روايات وقصص ضمن เทพโอสถผงาดโลกา

พิมมองไปโตมรที่ยังคงมองแพรวพราวไม่ละสายตา “ค..ครับ” “เออ…พิมอย่าน้อยใจไปเลยครับมันไม่ใช่อย่างงั้นนะครับ” “ไม่น้อยใจหรอกค่ะ…ใครๆต่างก็ชมว่าพี่แพรวพราวเธอเป็นผู้หญิงที่สวย"

จองพึมพำ พิสุทธิ์อดขำไม่ได้ “ขี้อายจัง ทีแต่งหน้าทาปากยังกล้าเลย” “ก็คนในหมู่บ้าน... เขาทำกัน” “เออๆ”

คำพูดที่กว่าจะเอ่ยออกมาได้ ด้วยตะกุกตะกักอยู่นานยิ่งทำให้พระสรเดชฯ ต้องยิ้มมากขึ้น ปลายนิ้วร้อนๆ แตะไต่ที่ริมฝีปากที่เผยอค้างเพราะถูกลูบไล้ไปมา และดวงตาที่เบิกกว้างนั้นก็ไม่น้อยหน้าที่จะเผยให้เห็นถึงความตื่นกลัวกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ “เรียกแทนตัวเองว่า แพ ง” “บ่าว...” “แพง ข้าให้เอ็งเรียกแทนตัวเองว่าแพง”

“เยี่ยม.. น้องคะ ขอเบียร์สดสองค่ะ” “เบียร์สดคือหายนะ~” โลมาที่ตกเป็นทาสของเบียร์สดในระยะเวลาครึ่งชั่วโมงล่อแล่ แต่กับน้ำฟ้า เธอดื่มมันราวกับน้ำเปล่า “เอาละ ฉันไม่ได้บึ่งจากพัทยามากรุงเทพเพื่อนั่งกินเบียร์สด”

เฟื่องตะวันพยายามรั้งร่างคนตัวใหญ่ไว้แน่นหนา จนกระทั่งเจ้าของร่างชวนฝันเดินไปหยุดอยู่กลางเวทีเพื่อโชว์ความงามของสร้อยเพชรสีชมพูน้ำงามรูปหัวใจที่ถูกดีไซน์อย่างสวยหรูที่ทาบอยู่บนลำคอระหงให้ทุกคนได้เห็นชัดๆ อีกครั้ง เพื่อเริ่มต้นการประมูลอันดุเดือด ป้ายประมูลถูกยกพรึ่ บพรั่บเพื่อสู้ราคาที่ไต่สูงขึ้นเรื่อยๆ แบบไม่มีใครยอมใคร และแล้วป้ายในมือของชายหนุ่มก็ถูกใช้เป็นครั้งแรก

ชายหนุ่มจ้องมองเจี่ยงหร่านอย่างอึ้งงัน สุราที่แรงที่สุดเช่นนั้นหรือ เดิมทีเหลาสุราจิ๋นฮวามีสุราที่แรงที่สุดอยู่แล้ว เป็นสูตรลับเฉพาะที่ซื่อจื่อทำขึ้นมา โดยมีข้อแม้ว่าหากผู้ใดดื่มแล้วไม่เมาจะได้ตั๋วเงินหนึ่งพันตำลึงเป็นรางวัล เขาใคร่ครวญในใจก็คาดเดาได้ว่าชายหนุ่ม ผู้นี้คงจะมาท้าประลองหวังเงินกระมัง เมื่อคิดได้เช่นนั้นเขาจึงยิ้มแย้มพลางตอบรับคำ

เราก็เล่นละครเก่งเหมือนกันแฮะ ไหนใครบอกว่าโลกมนุษย์อยู่ยาก? แค่นี้ถือว่าจิ๊บจ๊อยมาก! แล้วนางยักษ์นามว่าแสนหลงก็เริ่มเข้าใจว่า ‘อยู่ยาก’ มันเป็นยังไง เมื่อมนุษย์ลุงคำปันกลับมาพร้อมเครื่องดื่มสูตรพิเศษที่มีสรรพคุณในการช่วยให้ร่างกายอบอุ่น...เหล้าเถื่อนขวดใหญ่!

หญิงสาวเรียกเขาเสียงเบาจนแทบเป็นเสียงคราง เธอยังคงยืนนิ่งอยู่กับที่เพราะเกิดอาการก้าวขาไม่ออกขึ้นมาดื้อๆ ดวงตากลมมีน้ำตาคลอหน่วย เอ่อล้นเต็มเบ้าตาก่อนจะกลิ้งลงมาตามพวงแก้ม “ตันหยง มาหาฉันสิคนดี” หยางโจวหมิงเรียก เขาก็ยังยืนอยู่ท่ามกลางฝูงแกะ ผู้ชายหล่อเหลา ตัว โต ใส่ชุดสูทเต็มยศ ยืนอยู่ท่ามกลางสัตว์ที่มีขนฟูฟ่องสีขาว ช่างเป็นภาพที่น่าขำ แต่เธอขำไม่ออก เธอส่ายหน้า แล้วเปล่งเสียงสั่นๆ ออกมา

กิโลเมตร “กลับมาแล้วเหรอแม่ตัวดี เป็นสาวเป็นนางไปค้างที่อื่นมา มันไม่งามรู้มั้ย” มารดาอย่างคุณทอฝันที่รู้ว่าบุตรสาวไปสังสรรค์ที่ภูพญารีสอร์ทแล้วไม่กลับ ท่านต้องมานั่งรอบุตรสาวแต่เช้าด้วยความเป็นห่วง แต่คนอย่างทอไหมก็ไม่ใช่คนเสเพล นี่คงเป็นยัยลูกพีชเป็นห่วงความปลอดภัย ก็เลยให้นอนที่ภูพญารีสอร์ทอย่างแน่นอน แต่ขึ้นชื่อว่ามารดาผู้ที่ไม่ชอบยกยอปอปั้นบุตรสาวอย่างคุณทอฝันแล้ว ท่านก็ขอแขวะเพื่อเตือนสติบุตรสาวเสียหน่อย

ใสซื่อบริสุทธิ์ “ขวัญตกได้ตัวใหญ่ที่สุดเลยนะคะเจ้า แต่เกิดสงสารก็เลยปล่อยมันไป ว่าแต่ช่วงนี้ที่ไร่ชา ทำชาดอกไม้บานไว้บ้างหรือเปล่าคะ เพื่อนของขวัญที่เปิดร้านกาแฟที่เชียงใหม่ อยากจัดเซ็ตเข้าคู่กับ มาการองเป็นของขวัญปีใหม่ขายให้ลูกค้า... อ้อ คุณบัวคะ เชื่อมั้ยว่า ชาดอกไม้บ านสูตรคุ้มภูฟ้าของเจ้าพงษ์ภมรเนี่ย ดังไกลจนได้รับรางวัลจากต่างประเทศมาแล้วนะคะ แหม อยากให้คุณบัวได้ชิมจัง” ท้ายประโยคขวัญแก้วหันมาบอกบัวชมพูอย่างตื่นเต้น