เกมรัก Novels & Stories

ชักจะเก่งขึ้นทุกวัน “อ๊ะ!เบาๆ ค่ะ” คนโดนอุ้มอุทานเสียงแผ่ว ห้องนี้ไม่ให้คนอื่นเข้ามาขัดจังหวะ พวกเขาอยากสวีทหวานกันแค่ไหนก็ได้ เคย์เดนจูบเมียรักอย่างลึกซึ้ง เขาชอบที่สุดก็คือแววตาสับสนเวลาโดนรังแกของเธอ กลับมาเป็นปกติแล้ว ต่อจากนี้จะต้องรักษาเอาไว้ให้ดีๆ

อ่อยรักเฮดว๊ากสุดโหด 2. ล่ามรักพี่ว๊ากสุดโหด 3. ลวงรักพี่ว๊ากสุดโหด 4. เดิมพันรักพี่ว๊ากสุดโหด

หวันยิหวาครางเสียงหลง “เปลี่ยนใจตอนนี้ก็ไม่ทันแล้วคุณ” “นายนั่นแหละน่าจะให้ฉันขับรถเข้ามา รถฉันเป็นรถไฟฟ้านะ สามารถนอนเปิดแอร์แล้วก็ใช้พวกเครื่องใช้ไฟฟ้าในรถได้ทั้งหมดเลย”

ฟังแล้วอาจจะดูเหลือเชื่อเพราะจากเกมที่เคลือบไว้ด้วยเล่ห์กลและความเจ็บปวด นำมาสู่บางสิ่งที่เรียกว่า ความรัก จนถึงตอนนี้รามไม่เคยมองว่าไอริเป็นแค่รางวัลของผู้ชนะแต่เธอคือ “ผู้หญิงที่เขารัก” ผู้หญิงที่เขาตั้งใจจะจับมือเดินเคียงข้างไม่ใช่แค่จนจบเกมเดิมพันแต่จนถึงวันสุดท ้ายของชีวิต ---END---

เธอเม้มริมฝีปาก ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ “ไม่เคยค่ะ…เอาออกไปก่อนได้ไหม” ในหัวผมรู้ดีว่านี่ไม่ใช่เกมที่ควรเล่น แต่บางเกม…ยิ่งรู้ว่าผิด ก็ยิ่งถอนตัวไม่ได้ โดยเฉพาะเมื่ออีกฝ่ายเลือกเดินเข้ามาเอง ผมไม่มีทางหยุด

เขาพึมพำชิดริมฝีปากที่บวมช้ำ “แต่เมื่อประตูห้องนี้ปิดลง... เธอคือ ‘ของเล่น’ ชิ้นโปรดที่พี่จะไม่มีวันแบ่งให้ใคร และอย่าหวังว่าจะรอดไปจากที่นี้ได้... จนกว่าพี่จะเบื่อเธอเอง” ค่ำคืนที่แสนยาวนานเริ่มต้นขึ้นท่ามกลางเสียงสะอื้นที่ถูกกลืนกินด้วยรสจูบที่เผ็ดร้อน เกมรักครั้งนี้เพิ่ง จะเริ่มต้น และนลินก็รู้ดีว่าเธอไม่มีวันชนะผู้ชายที่ชื่อเตโชได้เลย...

เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอันเร่าร้อน แววตาที่มองลงมาที่เธอมันแฝงไปด้วยไฟราคะ ที่ไม่มอดดับไปง่ายๆ เพลิงรัก ไฟสวาท : เลขามาเฟีย จบบริบูรณ์ แต่นิยายชุดนี้ยังไปจบนะคะ กรุณากดตอนถัดไปอ่านได้เลย "เพลิงรัก ไฟสวาท : ซีทรูที่รัก"

เธอเงยหน้ามองเขาอีกครั้ง เราเริ่มต้นใหม่กันได้ไหม ถ้าน้อยหน่าชอบแบบเฮียธีร์ในเกม เขาจะปรับตัวให้ จะอะไรก็ได้ แต่ไม่อยากเสียเธอไป “เรามาเริ่มต้นใหม่กันนะน้อยหน่า”

​มินทร์ใจสั่นสะท้าน ร่างกายร้อนรุ่มราวกับถูกไฟแผดเผา ทว่าดวงตาหงส์ที่ปรือขึ้นมองชายหนุ่มในความมืดกลับยังคงพยายามรักษาความเยือกเย็นเอาไว้ เธอไม่ได้ขัดขืน แต่กลับยกแขนเรียวขึ้นโอบรอบคอแกร่ง ดึงรั้งเขาให้เข้ามาแนบชิดยิ่งขึ้นเพื่อตอบโต้รสรักอันเร่าร้อนนั้นอย่างไม่ยอม แพ้ ​เมื่อธามผละริมฝีปากออกช้าๆ หายใจหอบถี่ นัยน์ตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ หวังจะเห็นความอ่อนแอหรือการยอมสยบ ทว่าสิ่งที่เขาได้รับกลับเป็นรอยยิ้มพรายอันแสนเย่อหยิ่งของคนคุมเกม

"เวอร์ได้อีกนะคุณ แค่ดำน้ำเกี่ยวอะไรกับเข้าใจชีวิตด้วยฮะ" "เกี่ยวสิคุณ ความรักของผมก็เหมือนท้องทะเลกว้างใหญ่นี่ล่ะ ถ้าเราพร้อมจะกระโจนเข้าหามัน เราก็ต้องยอมรับให้ได้ว่าเราต้องเจอกับอะไรบ้าง แม้ว่ามันจะเต็มไปด้วยอุปสรรคมากมาย แต่เราจะฝ่าฟันมันไปพร้อมกันนะ"