หลังปล่อยตัว นิยาย & เรื่องราว

ไม่นานฉันก็ปลดปล่อยความต้องการออกมา "เมียแต่แล้วถึงคราวผัวมั่งนะครับ" ฉันที่หมดแรงหลังจากปลดปล่อยออกมาก็ถูกเขาจับอุ้มขึ้นทำให้ตอนนี้ฉันนั่งอยู่บนตัวเขาโดยที่ตรงส่วนนั้นของเรายังเชื่อมต่อกันอยู่

คำแซวที่พูดออกมาโดยไม่ตั้งใจ กลับแทงตรงเข้ากับความจริงพอดี แต่หลังจากผ่านเรื่องราวมามากมาย และเวลาผ่านไปนานขนาดนี้ จู้ซีเหยาก็ปล่อยวางทุกอย่างได้อย่างแท้จริงแล้ว

บทที่ 8 ผูกปิ่นโต 3 วันต่อมา “ใครเป็นคนปล่อยข่าวฉันกับนางเอกคนนั้น”

ในหัวคงมีแต่เรื่องอย่างว่าสินะ 🐸 เอ็ม จักรวาล: พี่ก็เงี่ยน แต่อยากให้ผึ้งได้พักอ่านหนังสือบ้าง เลยออกมาปลดปล่อยข้างนอกกับคนอื่นแทน [ ปลดปล่อย! หมายความว่ายังไง อย่าบอกนะว่าไปแอบปล่อยน้ำใส่ผู้หญิงคนอื่น ถ้าเป็นแบบนั้นฉันจับฆ่าตายแน่ ] 🍯 Honey: ปลดปล่อยอะไร อธิบายมาเดี๋ยว นี้!

เสียงฉันสั่นระริกเมื่อรู้ว่าเขากำลังปลดปล่อยฉันจากเชือกที่มัด รู้สึกถึงตัวเขาที่นั่งยองๆ อยู่ด้านหลังฉัน ปลดเชือกที่ข้อเท้าฉัน

เขาพึมพำกระชับอ้อมกอดด้วยความรู้สึกราวกับได้รับการปลดปล่อย ราวกับเขายังไม่ได้ทำของหล่นหาย ถึงอย่างนั้นกลับถูกนางดันออก “ถูกปล่อยตัวแล้วหรือ ทางด้านม่านม่านเป็นอย่างไรบ้าง”

บ้าๆๆ บ้าไปแล้ว! เมื่อคืนมัน...มัน... โอ๊ย! ทำไมถึงได้ปล่อยตัวปล่อยใจไปขนาดนั้นกันนะ!

หลิงหลิงเบิกตากว้าง “ใต้เท้ายอมปล่อยตัวหรือเจ้าคะ” กู้จื่อเวยพยักหน้า “อีกสองวันจะมีหนังสือปล่อยตัว”

ธันวาเอ่ยพรางกอดโฮลี่ที่ยืนกอดอกอย่างไม่พอใจแล้วห้นหลังให้ “ลูกค้าคนไหนยอมปล่อยตัวมาล่ะ ถึงได้…” “สุขสันต์วันเกิดนะ ฉันขอให้เธอมีความสุขมากๆ”

หลังจากเขาเอ่ยสิ่งเหล่านี้จบ เขาราวกับสูญเสียแรงทั้งหมดไป จึงหลับตาลงอย่างอ่อนล้า นับจากนี้ จากกันด้วยดี ต่างคนต่างมีความสุขในทางของตัวเอง เขาปล่อยนางไป และปล่อยตัวเองไปเช่นกัน ภายในกระโจม หลงเหลือเพียงเสียงหายใจอันหนักหน่วงและแหบพร่าที่คอยสะกดกลั้นของเผยอี้ และเสียง สายฝนที่ตกลงมาเปาะแปะนอกหน้าต่าง