Novel & Cerita เกิดใหม่เป็นดาวแม่ทัพหญิง

ไม่ว่าจะเป็นตอนนั่งเดิน ซ้อมกระบี่ อ่านตำรา แม้กระทั่งตอนที่นางยังเป็นเด็กเล็กเพิ่งลืมตาดูโลกก็ถูกสร้างขึ้นมาด้วย เรียกได้ว่าภาพจากทุกช่วงชีวิตของนางตั้งแต่เยาว์วัยจนถึงปัจจุบัน ต่างก็ถูกรังสรรค์ขึ้นอย่างประณีต ด้วยฝีมือของแม่ทัพหนุ่มผู้นี้ทั้งสิ้น “ท่านแม่ทัพ ท่า นทำเช่นนี้แล้วจะลืมองค์หญิงใหญ่ได้อย่างไรขอรับ ถ้าหากท่านอยากจะลืมนาง ท่านควรจะต้องตัดทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับนางออกไปทั้งหมดมิใช่หรือ” รองแม่ทัพตงตี้เอ่ยถามกับผู้เป็นนายของตัวเอง ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสงสารจับใจ

เวลาผ่านไปเกือบชั่วยาม หลูเจินนิ่งเงียบหลังฟังรายงานจบ ดวงหน้ายังเรียบสนิท สตรีที่จะมาคลอดบุตรหลานของจวนแม่ทัพต้องผ่านการคัดเลือกอย่างรอบคอบ ไม่เพียงแค่อนุแม้กระทั่งสาวใช้ต้นห้องก็ต้องคัดเลือกอย่างดี หลิวเยว่ผู้นี้นับเป็นตัวอะไร นางเอ่ยเสียงเนิบแฝงความจนใจ “อนุของจวนแม ่ทัพ ไม่ใช่ใครจะเป็นได้ง่าย ๆ เช่นนี้...ท่านแม่ทัพช่างน่าโมโหนัก”

เมื่ออยู่เพียงลำพังแล้ว หมิงจูก็ได้มีเวลาขบคิดมากขึ้น ก่อนตายนางร้องขอต่อสวรรค์ หากเกิดใหม่อีกหนอย่าเกิดเป็นองค์หญิงอีก นางขอเกิดเป็นสตรีธรรมดาที่ได้ทำตามใจตน สวรรค์ได้ยินคำขอของนางเช่นนั้นหรือ นางหลับตาลงช้าๆ ความคิดปลงตกก่อนหน้านี้มันทำให้นางมีท่าทีสงบลง เ อาเถิด ในเมื่อนี่คือชะตาของนาง เช่นนั้นนางก็จะไม่คัดค้าน นับแต่นี้นางคือไป๋เยว่ซิน ไม่ใช่องค์หญิงใหญ่หมิงจูอีกต่อไป

บทนำ ณ ค่ำคืนหนึ่งซึ่งดาวบนฟากฟ้าส่องแสงสลัว แสงจันทร์ทอดเงาเย็นเยียบลงบนเรือนร่างบอบบางของสตรีผู้กำลังเจ็บครรภ์ เสียงร้องแห่งความเจ็บปวดดังก้องในห้องไม้เก่า ๆ ก่อนที่เสียงร้องไห้ของชีวิตใหม่จะกรีดผ่านความเงียบสงัดนั้น ทารกคนแรกคลอดออกมา พร้อมเสียงร้องสดใสดังพลิ้วไห ว แววตากลมใสที่ลืมขึ้นครั้งแรกดูราวกับสะท้อนแสงดาว บรรดาผู้คนในเรือนต่างโห่ร้องยินดี กล่าวขานว่านางคือ “ดาวนำโชค” ที่จะนำความรุ่งเรืองและเกียรติยศสู่ตระกูล

มานึกๆดูแล้ว บางคราสวรรค์ก็ออกจะลำเอียงไปเสียหน่อย นางเป็นถึงนางเอกดาวรุ่งหน้าใหม่เชียวนะ เกิดใหม่ทั้งทีให้เกิดเป็นคุณหนูสูงศักดิ์หน่อยก็ไม่ได้ เหตุใดจึงต้องให้นางมาเกิดใหม่ในร่างของสตรีที่มีชีวิตน่าสงสารผู้นี้ด้วย จินฝูแม้ในใจจะตัดพ้อโอดครวญ แต่ก็ยังเดินตา

“ดาวนี่นมแย้ม พี่จันทร์ พี่จวง ทุกคนนี่เพียงดาวผู้ช่วยคนใหม่ของผมครับ” “สวัสดีค่ะทุกคน หนูชื่อเพียงดาวนะคะ เรียกดาวเฉยๆก็ได้ค่ะฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ”หญิงสาวพูดพร้อมกับยกมือไหว้คนทั้งสาม “สวัสดีจ้ะหนูดาว ยินดีต้อนรับจ้า”นมแย้มเอ่ยและยิ้มให้หญิงสาว

แน่นอนว่าดวงดาวแม่ของจันทร์เจ้าทำตามท่ี่คุณหญิงประภามณีพูดขึ้นแต่ไอ้ที่ว่าหลานถีบคงจะคิดไปเองเพราะหลานพึ่งจะเดือนเดียว “ฉันว่าที่ถีบคงไม่ใช่หลานหรอกนะคะคุณหญิง” ดวงดาวพูดขึ้นทันที รู้ได้เลยว่าลูกเขยของเธอขี้เวอร์เหมือนกับใคร เหมือนพ่อเหมือนแม่ไม่มีผิด

ตามคำเล่าลือกระฉ่อนจากปากชาวบ้านชาวเมือง คุณหนูจางหลันเพียบพร้อมจิตใจบริสุทธิ์ไร้เดียงสา บุคลิกอบอุ่นละมุนละไม สมถะเรียบง่าย นับว่าเป็นสตรีที่เหมาะจะเป็น แม่ศรีเรือน [1] ช่วงเวลา 15.00 – 16.59 น.

ับดาว เพราะเธอเป็นแค่เด็กสาวกำพร้าที่ถูกคนเป็นป้าพามาขาย แต่ความดีงามทำให้เธอกุมหัวใจนายใหญ่ของบ้าน จากเด็กสาวอาภัพที่ไม่มีใครต้องการ กลายเป็นคนที่ได้รับความรักอย่างมากมายมหาศาลจากคนที่นี่ นับดาวถูกดูแลอย่างดีประดุจดั่งเจ้าหญิงในเทพนิยาย จนบางครั้งเธอคิดว่าตัวเอง กำลังฝันไป

คนที่บังอาจเรียกท่านแม่ทัพว่าเจ้าใหญ่ คือฮ่องเต้ของแผ่นดินผู้ซึ่งมีศักดิ์เป็นพระปิตุลาของซุนเทียนหยู “ท่านพี่อาจจะตกใจก็ได้ ว่าที่ลูกสะใภ้ข้าเป็นเพียงหญิงสาวชาวบ้านธรรมดา”และคำพูดนี้ก็ทำซุนเต๋อกงประหลาดใจจริง ๆ