แต่งงานแทน Novels & Stories

“คะ จริงเหรอคะคุณย่า งานแต่งงานล่มเหรอคะ” “พี่ภูแต่งแทนน่ะสิ ดีแล้วแหละ จะได้ไม่ต้องมีตัวหารในพินัยกรรม ว่าแต่มันมาหาธารบ้างเหรอเปล่า ?”

งานถูกตกแต่งง่ายๆดอกกุหลาบสีขาวตัดชมพู ไม่มีอะไรมาก เพราะคนที่บรีฟทุกอย่างคือคุณแทนไท ขนาดรูปแต่งงานยังเป็นรูปพรีในสตูดิโอตอนเราไปลองชุดเลย แต่ฉันชอบนะ... ฉันไม่เยอะ และไม่ได้อยากมีงานแต่งหรูหราเหมือนเจ้าหญิงให้ใครอิจฉา เพราะแค่ข่าวออกไปว่าฉันได้แต่งงานกับคุณแทน ไท เจ้โบอิ้งกับเครือญาตินี่นั่งยิ้มกันเลยค่ะ

“ค่ะ” “แต่งงานกันไหม” “ปั้น เราแต่งงานกันแล้ว” “ปั้นหมายถึงเราจัดงานแต่งงานดีไหม เรายังไม่ได้ฉลองแต่งงานเลยนะ” “ปั้น”

และงานเลี้ยงฉลองในค่ำคืนนี้ก็เป็นอันจบลง แขกเหรื่อที่มาร่วมงานเริ่มทยอยกันกลับเพราะส้มไม่ได้จัดอาฟเตอร์ปาร์ตี้เหมือนหลาย ๆ งานที่เขาชอบจัดกัน การแต่งงานครั้งนี้เป็นแค่การแต่งงานจอมปลอมเหมือนที่เพื่อนชายว่าไว้ ไม่จำเป็นต้องอะไรมากมาย อีกอย่างเธอทุกข์ระทมเกินกว่าจะมีอารมณ์ สนุกได้

“หมายความว่าคนอื่นก็ยังหมายปองและอยากแต่งงานกับคนรักของผมอยู่เหรอครับ” “ลูกชายคนเล็กของฉันปฏิเสธไปแล้วในงานวันเกิด ก็คงไม่มีใครกล้าส่งมาอีก หวยเลยไปออกทางลูกชายคนโตแทน รายนั้นน่าจะถูกเอกสารขอแต่งงานทับถมแทนคนเล็กไปแล้ว”

"การแต่งงานปลอมๆ หมายความว่าไงคะ" "ก็หมายความว่าการแต่งงานครั้งนี้มันก็แค่ฉากๆนึงที่ฉันสร้างมันขึ้นมาน่ะสิ"

“ไม่ได้นะพ่อ อาทิตย์หน้าผมมีธุระต้องไปประชุม………” “ไปยกเลิกการประชุม ไม่งั้นก็ให้ใครไปแทนก็ได้ วันศุกร์หน้าแกต้องเข้าพิธีแต่งงาน” “พ่อออออ”

คนอื่น ๆ ที่มาจดทะเบียนสมรส ต่างก็อยากแต่งตัวให้หล่อที่สุดสวยที่สุดกันทั้งนั้น แต่สองคนนี้กลับดูราวกับเพิ่งหนีภัยพิบัติมา โดยเฉพาะฝ่ายชายที่ทำหน้าบึ้งตึง แทบไม่เหมือนคนที่เต็มใจจะมาแต่งงานเลยสักนิด ถึงจะบ่นในใจแค่ไหน แต่เจ้าหน้าที่ก็ยังทำหน้าที่อย่างมืออาชีพ จัดการอ อกทะเบียนสมรสให้ทั้งสองคน พร้อมถ่ายรูปแต่งงานที่ทั้งอัปลักษณ์และประหลาดที่สุดเท่าที่เคยมีมาในประวัติศาสตร์

ฉาวหนักกว่านั้นคือ สาว ฝ นี่แต่งงานแล้วจ้า แต่เป็นการแต่งงานแบบว่าโดนผู้เทอะนะ หน้าเหมือนผีผู้ชายก็เลยไม่แต่งด้วย จนสุดท้ายคนเป็นพี่ก็ต้องรับแต่งแทน ไม่รู้ว่าเต็มใจแต่งหรือเปล่า แต่ก็นะ… นางก็น่าสงสารจริง ๆ นั่นแหละ ผู้คนพี่ก็เลยยอมแต่งแทน เพื่อรักษาศักดิ์ศรีของชี � � ไว้ ยังไงก็ไปสืบกันเอาเองนะจ๊ะ แต่คิดว่าคงจะสืบไม่ยากหรอกจริงมั้ย’

เยว่หลิงมุ่ยหน้าหลี่ตามองเขาก่อนที่หลี๋อ๋องจะพูดเหมือนปลอบใจตัวเองไปว่า “แต่งงานไม่ใช่เพื่อสืบทอดทายาท แต่คนเราสามารถแต่งงานเพื่อเป็นเพื่อนร่วมทุกข์ร่วมสุขกันได้” “ข้าก็ไม่ทันได้ว่าอะไรนี่ เอ้านี่”