อย่าเรียกมารดา ข้ายังมิเคยตั้งครรภ์ Novels & Stories

“ข้าไม่ยอมให้สตรีอื่นกำเนิดบุตรของข้าอย่างเด็ดขาด มารดาของบุตรต้องเป็นฉีจิงลั่วผู้เดียวเท่านั้น” “เหตุใดจึงกล่าววาจาใจร้ายเช่นนี้เพคะ” เพราะไม่รักเลยไม่ยอมให้ตั้งครรภ์เช่นนั้นหรือ

“คุณแม่คะ คุณแม่กำลังเข้าใจผิดนะคะ คุณโยไม่ได้...” “ไม่ต้องมาแก้ตัวแทนเลย! ดูสภาพหล่อนซิ ต้องให้หลานฉันหลุดออกมาก่อนหรือไงยะ! ตาโยเองก็เหมือนกัน เมียกำลังท้องกำลังไส้ แกจะอยากอะไรนักหนา ทำไมไม่รู้จักหักห้ามใจบ้างฮะ!” มารดาผู้แสนดีเอ่ยตัดพ้อทั้งลูกชายและลูกสะใภ้ มีอ ย่างที่ไหนเมียกำลังตั้งครรภ์แต่ก็ยังไม่ว่างเว้นเรื่องอย่างว่า ไม่กลัวกระทบกระเทือนลูกในท้องบ้างเหรอ

ฉันไม่อยากพูดอะไรกับเขามาก จึงยื่นประวัติแชตก่อนหน้านี้ระหว่างฉันกับแม่เขาให้ดู “มีลูกไม่ได้จะเรียกว่าผู้หญิงได้ยังไง? ก่อนหน้านี้ท้องแล้วยังรักษาไว้ไม่ได้อีก ช่างไร้ประโยชน์จริง ๆ”

ไม่รู้จะไปไหนก็เลยออกมานั่งซึมบนชิงช้าหน้าบ้าน ตาทั้งคู่มองเหม่อ บอกตัวเองเหมือนจะย้ำความจริงให้ชัด หล่อนท้อง! ก่อนมารดาจะทักขึ้น หล่อนยังไม่อยากยอมรับว่าตัวเองตั้งครรภ์ ลูก... หล่อนยกมือวางบนหน้าท้องที่ยังแบนราบ “หนีออกมาทำไม”

มา “โทร.มาอีกแล้ว ฉันบอกหนูไปแล้วไงจ๊ะ ว่าฉันยังไม่เคยมีลูก หนูคงกดเบอร์ผิดแล้วจ้า”

“เสด็จพ่อ ไม่มีเรื่องเช่นนี้อย่างแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ! เสด็จแม่ป่วย มิได้ตั้งครรภ์แน่นอน!”

“ออกไป!! พระองค์อยากไปนักก็รีบไปเลย!!” “อิงเอ๋อร์…เจ้าบอกว่าเจ้ากำลังตั้งครรภ์งั้นหรือ เรากำลังจะมีลูกด้วยกันเหตุใดเจ้าไม่บอกข้า” “พระองค์เองยังมีเรื่องที่ไม่ได้บอกหม่อมฉันเลยนี่เพคะ”

“เป็นลูกของท่านแม่ทัพเจ้าค่ะ! คุณหนูไม่กล้าบอกเพราะคิดว่าถึงอย่างไรเสียท่านก็ไม่มีทางรับเด็กในท้องคนนี้ว่าเป็นสายเลือดของท่านแม่ทัพอย่างแน่นอน” ถ้อยคำของบ่าวนางนั้นช่างกรีดลึกเข้าไปในหัวใจของหลัวอี้หลางยิ่งนัก เหตุใดนางจึงไม่ยอมบอกเรื่องตั้งครรภ์ หากบอกเสียตั้งแต่แรก เรื่อ งราวมีหรือจะบานปลายถึงเพียงนี้ พ่อคนไหนบ้างที่จะไม่รักลูกของตัวเองในเมื่อสวรรค์ลิขิตให้สายเลือดในอกถือกำเนิด ถึงเวลาแล้วที่เขาจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ไม่ต้องอยู่ใต้เงาสกุลหลัวอีกต่อไป “ตอนนี้นางอยู่ที่ไหน!”หลัวอี้หลางถามกลับไป

พระนางแสร้งเอ่ยออกมาโดยควบคุมไม่ให้น้ำเสียงสั่นเครือ “พระนางกล้าเรียกตัวเองว่าเป็นมารดาอีกหรือ ตลอดเวลาตั้งแต่ข้าเกิดท่านเคยทำหน้าที่มารดาแล้วหรือยัง หึ!! ช่างน่าขันนัก”

“ขอรับ” “เพราะอย่างนี้สินะ เจ้าถึงไม่เคยมาถามเรื่องมารดาของเจ้ากับตาเลยสักครั้ง”