เผาผลาญสมอง นิยาย & เรื่องราว

เธอนั่งมองเปลวไฟในตะเกียงน้ำมันที่วูบไหว สมองอัจฉริยะเริ่มวางแผนกลยุทธ์ใหม่อย่างรวดเร็ว "ถ้าการขายปลีกมันอันตราย... ฉันก็ต้องตัดส่วนนี้ทิ้งไป"

โรมเอ่ยถามเข้าประเด็นทันที “เป็นปาฏิหาริย์และเป็นข่าวดีที่สุดเลยครับคุณโรม” คุณหมอเอ่ยด้วยน้ำเสียงยินดี “จากการทำสแกนสมองอย่างละเอียดและทดสอบการตอบสนองของระบบประสาท พบว่าลิ่มเลือดที่เคยอุดตันและจุดที่บอบช้ำในสมองของคุณเวหาได้สลายตัวไปเกือบหมดแล้วครับ กราฟคลื่นสมองของคนไ ข้กลับมาทำงานในระดับที่ใกล้เคียงกับคนปกติมาก”

ส่งเข้าปากตัวเองเพื่อชิมรสชาติหน้าตาเฉย! ตู้ม! เหมือนมีระเบิดนิวเคลียร์ตกลงมากลางใจของมนต์วธู! สมองของเวดดิ้งแพลนเนอร์สาวลัดวงจรพังพินาศย่อยยับ เธอไม่สามารถประมวลผลการกระทำอันแสนจะเซ็กซี่และร้ายกาจของคุณเชฟตรงหน้าได้เลยแม้แต่น้อย

ตียงด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "นี่คือระยะสุดท้ายของ 'ไวรัสมารีศ'... มันไม่ได้แค่ขโมยข้อมูล แต่มันกำลังจะ 'เขียนทับ' (Overwrite) จิตวิญญาณของนาราด้วยบุคลิกสังหารที่ทศกัณฐ์โปรแกรมไว้ ถ้าเราไม่รีบเอาออกภายใน 10 นาที สมองของเธอจะถูกเผาไหม้จน หรือไม่เธอก็จะตื่นขึ้นมาในฐานะนักฆ่าที่จำพว กเจ้าไม่ได้อีกเลย"

เขากำลังเริ่มเข้าสู่สภาวะ ‘โอเวอร์คล็อก’ (Overclock การเร่งความเร็วในการประมวลผลให้เกินมาตรฐาน) พรสวรรค์ที่มาพร้อมกับคำสาป พันธุกรรมพิเศษนี้ทำให้พันรักสามารถเร่งประสิทธิภาพการทำงานของสมองให้สูงเกินขีดจำกัดมนุษย์ได้ชั่วขณะ เพื่อประมวลผลข้อมูลที่ซับซ้อน ทว่ากระบวนการนี้จะไปเร่งการห ลั่ง

ลันลดาสวนกลับ เธอถามเขาดี ๆ นะ “หัดคิดบ้างสิ สมองน่ะมีก็เอามาคิด” “ไม่มีแล้วค่ะ ไปหมดแล้วสมงสมอง ตั้งแต่มาเจอคุณ สมองฉันก็ทำงานหนัก จนมันสลายเป็นโกโก้ครันช์ไปแล้ว” “โห มุกเหรอนั่น ผมต้องขำไหม ขออีกรอบได้ป้ะ เตรียมตัว ไม่ทัน”

“ก็ส่วนมากนายจับฉันกิน ไม่ค่อยยอมให้ฉันกินข้าวนี่ อดหลับอดนอนจนตื่นสาย ข้าวเช้าก็ไม่ได้กิน ขาดสารอาหารจนสมองฉันจะฝ่ออยู่แล้ว” “สมองเธอไม่มีวันฝ่อหรอกน่า เวลาถึงจุดสุดยอด อะดรีนาลีนมันหลั่ง มันช่วยลดอาการสมองฝ่อนะ” “มั่ว”

มัดหมี่’ ข้อความสั้นๆ แต่เปี่ยมไปด้วยอานุภาพทำลายล้างสูง ทำเอาหน้าจอโทรศัพท์แทบจะหลอมละลายคามือ มัทนาตัวแข็งทื่อ ก้อนเนื้อในอกซ้ายสูบฉีดเลือดร้อนผ่าวขึ้นมาอาบพวงแก้มจนแดงก่ำยิ่งกว่าตอนมีไข้

“ฮู่ววว! เมื่อไหร่ภาพไอ้มังกรบ้าอะไรนั่นจะหายออกไปจากสมองฉันสักทีนะ คนบ้าอะไรโรคจิตชะมัด” ขนมผิงเม้มริมฝีปากตัวเองพลางยกมือขึ้นมากุมตรงส่วนขมับแน่น เธอพยายามจะสลัดภาพอันทุเรศลูกกะตาออกจากสมอง แต่ยิ่งพยายามลืมเท่าไหร่ภาพนั้นก็ยิ่งชัดเจนมากขึ้น เธอจำขนา ดมโหฬารนั่นได้อย่างดีเชียวแหละ

ช่วงเวลาแห่งการทอดสะกดลุ้นระทึกปั่นป่วนสมองพรรค์นี้มันกำลังส่งอิทธิพลประหัตประหารฆ่าล้างสมองของผมให้ตายทั้งเป็น มโนภาพความคิดอ่านในจินตนาการส่วนลึกเริ่มเพลี่ยงพล้ำก้าวล่วงเข้าสู่เขตแดนที่เลวร้ายที่สุด กูไม่สนไม่แคร์แล้วโว้ยว่าสารพัดปากหอยปากปูถ้วนหน้าจะพากันสละเวลา