เผาผลาญสมอง Mga Nobela at Kwento

สมองอย่างเธอคงไม่มีหวังหรอก “ แล้วไอ้หนังสือนิยายน้ำเน่าๆ แกเก็บไปเผาทิ้งซะ นี่แหละคือสิ่งที่รกในสมองของแก มีแต่ความมโน เวอร์อลังการ หนังสือแบบนี้ไงที่ทำให้แกโง่ ”

“ข้า...ข้าไม่เข้าใจ” “ดอกไม้จะบานก็ด้วยธาตุไฟ ผลไม้จะสุกก็ด้วยธาตุไฟ คนจะเปลี่ยนวัยก็ด้วยธาตุไฟ จะตายก็ด้วยธาตุไฟ กินอาหารให้ย่อยเพื่อแปลงวัตถุธาตุไปเป็นเลือดเนื้อก็ด้วยธาตุไฟ ชะล้างเชื้อด้วยวิธีธรรมชาติ ร่างกายสั่งตัวเองให้ตัวร้อนเป็นไข้ก็ธาตุไฟ หูเปิ ดตาสว่าง ตื่นได้ตอนเช้า สมองทำงานก็ด้วยธาตุไฟ มีพละกำลังเคลื่อนไหว ร่างกายทำประโยชน์ได้ ทำงานได้ก็ด้วยธาตุไฟ”

“วิตามินบำรุงอะไรคะ” “สมอง ผมคิดว่าสมองคุณน่าจะมีปัญหา” “นี่คุณด่าฉันอีกแล้วนะ” “ด่ายังไง ผมกำลังช่วยดูแลคุณต่างหาก นี่ไงผมถึงว่าสมองคุณน่าจะกำลังมีปัญหา ปลาที่กินเข้าไปตอนหัวค่ำเป็นของปลอมหรือเปล่าโอเมกาทำไมถึงไม่ทำงานเลย” ธาราพูดไปยิ้มไปโดยไม่รู้ตัวว่าสีหน้าเขาตอนน ี้นั้นมันกำลังแสดงออกว่ามีความสุขมากแค่ไหน

คำพูดของเขาเหมือนตอกย้ำความหดหู่ อวี๋เซิงหลับตาลงพยายามใช้ชิปประสาทค้นหาข้อมูลสมุนไพรท้องถิ่นที่พอจะใช้แทนยาปฏิชีวนะได้ แต่สมองของเธอกลับปวดแปลบขึ้นมาทันที [คำเตือน พลังงานสมองส่วนประมวลผลความจำล่วงหน้าถูกจำกัดเนื่องจากระดับน้ำตาลในเลือดต่ำ]

"ตะวันโด่งป่านนี้ฉันว่าต่อให้เรามีเงินกองเท่าภูเขาก็หาซื้อไม่ได้หรอกค่ะ ของน่าจะขายหมดเกลี้ยงไปแล้ว เสียใจด้วยนะจิฟฟานี่แต่เธอคงต้องหาไอเดียใหม่แล้วล่ะ" . ปวดขมับเนื้อสมองเต้นตุบ ๆ หนังศีรษะขยุ้มผงรังแคร่วงโรย กระเทยปลอมคิดหนักมาก หล่อนดึงเซลล์ประสาทขึ้ นมาจากง่ามตีนประเมินผลบรูณาการร่วมกัน เพื่อท้ายที่สุดแล้วจะได้สารภาพออกไปตรง ๆ ว่าคิดไม่ออก การมองหาตัวช่วยจึงน่าจะเป็นทางออกเดียวภายใต้สถานการณ์เช่นนี้

น่าเอนตัวซบเอามากๆ ข้างในหัวอาจูในตอนนี้เหมือนมีปุ่มสีแดงปุ่มโตๆ ที่มีไว้กดเพื่อโละข้อมูลเก่าๆ ในสมองทิ้งไป เธอกดมันอย่างไม่ลังเล จากนั้นก็เริ่มกระบวนการให้คะแนนหนุ่มหล่อตรงหน้าในใจใหม่อีกหน

โรสิตาถอนหายใจแรงๆ ด้วยความขัดเคืองใจ ผู้ชายคนนี้ช่างเข้าใจอะไรยากเย็นเหลือเกิน ไม่รู้ว่าขาดโปรตีนไปบำรุงสมองหรือบริโภคพืชตระกูลหญ้าเข้าไปจนเกินพอดี ถึงได้สมองตีบตัน ไม่เข้าใจคนอื่นแบบนี้ เธอเหนื่อยจะรบรากับเขาเต็มทน มันคงถึงเวลาแล้วที่เธอจะสลัดปัญหาบ้าๆ นี้ให ้หลุด “หากการที่มีฉันอยู่ในชีวิตน้องๆ ของคุณ มันทำให้คุณระแวงจนสมองฟั่นเฟือน ฉันก็ขอลาออกจากงานก็แล้วกันนะคะ” เธอตัดสินใจอย่างเด็ดขาดแล้วว่าจะจบปัญหานี้

ค่อย ๆ ปรับสมดุลและสลายเลือดคั่งในสมองของเขา! “ตูม” เสิ่นเยว่รู้สึกราวกับมีอสนีบาตฟาดเปรี้ยงลงกลางห้วงสมอง!

เกรซพึมพำกับตัวเอง สมองของเธอเริ่มทำงานอย่างรวดเร็วเพื่อเชื่อมโยงข้อมูล "ไม่ใช่ความร้อนทางธรณีวิทยาแบบรอยแยกภูเขาไฟ... แต่มันคือความร้อนจากปฏิกิริยาเคมี!"

นางมิเข้าใจการกระทำของหลงหมิงจริง ๆ “เป็นการหลอมโลหิตสลายกระดูก แต่การเผาไหม้จะยิ่งเร่งฤทธิ์ของต้นวิญญาณหยินให้เร็วขึ้น!”