เผาผลาญสมอง Mga Nobela at Kwento

ตียงด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "นี่คือระยะสุดท้ายของ 'ไวรัสมารีศ'... มันไม่ได้แค่ขโมยข้อมูล แต่มันกำลังจะ 'เขียนทับ' (Overwrite) จิตวิญญาณของนาราด้วยบุคลิกสังหารที่ทศกัณฐ์โปรแกรมไว้ ถ้าเราไม่รีบเอาออกภายใน 10 นาที สมองของเธอจะถูกเผาไหม้จน หรือไม่เธอก็จะตื่นขึ้นมาในฐานะนักฆ่าที่จำพว กเจ้าไม่ได้อีกเลย"

เขากำลังเริ่มเข้าสู่สภาวะ ‘โอเวอร์คล็อก’ (Overclock การเร่งความเร็วในการประมวลผลให้เกินมาตรฐาน) พรสวรรค์ที่มาพร้อมกับคำสาป พันธุกรรมพิเศษนี้ทำให้พันรักสามารถเร่งประสิทธิภาพการทำงานของสมองให้สูงเกินขีดจำกัดมนุษย์ได้ชั่วขณะ เพื่อประมวลผลข้อมูลที่ซับซ้อน ทว่ากระบวนการนี้จะไปเร่งการห ลั่ง

ลันลดาสวนกลับ เธอถามเขาดี ๆ นะ “หัดคิดบ้างสิ สมองน่ะมีก็เอามาคิด” “ไม่มีแล้วค่ะ ไปหมดแล้วสมงสมอง ตั้งแต่มาเจอคุณ สมองฉันก็ทำงานหนัก จนมันสลายเป็นโกโก้ครันช์ไปแล้ว” “โห มุกเหรอนั่น ผมต้องขำไหม ขออีกรอบได้ป้ะ เตรียมตัว ไม่ทัน”

“ก็ส่วนมากนายจับฉันกิน ไม่ค่อยยอมให้ฉันกินข้าวนี่ อดหลับอดนอนจนตื่นสาย ข้าวเช้าก็ไม่ได้กิน ขาดสารอาหารจนสมองฉันจะฝ่ออยู่แล้ว” “สมองเธอไม่มีวันฝ่อหรอกน่า เวลาถึงจุดสุดยอด อะดรีนาลีนมันหลั่ง มันช่วยลดอาการสมองฝ่อนะ” “มั่ว”

“ฮู่ววว! เมื่อไหร่ภาพไอ้มังกรบ้าอะไรนั่นจะหายออกไปจากสมองฉันสักทีนะ คนบ้าอะไรโรคจิตชะมัด” ขนมผิงเม้มริมฝีปากตัวเองพลางยกมือขึ้นมากุมตรงส่วนขมับแน่น เธอพยายามจะสลัดภาพอันทุเรศลูกกะตาออกจากสมอง แต่ยิ่งพยายามลืมเท่าไหร่ภาพนั้นก็ยิ่งชัดเจนมากขึ้น เธอจำขนา ดมโหฬารนั่นได้อย่างดีเชียวแหละ

ช่วงเวลาแห่งการทอดสะกดลุ้นระทึกปั่นป่วนสมองพรรค์นี้มันกำลังส่งอิทธิพลประหัตประหารฆ่าล้างสมองของผมให้ตายทั้งเป็น มโนภาพความคิดอ่านในจินตนาการส่วนลึกเริ่มเพลี่ยงพล้ำก้าวล่วงเข้าสู่เขตแดนที่เลวร้ายที่สุด กูไม่สนไม่แคร์แล้วโว้ยว่าสารพัดปากหอยปากปูถ้วนหน้าจะพากันสละเวลา

ระบบตอบคำถาม “ไม่มีสินค้าวุ้นแปลภาษา หรือหนังสือไสยเวทย์กินได้ ที่ผู้เล่นกล่าวถึง” “คำแนะนำ ควรใช้ความพยายามในการศึกษาข้อมูล เพราะสมองมนุษย์มีความจุประมาณ 2.5 Petabytes ซึ่งถ้าเปรียบเป็นวิดีโอความคมชัดสูง คุณต้องเปิดทิ้งไว้ติดต่อกันนานถึง 300 ปี ถึงจะใช้ความจุนี้หมด ดังนั้น ใน 1 วัน สมองจึงมีพื้นที่เหลือเฟือสำหรับข้อมูลใหม่ๆ….”

็กำลังถูกแผดเผาด้วยไฟเสน่หา สัมผัสนุ่มลื่นที่เคลื่อนไล้สำรวจทำให้เธอจวนเจียนจะขาดใจอยู่แล้ว ยังไม่เท่ากับเมื่อถูกล่วงล้ำ ความใจเย็นของเปรมินทร์เหมือนตั้งใจประหัตประหารเธอด้วยปลายลิ้น กัญญานันรู้สึกว่าตนเองกำลังถูกฝังทั้งเป็น ม่านดำค่อยๆ บดบังการมองเห็นแทบจะม

มายาวีแทบสติหลุด สมองเธอขาวโพลนไปหมดเมื่อเปลวเพลิงขยับตัวลงไปหาเธอ ขาที่ถูกยกสูงขึ้นกับตัวเขาที่ถูกกดลงมาทำให้แก่นกายที่แทงเข้ามาลึกมากกว่าเดิม “มาร์ ซี้ดดด! โคตรเสียวหัวค..เลยว่ะ” “อ๊า~ ยะ อย่าเร็วแบบนี้ คุณเพลิง!” ร่างเล็กสั่นเทิ้มไปตามแรงถาโถมที่รุนแรงขอ งเปลวเพลิง เสียงครางเธอสั่นรัวเมื่อเขาตักตวงความหอมหวานจากตัวเธอถี่เร็ว

ตาย… ตาย… อกอีแป้นจะแตก เมษาจ้องหน้าเพื่อนรัก ตะลึงในสิ่งที่ได้ยิน คำพูดนั้นได้ผ่านเซลล์สมองมาหรือเปล่า “นี่แกไปตกหลุมรักเขาเหรอ ? ฟังนะ TRUE LOVE กับ SEX มันคนละส่วนกันนะ! ใช้สมองแยกแยะบ้าง แกกินข้าวหรือกินหญ้า”