อัตลักษณ์ที่ซ่อนเร้น Novels & Stories

คำเตือน : นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องสั้นเน้นฉากรักใคร่ ไม่เน้นดราม่า ไม่มีเรื่องราวซับซ้อน สำหรับอ่านฮีลใจคลายเครียด ซึ่งเหมาะสำหรับนักอ่านที่มีอายุ18ปีขึ้นไป โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ

​ทว่าภายใต้ภาพลักษณ์น้องเล็กผู้แสนน่ารัก​ และรูปร่างสัดส่วนที่ดูสุขภาพดีสไตล์ไอดอลระดับท็อปนั้น กลับซ่อนมัดกล้ามเนื้อที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างหนักจากการเต้นและรสนิยมลับที่ไม่มีใครล่วงรู้ ในขณะที่คนทั้งโลกเห็นเขาเป็นเพียงเด็กหนุ่มที่สดใสราวกับแสงตะวันในยามเช้า อคิณกลับใ ช้ความใสซื่อเหล่านั้นเป็นเกราะกำบังตัวตนที่แท้จริง ซึ่งลึกลับและเปี่ยมไปด้วยอำนาจดั่ง The Sun ที่เขาเป็นในแอปหาคู่ ​"ความใสซื่อ" ที่ทุกคนชื่นชม จึงเป็นเพียงหน้ากากชั้นดีที่ช่วยให้เขาสามารถดำดิ่งลงไปในรสนิยมส่วนตัวที่สวนทางกับภาพจำของสาธารณชนได้อย่างแนบเนียน

เธอได้แต่เลิกคิ้วมองเขาอย่างงุนงง เพราะไม่เข้าใจในคำถามกำกวมของเขา ว่าหมายถึงสิ่งไหนกันแน่ ปุณณธีร์จึงยอมถอดถอนตัวตนออก และทิ้งตัวนอนลงข้าง ๆ โดยที่ไม่ลืมจะดึงเธอเข้ามาสวมกอดแนบกายและดึงผ้าขึ้นมาคลุมกายของเธอและเขาเอาไว้

“ไปเถอะ ไม่ต้องห่วงหรอก” ธนกรเดินอ้อมไปด้านหลัง เขาจับตามองดูการพูดคุยของกลุ่มคนด้านหน้า ดูเหมือนคุณเมศจะเป็นนักธุรกิจคนสำคัญแต่ยังไม่รู้ว่าอยู่บริษัทไหน? เขาขยับเท้าเข้าไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น คนที่ตัวเองเฝ้าคิดถึงอยู่ตลอดเวลา ตัวตนที่แท้จริงของเขาคือใคร?

ทว่าทั้งๆ ที่เป็นเช่นนั้น หากแต่เพราะจำตัวตนมิได้ จึงไม่ใช่ซ่อนตัวหรือต้องเก็บงำอันใด ซิงเยว่จึงไม่จำเป็นต้องปกปิดนิสัยใจคอ

อิศราไม่ปล่อย แถมยังโน้มหน้าต่ำลงมาใกล้มากเหลือเกิน กลิ่นลมหายใจร้อนๆ ผสมกับกลิ่นของแอลกอฮอล์เป่าลดลงมาบนใบหน้าของหล่อน “พี่ใหญ่รู้หรือเปล่าว่าเธอมีอีกตัวตนหนึ่งที่ซ่อนเอาไว้”

พูดจบหลินซูเมิ่งก็สบัดหน้าเดินจากไปทิ้งให้เจียงหลียืนอยู่ท่าม กลายสายตาดูแคลนจากคนอื่น หลายคนต่างรู้จักนางในฐานะคุณหนูผู้เรียบร้อยอ่อนหวาน มีคุณธรรมเห็นใครถูกรังแกชอบเข้าไปช่วยเหลือวันนี้นางได้เปิดเผยตัวตนของนางออกมาแล้ว เสิ่นเยว่ยืนกอดอกมองนางยิ้มๆ

เหมือนดังเช่นออสติน ชายหนุ่มหลงวนเข้าไปในบ่วงมารยา กว่าจะหลุดพ้น แทบเอาตัวไม่รอด นับว่าสวรรค์ยังเมตตา หรือไม่ก็ตัวออสตินเองยอมพ่าย เขาอาจจะดูเลวร้ายในสายตาคนอื่น แต่เขาทำเพราะความฝังใจ ความฝังใจผิดๆ ที่ถูกปกปิดไว้ด้วยอีโก้ บางคนกินทิฐิเป็นอาหาร เก๊กหน้าใส่กันไปวันๆ ต่างฝ่ายต่างรอให้อีกฝ่ายง้อ มึงแน่ กูแน่ งอนการกุศลประชดทำลายสถิติ เชิดหยิ่ง...ชิงชนะเลิศ...มันบ้าสิ้นดี!!!

ตรานั้นถูกดัดแปลง สัญลักษณ์แห่งความซื่อสัตย์ชั่วนิรันดร์ของเขาที่มีต่อฉันถูกปรับแก้อย่างแยบยล มีตัวอักษรตัวหนึ่งถูกซ่อนไว้ในลวดลาย S. อักษรตัวแรกของชื่อซิลเวีย กฎโบราณข้อหนึ่งดังก้องขึ้นในความคิดของฉัน

“เมียซ่อนที่ไม่มีใครรู้นะเหรอคะ” “ก็เพราะไม่มีใครรู้ไงว่าสามีเธอเป็นใครถึงต้องสวมแหวนไว้ให้รู้ว่าเธอมีพันธะแล้ว”