เหลี่ยมร้ายท่านรอง Novelas e Histórias

มา นางมารอัคคีที่ไม่มีกระบี่หั่วซาน ยังจะเป็นนางมารอัคคีอีกหรือ คำตอบก็อยู่ตรงนี้แล้ว หากให้ข้าลองคาดเดาแล้ว...ดูเหมือนเจ้ากำลังสงสัยในการกระทำของรองประมุขเยว่แห่งวังบุปผาใต้อยู่กระมัง” “คุณชายรองตระกูลหลี่เป็นคนที่ข้าไม่อาจดูเบาเลยจริง ๆ” “เรียกข้าว่าเทียนเสียงเถิด เรียกคุณชายร องตระกูลหลี่ช่างฟังดูห่างเหินยิ่ง”

เยี่ยนหรงมองเห็นบุรุษผู้นั้นชัดเจนถึงแม้เขาจะดูอ่อนกว่าวัยจากเมื่อก่อนเล็กน้อยนางก็จำได้ 'เซี่ยอี้เฉิน' คุณชายรองแห่งจวนกั๋วกงน้องชายของเซี่ยอิ้งเฟย เยี่ยนหรงผินหน้ามองออกไปด้านนอกไม่อยากสบตากับเขาทว่าเสื้อคลุมขนแกะสีขาวและใบหน้างดงามของนางนั้นโดดเด่นกว่าคนอื่น จึงไม่อาจรอดพ้นสายตาของผู้ใดรวมถึงคุณชายรองผู้นี้ด้วย เซี่ยอี้เฉินมองมาที่เยี่ยนหรงยู่นานก่อนละสายตาตรงไปยังห้องส่วนตัว

ทหารครูฝึกเดินเข้าไปใกล้สนามฝึกอีกพลางตะโกนเรียก “จางหย่งเล่อ ท่านรองแม่ทัพเรียก” “ขอรับ” ขงซีห่าวรีบวิ่งเข้ามา แสร้งทำท่าทางตื่นกลัว “คารวะท่านรองแม่ทัพ” เติ้งคุณไม่พูดความยาวสาวความยืด “เจ้าอยากเป็นคนสนิทของข้าหรือไม่”

“ใช่ค่ะคุณพ่อ คนนี้เพื่อนสนิทของหนูเลย” “คนนี้ใช่หลานชายคุณอุบลหรือเปล่าหนูไอซ์” “ใช่ค่ะคุณย่า คุณย่าจำได้ด้วยเหรอคะ”

เส้นเสียงทุ้มต่ำแลดูสุขุมนุ่มลึกคุ้นหูดังขึ้นที่ข้างกายทำให้ฉีเซียนเช่อต้องหันไปมองด้วยความเบื่อหน่าย พี่รองย่อมเป็นมารหัวใจของเขาได้อย่างน่าระอาเป็นที่สุด ฉีเล่อผู้มาขัดจังหวะความคิดชั่วร้ายของน้องชายต่างอุทรเพียงปรายสายตามองฉีเซียนเช่ออย่างเย็นชาพลางออกแรงที่ฝ่า มือบีบไหล่ใหญ่หนาของน้องชายอย่างนึกขัดเคือง

ทว่าเหนือสิ่งอื่นใด คำตอบที่มอบกลับมาอีกคราก็ทำให้สรรพสิ่งรอบกายเงียบงันลงกว่าเดิม "พี่ลี่หยาง ข้าก็คือ 'เจียงเยี่ยนฟาง' ชายารองของท่านอย่างไรเล่าเพคะ บุตรสาวคนโตของอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย..."

ครั้นสิ้นประโยค สีหน้าจ้าวเทียนหลิงก็แปรเปลี่ยนทันที เขาหันขวับไปจ้ององค์ชายรองเขม็ง “ในเมืองหลวงแห่งนี้ แคว้นต้าฉู่ของเจ้ามีผู้ใดที่มีกำลังรบแข็งแกร่งถึงเพียงนี้?” องค์ชายรองหรี่ตาลง แววเย็นเยียบวาบผ่าน “แน่นอนว่าคงเป็นน้องสิบแปดของข้า!” “ดีมาก!”

พระชายาองค์ชายรองรีบแสดงความภักดีต่อสามี เซี่ยเชียนฮวันยิ้มเยาะ “ใครใส่ร้ายใคร ทุกคนล้วนมองออก” “เจ้า...” พระชายาองค์ชายรองโมโหเสียจนใบหน้าบิดเบี้ยว นางเซี่ยเชียนฮวันคนนี้ ก่อนหน้าขึ้นชื่อว่าโง่เขลายิ่งนักในบรรดาคุณหนูแห่งเมืองหลวง เหตุใดบัดนี้จึงปากกล้าเหลือเกิน !

ตู้ฟู่ยิ้มเขินแล้วรีบเร่งเก็บของต่อ “ไหนเจ้าว่าคุณหนูรองกู่เป็นสตรีร้ายกาจ นิสัยเสียไม่ใช่หรือไง” “เอ่อ...ก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ แต่ไม่รู้เพราะอะไร วันนี้จึงดูแปลกไป”

เกาเก้อฮั่นพูดอย่างกังวล “บัณทิตถงเซินแห่งหมู่บ้านต้าหวังมีคาถาอาคมที่ชั่วร้าย เจ้าคิดว่าเจ้านายท่านรองจะประสบความสำเร็จหรือ!” อ่ายเก้อฮั่นถอนหายใจ “นายท่านรองได้พาคนไปยี่สิบคน ซึ่งทุกคนฝึกฝนวรยุทธ์ ฆ่าคนนองเลือดมามากมาย ไม่มีเวทมนตร์ชั่วร้ายใดที่สามารถต่อกรกับจิตสังห ารของพวกเขาได้”