แม่มด の小説・ストーリー

เหมยกุ้ยบดนวดแก่นมังกรที่อยู่ใต้บั้นท้ายกลมกลึงนาง ร่างกำยำของท่านแม่ทัพสั่นสะท้านครางต่ำในลำคอกับความซ่านกระสันที่นางเป็นผู้ก่อ “อืมมมมมมม” มือใหญ่ของแม่ทัพรุกรานเรือนร่างอรชรไปทุกสัดส่วน ร่างนั้นยิ่งดิ้นทุรนทุรายด้วยความเสียวซ่านแปลบปลาบ

“เมื่อครู่ข้าเห็นท่านย่าของอวี๋ฟางเรียกนางเข้าไปหา หญิงชราผู้นี้ก็คือยายแม่มดเฒ่าที่เต็มไปด้วยแผนร้ายชัด ๆ!” “นางคงมิได้คิดจะลอบเล่นสกปรกเพื่อช่วยให้อวี๋ฟางชนะหรอกใช่หรือไม่!”

เหล่าทหารที่ค่อนข้างกังวลเล็กน้อยว่าจะมีเรื่องแบบที่แรกหรือเปล่ากล้า ๆ กลัว ๆ ที่จะเดินเข้าไปเปิดโลงหินนั่นออก และก็เป็นจริงอย่างที่หลงเหยียนว่ามีโลงอีกชั้นและระบุชื่อของเจ้าของร่างเอาไว้อย่างชัดเจน คำนั้นยิ่งทำให้คนมั่นใจว่าเธอคือเทพธิดา หญิงสาวไม่ได้ต้องการโอ้อวด แค่อยาก ให้ทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยอย่างที่มันควรจะเป็น และเมื่อเปิดไปอีกชั้นในมือของร่างที่แห้งสนิทนั่นก็กำปิ่นปักผมไข่มุกที่ตามหาเอาไว้แน่น

ฉันยิ้มกว้างจนอวดฟันขาวเรียงกัน ปราสาทแลนยอน. ในห้องใต้ดินอันมืดมิดที่เย็นอย่างกับขั้วโลกเหนือ แสงเทียนริบหรี่ส่องสว่างเพียงเล็กน้อยเผยให้เห็นร่างของแม่มดดิซีรีผู้ที่มองเห็นอนาคตถูกมัดด้วยโซ่ติดกับกำแพง ผมเดินไปอยู่ตรงหน้าเธอ สายตาจ้องมองเธออย่างเคร่งขรึม "บอกฉันมาพ ลังบริสุทธิ์ที่ฉันตามหาอยู่กับเธอผู้นั้นใช่ไหม"

เทพฮ่าวหรานปิดตาลง ถอนหายใจออกมา ค่อยเอ่ยไปอย่างช้า ๆ “เทพ ปีศาจ อสูร อย่างที่เจ้ารู้ ปีศาจแต่ละเผ่าพันธุ์มีพลังอำนาจของเผ่าตน ปีศาจอสรพิษเฟยอี๋ถือกำเนิดจากเพลิงกัลป์ในนรกภูมิชั้นลึกที่สุด น่าเสียดาย... เรื่องราวมากมายของปีศาจนั้น ท่านแม่ของเจ้าไม่เคยเล่าให้ข ้าฟัง นางประพฤติตนเยี่ยงสตรีบนโลกมนุษย์ นางเป็นภริยาที่ดี ข้าอาศัยการสังเกตและจดจำ จึงสามารถจับผิดนางได้...”

แม่ของฉันชื่อ ซาราฟีน่า เวลเลนไฮม์ เธอเป็นแม่มดยิปซีรุ่นสุดท้ายของสายเลือดโบราณที่เชื่อมโยงกับจันทราและโชคชะตา แม่เล่าว่า ฉันเกิดมาพร้อมเส้นผมสีเงินแวววาวดุจใยจันทร์ ดวงตาเป็นสีม่วงจางราวหมอกเช้าบนภูเขา พลังบางอย่างในตัวฉันทำให้แสงตะเกียงกะพริบวูบไหว ทั้งที่ไม่ม ีลมเลยสักนิด...

รำพึงรำพันอย่างท้อแท้สิ้นหวังมากกว่าตั้งใจจะพูดให้คนอื่นฟัง “ทำไมถึงฟังดูซับซ้อนนัก เจ้าเป็นปีศาจที่ถูกสาปหรือเปล่า” ลู่ลู่เพ่งมองอย่างจับผิด “ลู่ลู่!” ต้าหม่าหันไปเอ็ดหญิงสาวไม่ดังนักเพราะเกรงใจบิดาของนาง

เขาแทบจะไม่เคยเห็นเลขาฯ คนสนิทของเขายิ้มเสียด้วยซ้ำ นับตั้งแต่เกิดเรื่องร้ายกับคาซานดรา หรือว่า. เพียงแค่สิบนาทีที่พูดคุยกัน แม่บ้านเอเชียคนนั้นก็สามารถใช้มารยาหลอกล่อให้แดเมียนหลงใหลได้ไม่ต่างจากโจนาธานแล้ว

เสียงกรีดร้องดังขึ้นสองครั้งพร้อมกัน ก่อนที่ร่างของปีศาจทั้งสองจะแตกสลายกลายเป็นควันดำ แม่ของยูเมะ ที่ดูอ่อนโยนในยามปกติ ตอนนี้กลับกลายเป็นนักรบผู้กล้าหาญ เธอใช้มีดสั้นแทงทะลุร่างของปีศาจที่พุ่งเข้ามาจากด้านข้างอย่างแม่นยำ พร้อมกับร่ายคาถาเบาๆ ที่ไม่มีใครได้ยิน ทำให้ปี� �าจตนนั้นอ่อนแรงลงก่อนจะถูกดูดเข้าสู่ขวด

จ้าวซือไฉขอตัวกลับมาดูแม่วิ่งเข้ามาในห้องเมื่อเห็นท่านย่าง้างมือจะตบตีรุ่ยชิง นางได้ยินเสียงของหลานชายก็ลดมือลงหายใจหอบเหนื่อย "ท่านย่าทำอะไรท่านแม่" จ้าวซือไฉวิ่งเข้าไปประคองร่างมารดาที่หมดสติ เลือดสีแดงสดไหลออกจากหน้าผากเป็นทางยาวหัวของนางแตกเป็นแผลลึก