออกมาก็ถูกเขาจับอุ้มขึ้นทำให้ตอนนี้ฉันนั่งอยู่บนตัวเขาโดยที่ตรงส่วนนั้นของเรายังเชื่อมต่อกันอยู่

คำแซวที่พูดออกมาโดยไม่ตั้งใจ กลับแทงตรงเข้ากับความจริงพอดี แต่หลังจากผ่านเรื่องราวมามากมาย และเวลาผ่านไปนานขนาดนี้ จู้ซีเหยาก็ปล่อยวางทุกอย่างได้อย่างแท้จริงแล้ว

ฉันยันตัวออกห่างและยืนหลังตรงเมื่อควันภายในปากถูกปล่อยจนหมด แต่สายตาก็ยังมองไปที่ราฟา ลิ้นเล็กเลียริมฝีปากล่างของตัวเองแล้วละสายตาจากเขา “ฉันผ่านเกมแล้วนะคะ ขอตัวค่ะ” พูดจบก็หันหลังเดินตรงไปยังห้องตัวเองทันที

ผมลืมตาขึ้นมาหลังจากถูกเขย่าอย่างแรงจากใครบางคน “เฮ้ย ปล่อยผมเดี๋ยวนี้นะ บอกให้ปล่อยไง” “ปล่อยอะไร ดูดี ๆ ซะก่อน”

​“ปวดขาไหมคะคุณเพลิง” ตวงรักถามเขาอย่างเป็นห่วง เมื่อพิธีผ่านพ้นไปจนถึงพิธีส่งตัว เมื่อผู้ใหญ่ให้ศีลพรเสร็จแล้ว จึงปล่อยให้หนุ่มสาวอยู่ด้วยกันตามลำพัง เธอกำลังปลดเครื่องประดับออกจากตัว เพลิงหรี่ตาลง เขากำลังคิดออกเมื่อตอนเธอพูดนี่แหละ ว่าขาของเขาพึ่งจะหาย ชา ยหนุ่มเลยแกล้งทำเป็นเซแล้วพูดเสียงออด

เสียงฉันสั่นระริกเมื่อรู้ว่าเขากำลังปลดปล่อยฉันจากเชือกที่มัด รู้สึกถึงตัวเขาที่นั่งยองๆ อยู่ด้านหลังฉัน ปลดเชือกที่ข้อเท้าฉัน