Light In The Dark Quotes Novels & Stories

Isang malalim na sugat ang maiiwan at magmamarka sa kanyang dibdib. Handa niya bang tanggapin ang buong katotohan sa pamilyang pinanggalingan niya? Handa ba niya itong mapatawad o di kaya'y di na kilalanin pa, lalu't sila ang dahilan kung bakit siya nagdusa! At hahayaan niya na lang bang mahulog ang sarili niya sa taong di niya inaasahang mamahalin niya ng lubusan ngunit malaking perswisyo sa buhay niya? * In every darkness where I thought I lost, There you are patience waiting for. You're the only one who brought light to my darkest world.

��𝒚. 𝑬𝒗𝒆𝒆𝒚 𝒔𝒄𝒂𝒓 𝒘𝒂𝒔 𝒂 𝒎𝒆𝒎𝒐𝒓𝒚 𝑨𝒏𝒅 𝒆𝒗𝒆𝒓𝒚 𝒕𝒂𝒕𝒕𝒐𝒐... 𝒘𝒂𝒔 𝒂 𝒘𝒂𝒓𝒏𝒊𝒏𝒈. 𝑳𝒐𝒗𝒊𝒏𝒈 𝒂 𝒎𝒂𝒏 𝒍𝒊𝒌𝒆 𝒉𝒊𝒎, 𝒎𝒆𝒂𝒏𝒕 𝒖𝒏𝒅𝒆𝒓𝒔𝒕𝒂𝒏𝒅𝒊𝒏𝒈 𝒕� �𝒂𝒕 𝒉𝒆 𝒃𝒆𝒍𝒐𝒏𝒈𝒆𝒅 𝒊𝒏𝒕𝒐 𝒕𝒉𝒆 𝒅𝒂𝒓𝒌𝒏𝒆𝒔𝒔. 𝑬𝒗𝒆𝒏 𝒊𝒇 𝒉𝒆'𝒔 𝒘𝒊𝒍𝒍𝒊𝒏𝒈 𝒕𝒐 𝒔𝒕𝒆𝒑𝒑𝒆𝒅 𝒊𝒏 𝒕𝒐 𝒕𝒉𝒆 𝒍𝒊𝒈𝒉𝒕.. 𝒇𝒐𝒓 𝒚𝒐𝒖."

Tahimik siyang humawak sa camera ng kanyang phone, para bang gusto niyang kunan ang tanawin, ngunit hindi niya magawang magdesisyon kung alin ang uunahin. Agad siyang nilapitan ni Dark. Hindi siya nagsalita. Sa halip ay lumuhod ito nang bahagya at kinuha ang cellphone mula sa kamay niya, saka ipinakita ang lens sa direksyon ng dagat. Bahagya siyang tumango. Pagkatapos ay nag-sign siya gamit ang kanyang mga kamay. “The light is beautiful." Tiningnan siya ni Dark nang matagal, saka sumagot sa mababang boses, "Yes. But not as beautiful as you."

Hindi ko maiwasang mapabuntong-hininga dahil para kaming nangangapa sa dilim. Mayamaya pa ay hindi ko inaasahang mahawakan ang light switch na nasa pader malapit sa pintuan ng kwarto. Napaisip naman ako habang napadako pa ang tingin sa itaas na pinagmumulan ng liwanag. If we can't find anything in the light... Maybe we can find something in the dark? Wala naman sigurong kakaibang mangyayari kung susubukan kong patayin ang ilaw.

Nagmamadaling sambit ko ng maramdaman kong tila hindi niya ako papatakasin sa mga nag-aabang na tanong niya. Balisa akong pumasok sa loob ng bahay at saka sumandal sa hamba ng pinto. Umiling ako at hinawakan ang labi, kapagkuwan ay may isang ngiti ang sumilay sa aking mukha. I bit my lowered lip. Okay, Zhanea. Pabigyan mo siya sa gusto niya at pagbibigyan ka rin niya sa gusto mo. Oh! XAHEL! Humanda ka lang talaga sa akin. The one thing you can never give up on is the hope that there is light at the end of the tunnel because once the light is gone, finding your way out of the darkness could be never-ending.

Sobrang lakas at hindi ako mapakali. Hindi ko alam kung ano at kung paano nangyari pero natagpuan ko na lang ang sarili ko na kasama siya sa loob ng classroom ko. Madilim dahil hindi ko binuksan ang ilaw kasi bawal manatili sa room kahit guro o estudyante. Kaya dapat patay ang ilaw para hindi malaman ng iba na may tao dito. "Can't I turn on the lights?" tanong niya. Naaaninag ko naman siya kahit madilim kaya ayos lang.

Malamig na sabi ni Light. Mapait na napangiti si Shein. "Kahit bigyan mo pa ako ng isang milyon hinding-hindi ko aaminin ang kasalanang hindi ko naman ginawa." Sagot nito hindi niya naiwasang kumulo ang kanyang dugo. "Matalim ang dila mo, ano nga bang ipinagmamalaki mo ha? Baka magsisi ka kung hahantong tayo sa husgado! You know what money can buy is, young lady!" wika ni Light.

Inangat niya ang kanyang mukha, basang-basa ng luha ang kanyang mga pisngi habang itinuturo ang nakasulat na quote sa maliit na bracelet ni Maeva. “Hope – You are the light that guides us through darkness and inspires us to keep moving forward.” “Ito... ang mga salitang ito ang pumatak sa isip ko araw-araw para magbago at hanapin kayo,” patuloy niya, hinahabol ang kaniyang hininga. “Liam...” bulong ko, hinahaplos ang kaniyang basang buhok at likod upang pakalmahin siya, ngunit maging ang sarili kong dibdib ay sumasabog na sa emosyon.

"You are not the darkness you endured. You are the light that refused to surrender." - John Mark Green I should have known from the very start that Alorica hates me to the pits of hell. Because my mother ruined her family. I should have known she can do everything to make me pay for it.

Animo'y isa akong hadlang sa kanilang mga plano. "Ang tanga naman ni Nadivar, naniwala agad siya sa sinabi ko. Saka hindi talaga nawala ang kuryente dahil pinatay lang namin ang ilaw sa silid na ito at sa buong pasilyo." "Anong kailangan mo sa akin?" walang takot na tanong ko. "Kung sasabihin ko ba sa 'yo, susundin mo ba?" Nakipagtagisan siya ng tingin sa akin. Animo'y hinihintay niyang umiwas ako ng tingin subalit hindi ko ito gagawin.