เพียงแสงส่องใจ Novels & Stories

นางเงยหน้าขึ้น จ้องมองเขาเขม็ง ภายใต้แสงเทียน แววตาของนางนิ่งสงบราวกับสระน้ำลึกในปลายฤดูร่วง ไร้ซึ่งระลอกคลื่นใด ๆ “หม่อมฉันรับสนองพระราชโองการเพคะ” เซียวเฉิงสี่พลันรู้สึกหงุดหงิดงุ่นง่านขึ้นมา

แสงไฟสลัวในห้องตกกระทบเสี้ยวหน้าหวาน เห็นเพียงแพขนตางอนยาวและริมฝีปากอิ่มที่เม้มเข้าหากันเล็กน้อยยามที่เธอต้องออกแรงกดจุด ความเงียบรอบตัวทำให้เสียงหัวใจของใครบางคนเริ่มเต้นผิดจังหวะ ปรินทร์จ้องมองเสี้ยวหน้าหวานที่อาบไล้ด้วยแสงไฟสลัวจากมุมสูง ความเหนื่อยล้าที่สั่งสมม าทั้งวันคล้ายจะมลายหายไปกับทุกจังหวะการลงน้ำหนักมือของเธอ ชายหนุ่มปล่อยให้ความเงียบทำหน้าที่ของมัน ขณะที่สายตาคมกริบยังคงจับจ้องอยู่ที่ร่างบางเบื้องล่าง... ราวกับถูกมนต์สะกดด้วยความอ่อนโยนที่เธอหยิบยื่นให้ผ่านปลายนิ้วนั้น

​[Encryption Key: Soul_Bond_001] [Write to Memory Partition: Heart] [Data: "เจ้าคือหัวใจของข้า ไม่ว่ากาลเวลาจะเปลี่ยนไป... ข้าคือผู้สร้างที่รักเจ้าที่สุด" ​เมื่อเธอกด Enter แสงสีมุกสว่างวาบไปทั่วบริเวณริมคลอง พลังงานนั้นซึมลึกเข้าสู่ต้นคอของปรินทร์ กลายเป็นรอยสักดอกโบตั๋นสีชมพูอ่อนที่เต้นตุบๆ ตามจังหวะหัวใจของเขา

ไม่นานเสียงเจื้อยแจ้วของเด็กหญิงบุษบามินตราก็ดังกังวานขึ้น เป็นคำกลอนที่ถูกผู้เป็นยายเคี่ยวเข็ญให้ท่องทุกวันตั้งแต่จำความได้จนจำได้ขึ้นใจ แล้วว่าอนิจจาความรัก พึ่งประจักษ์ดั่งสายน้ำไหล ตั้งแต่จะเชี่ยวเป็นเกลียวไป ที่ไหนเลยจะไหลคืนมา สตรีใดในพิภพจบแดน ไม่มีใครได้แค้นเหมือนอกข้า ด้วยใฝ่รักให้เกินพักตรา จะมีแต่เวทนาเป็นเนืองนิตย์

“หิ่งห้อยน้อยรวมแสงพลันเจิดจ้า สร้างพลังอันตระการตา ยากจะหยั่ง แม้จะเป็นเพียงแสงระยิบระยับ แต่กลับเปี่ยมด้วยพลัง ยังสามารถนำทางในความมืดยามราตรี เหมือนชีวิตเรานั้นต่างมองว่าตัวจ้อย แต่เมื่อร่วมเรียงร้อยก็ใหญ่ขึ้น ประดุจแสงหิ่งห้อยไม่กลัวยามค่ำคืน ล้วนเติมเต็มก่อให้เกิดค วามสำเร็จ อันงดงาม”

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน ขอให้ทุกท่านมีความสุขและสนุกกับจินตนาการ ด้วยรัก “ เมื่อรักคือการครอบครอง ไม่ยอมเป็นสองรองหัวใจใคร การได้มาซึ่งที่หนึ่ง ย่อมต้องแย่งชิงอย่างถึงใจ “ ‘เพียงเพราะรักที่ฝังใจ ฝังลึกจนเกินไป จึงไม่รู้ตัว...’ ...

ฟืดดด…แสงสีทองไหลซึมจากรอยสลักเหมือนหมอกสีขาวจางๆ เธอชักมือกลับโดยสัญชาตญาณ แต่แสงนั้นไม่ร้อน ไม่แสบ มันวาวนุ่มเหมือนผ้าบาง ๆ ลูบไปตามหลังมือ “ยูซุฟเห็นแสงไหม” เธอเงยหน้าตะโกน เสียงจากปากปล่องตอบกลับมาไกลราวอยู่คนละโลก “แสงไหน ข้างล่างมืดนะ!” ทว่าที่ตรงหน้าอาริ สาเห็นดีกว่าใคร แสงทองวิ่งจากดวงตาขึ้นไปยังแฉกดาวทีละแฉก เสียงบทสวดค่อย ๆ ดังชัดขึ้น ไม่ใช่คำแต่เป็น “แรงสั่น” ที่คล้องกับจังหวะหัวใจของเธอ ห้องสั่นพร่า ฝุ่นร่วงจากเพดานเหมือนฝนเม็ดละเอียด

แสงแดดยามเช้าส่องเข้ามาจากท้องฟ้าสดใสกระทบกับบานหน้าต่างที่เปิดแง้มออกเพื่อรับไออุ่นให้ลอดผ่านเข้าใส่ แสงแดดสว่างไสวแวววาวอย่างนี้กำลังพาเอาเรือนร่างงดงามของใครบางคนยิ่งแผ่กำจายความงามออกมาให้เพิ่มมากยิ่งขึ้นอีกหลายส่วน จ้าวจิ่นหลงคิดได้อย่างนั้นพลางจ้องมองใครบางคนด้วย สายตานุ่มลึกฉายแววรักใคร่ไม่มีปิดบัง

Oh my hero You got the rhythm in my soul Oh my hero You're the one who makes me whole ฉันอ่อนในความเงียบงัน แต่เธอคือแสงที่ฉันเฝ้าฝัน ฉันไม่ใช่เจ้าหญิงในนิยาย แต่ใจฉันก็ร้องเรียกเธอไม่เคยหาย ทุกครั้งที่เธออยู่ใกล้ โลกทั้งใบก็สดใส ทันใด เธอจะรู้ว่าฉันต้องการเธอแค่ไหน ทั้งสามมองหน้ากันและร้องพร้อมกันอีก จะยอมเป็นฮีโร่ให้ฉันได ้มั้ย ไม่ต้องช่วยโลก ไม่ต้องยิ่งใหญ่ แค่ช่วยหัวใจฉันให้หายไปจากความเดียวดาย และทั้งสามก็ร้องพร้อมกันอีก

Akira_Sun : เธอนอกใจเรา เสียใจว่ะ "นอกใจที่ไหน ซันก็อยู่ในใจเราตลอดแหละ" เสียงพึมพำสลับหัวเราะคิกคักขณะพิมพ์ข้อความตอบกลับดึงให้สายตาคมกริบเหล่มองสีหน้ามีความสุขของเด็กสาวเพียงนิด ก่อนจะชำเลืองมองสาเหตุบนหน้าจออย่างถือวิสาสะ