เพียงต้องตา Novels & Stories

"พิงต้องใช้คาถาอะไรมัดใจพี่ทีถึงจะรักพิงและมีสายตาไว้มองพิงแค่คนเดียว" ใบหน้าหวานแนบแก้มกับอกแกร่งช้อนดวงตาฉ่ำเยิ้มขึ้นมองสบกับดวงตาสีน้ำตาลเข้มธรรมชาติ นิ้วชี้เรียวเกลี่ยลากเบา ๆ ที่ข้างหูเลื่อนมาตามกรอบหน้าคมจนถึงลูกกระเดือกนูนชัด แล้วแตะจูบเบา ๆ ในตอนที่มันขยับ เคลื่อนจากการกลืนน้ำลายของเขา "ไม่ต้องมีคาถาหรือเวทมนตร์พี่ก็รักและมองพิงแค่คนเดียวอยู่แล้ว"

สายตาเป็นประกายไม่ปิดบังความรู้สึกถูกส่งผ่านดวงตาสีดำขลับที่ดุจดาราไม่อาจสู้สายตาได้ “เชื่อได้หรือเปล่า แล้วคุณพลับพลึง นางนพมาศล่ะคะ” พูดออกไปแล้วดุจดาราก็อยากปิดปากตัวเองที่ปากไวเกิน แต่หล่อนก็มีสิทธิ์ถามไม่ใช่หรือ ในเมื่อเวลานี้เขาคือคู่หมั้นหล่อน

ใบหน้าหวานที่ดูตื่นตระหนกและจ้องมองเขาตาแป๋วเหมือนลูกแมวหลงทาง ทำเอาหัวใจของปรินทร์กระตุกวูบ เขาไม่ได้รู้สึกแย่ที่เธอทักเรื่องราคา แต่เขากลับรู้สึกว่าความซื่อตรงและแววตาใสซื่อของเธอนั้นมันน่ารักจนเขาแทบจะทนไม่ไหว "ไม่ต้องกังวลเรื่องราคาหรอกครับ วันนี้ผมเป็นคนชวนคุณม า ผมอยากให้คุณได้ทานของอร่อย ๆ ในที่บรรยากาศดี ๆ เท่านั้นเอง" เขาเอื้อมมือไปแตะหลังมือเธอเบา ๆ เพื่อให้คลายกังวล "สั่งเลยครับ หรือจะให้ผมสั่งเมนูแนะนำให้ดี"

“ให้เพียงนอนด้วยไหม นอนคนเดียวได้หรือเปล่า” “ได้น่า น้ำตาลโตแล้วนะ” ชนิตาว่ายิ้มๆ แล้วมองสำรวจเพื่อน ถามด้วยสีหน้าเป็นกังวล “ยังเวียนหัวอยู่ไหมเพียง”

พายุแสยะยิ้ม “ฉันไม่ต้องการหัวใจ ฉันต้องการแค่เห็นเธอสยบอยู่ใต้ร่างฉันต่างหาก” หยาดน้ำตาของเพลินตาไหลพรากท่ามกลางความมืดมิด เธอต้องอดทน เพื่อใบพลูและเพื่อรอวันที่เธอจะแข็งแกร่งพอที่จะทำลายกรงขังนี้ไปพร้อมกับเพื่อนรัก

เหมียวเหรินเฟิ่ง" แววตาเจ้างดงามนัก? " จริงรึ" เหมียวเหรินเฟิ่งยื่นหน้าจูบหน้าผาก อย่างอ่อนโยน " ใช่ สายตาเจ้ามีไว้ให้ข้ามองเพียงผู้เดียว" "ข้าก็เช่นกัน สายตาของท่านเป็นของข้า"

หานตงที่มองสบดวงตาหวานที่กำลังสั่นไหว เห็นเงาของเขาในดวงตาคู่นั้น ดวงตาคู่ที่เขาหลงใหล "มิต้องกลัว พี่จะมิหักหาญน้ำใจเจ้า ขอแค่ชื่นใจเพียงเล็กน้อยเท่านั้น พี่จะรอวันที่แต่งเจ้าเป็นภรรยาอย่างถูกต้อง"

เพียงฝันยังคงมีใบหน้าเรียบตึงดวงตากลมโตมองลิตาโดยไม่รู้ร้อนรู้หนาว ลิตาหมดความอดทนจึงคว้าเอาแก้วน้ำเปล่าที่วางอยู่ด้านข้างสาดใส่หน้าของเพียงฝัน

ไอ้บอลมันยอมสงบปากหมาๆ ของตัวเองก็เพื่อหันไปยิ้มหวานจนตาหยีให้กับอีกคนหนึ่งที่นั่งเงียบทานไอศกรีมพร่องไปเกือบถ้วยใหญ่แล้ว “สวัสดีค่ะสาวน้อยต้องตาของน้าบอลคนหล่อ” ‘ตาม’ ชื่อของผมเองส่วน ‘ต้องตา’ เป็นชื่อลูกสาวคนเดียวของผมในปัจจุบัน ฟังไม่ผิดนะครับต้องตาเป็นลูกสาวของผมจ ริงๆ รู้แบบนี้แล้วคงไม่ต้องถามหาสถานะว่าโสดหรือเปล่า มีลูกก็ต้องมีเมียไม่เห็นแปลก

เธอหลบสายตา "น้องพิมพ์ไม่ต้องห่วงพี่...ขอแค่น้องพิมพ์มีความสุข พี่ยินดีกับน้องพิมพ์ทุกเรื่องค่ะ" เธอเงยหน้ามาสบตา ผมทอดสายตามองออกไป...มันสื่อทุกความรู้สึกในใจ