Novel & Cerita เฮียครามคนโหด

หากตัดสินกันที่จำนวน พวกเขาไม่มีทางแพ้หมาป่าแค่สิบยี่สิบตัว กรร… พวกมันเดินออกมาจนสามารถมองเห็นภายใต้แสงจันทร์ได้ เจ้าของดวงตาวาวโรจน์ในเงามืดที่แท้คือหมาป่าคราม เป็นสัตว์ธรรมดาที่เทียบเคียงได้กับสัตว์อสูรชั้นต่ำประเภทหนึ่ง ขนของพวกมันเป็นที่มาของชื่อเผ่า มีคนอยากล่าพวกมัน เพราะต้องการขนมาขาย หมาป่าครามจึงเกลียดชังมนุษย์โดยสัญชาตญาณ ถึงชะตากรรมของพวกมันจะมีจุดที่ชวนสงสาร แต่นี่คือโลกที่ปลาใหญ่กินปลาเล็ก

"จร้า" สายลมได้ปิดมือถือของตนพร้อมโยนไปไว้ข้างๆ ก่อนที่จะลุกขึ้นมาเพื่อไปทำอาหารเย็น ดึกแล้วแถมยังมีข่าวที่เพื่อนให้ดูตอนเช้าอีก สายลมเลยไม่กล้าลงไปซื้อของล่างคอนโดเพราะกลัวจะเป็นเหมือนในข่าว จึงได้ทำการไปค้นตู้เย็นว่ามีอะไรพอจะทำเป็นกับข้าวเย็นนี้ได้บ้าง ก็พบเพียงแค่ เ นื้อหมูที่ถูกแช่แข็งในช่องฟรีซ ไข่ไก่ ซอสปรุงรส กระเทียม ใบกะเพรา ทันทีที่เห็นกะเพราก็มีชื่อเมนูในหัวทันที "ผัดกะเพราดีกว่า"

ฮานะกัดริมฝีปาก ดวงตาวาวโรจน์ "ถ้าฉันไม่กินยาเข้าไป คนอย่างนายไม่มีวันได้เห็นแม้แต่ขาอ่อนฉันหรอก! ต่อให้ฉันต้องตายกลายเป็นผี... ฉันก็ไม่มีวันยอมให้ศัตรูอย่างนายแตะต้องตัวฉันเด็ดขาด!!"

กวนโมโหชัดๆ “ฮึ่ม! ฉันจะทำให้เธอเจ็บเจียนตาย!!” เขากระซิบเสียงแหบพร่า พร้อมกระแทกกระทั้นหนักหน่วง ทะลวงโหด เหมือนจะเอาเธอให้ตายคาเตียง อั่กๆๆๆๆ ตับๆๆๆๆ ฮึกๆๆๆๆ

จ้าวฮองเฮาประกาศศักดาอย่างไม่เกรงใจ “ผู้คนของข้าต้องลุกฮือขึ้นมาต่อต้านนางมารร้ายอย่างเจ้าแน่” “ลุกฮือหรือ เจ้าคิดว่าคนของเจ้ารักนับถือเจ้ามากหรืออย่างไร พวกเขาอยากเปลี่ยนผู้ปกครองที่วันวันไม่ทำอันใดเป็นชิ้นเป็นอัน ไม่เคยเห็นความทุกข์ร้อนของชาวบ้านอยู่ในสายตา เจ้าเป็นเพียงอ๋องแค ่เอาไว้เรียกขานเท่านั้น ไม่เคยทำสิ่งใดให้สมกับตำแหน่งที่ได้รับสักนิด แล้วพวกเขาจะลุกฮือเพื่อคนอย่างเจ้าหรือ ใช้สมองคิดเสียบ้าง” จ้าวเฟยเฟิ่งจี้ใจดำด้วยความจริงที่สืบได้มา

ฮั่นสือเอ่ยและโค้งคำนับ กลุ่มน้องเล็กที่อยู่ด้านหลังกลุ่มหนึ่งต่างตกตะลึง ไม่เคยคิดเลยว่าพี่ใหญ่ของตนจะเป็นคนขี้ประจบเช่นนี้ แต่พอลองคิด ๆ ดูก็เห็นด้วย คน ๆ นั้นเป็นคนโหดเหี้ยมที่ปลิดชีพหลอเฟนหู่

วันนี้ก็แค่ละครตลกฉากหนึ่งเท่านั้น มิได้ทำให้นางบาดเจ็บอะไร ขณะเดียวกันก็ยังทำให้เข้าใจถงไทเฮาลึกซึ้งขึ้นอีกอย่างหนึ่ง นั่นก็คือ บุคคลผู้นี้ช่างโง่เขลาดุจสุกร ความโหดเหี้ยมมีมากพอแล้ว ทว่าคนที่โหดเหี้ยมชั่วร้าย จำเป็นต้องมีสติปัญญาความฉลาดเฉลียวมหา� �าลถึงจะลุล่วงไปได้ ทว่าถงไทเฮานั้น ไม่น่าเกรงกลัวเอาเสียเลย

แต่เสียงครางยิ่งดังขึ้นมาเรื่อยๆ จนจ้าวหม่านฟางต้องขยี้ตาอีกรอบ แต่ทำไมร่างกายของนางเหมือนกำลังโดนล่วงล้ำเข้ามาจนนางได้ยินเสียงเนื้อกระทบกันอย่างชัดเจน และแรงกระแทกทำให้นางรู้กำลังร่วมรักกันอยู่ “กรี๊ดดดด ออกไป” จ้าวหม่านฟางกรีดร้องออกมาตอนนี้นางกำลังร่วมรักกับหยางเพ ่ยตงหรือที่ใครต่างพากันรู้จักดีเขาคือชินอ๋องผู้ที่โหดเหี้ยมฆ่าคนได้เหมือนผักเหมือนปลาและได้รับฉายาว่าอ๋องทรราช

เส้นผมยุ่งเหยิงที่เปียกชุ่มไปด้วยคราบเลือดและเศษดินโคลนแห้งกรัง ตกลงมาปรกใบหน้าหล่อเหลาราวปีศาจของเขา ทั้งๆ ที่อยู่ในสภาพที่น่าอนาจที่สุด แต่ดวงตาที่เต็มไปด้วยจิตสังหารนั้นกลับดูงดงามชวนตะลึง จนผู้คนไม่สามารถละสายตาได้ เสวียนอ๋องที่บ้าระห่ำ เผด็จการ โหดเหี้ยม โด ดเด่น

“อาหารฝรั่งเศส” “เบื่อ” “ซีฟู้ด” “รสจัดไปไม่ดีต่อกระเพาะ” “หมูกระทะ” “ตัวเหม็น” “กินอาย” “เจอกันที่คอนโดนะ วันนี้เลิกทุ่มนึงเตรียมกับข้าวด้วย”