When I Was Younger Novels & Stories

I was so scared to face my fears Cause nobody told me, that you'd be here And I swore you move overseas That's what you said, when you left me You still look like a movie You still sound like a song My God, this reminds me When we were young... Let me photograph you in this light In case it is the last time That we might be exactly like we were before we realized We were sad of getting old It made us restless It was just like a movie It was just like a song..

Ngayon na nakabalik na ako dito, iyon agad ang pumasok sa isip ko, ang gawin ang mga bagay na gusto ko na hindi ko magawa noong nasa US pa lang ako. I didn't experience freedom and love there. I feel like my life is being controlled by the fate. Na kahit anong pilit kong takas, wala ding nangyayari. Tama si Kuya. I'm immature! I'm sixteen but I still kinda act like a child. Why? Because I have no one in my side back then. I'm all alone, wanted to feel loved by my parents who has been far away from me.

"At hindi ko hilig ang mas matanda, Lumi." Naestatwa ako. My breathing hitched in a heartbeat as my hopes for my dream heightened. Never in my wildest dreams have I ever thought of being grateful for my age. Never. Just now.

Pati ako, nahahawa. Nagkuwentuhan pa kami ng mga bagay-bagay, maging ang mga epic moments niya na unti-unti ko nang hinihiling na sana nakita ko noong bata pa kami. Napapahiling na rin ako na sana, magkaedad kami, nag-aral sa isang university, at nagkaroon ng tagong relasyon dahil bawal pa. With her, I feel like I became ten years younger.

"I couldn't help but remember the past. Nung sinabi mong pakakasalan mo ako. Naalala mo?" Napangiti ako nang maalala ang sinabi nito. Nangyari iyon noong limang taong gulang pa ako. That was one of the few silly dreams I had before. Noon akala ko, mahal na mahal ng mga magulang ko ang isa't isa. I thought marriage was a world of fantasy. Kung saan, puro pagmamahal lang. Kung saan, hindi ka masasaktan. Subalit, nagkamali ako. Nauwi lang sa bangungot ang pantasya ko noon dahil sa mga magulang ko.

Tatlong taon na nang huli ko silang makita at ganun pa din pala ang epekto nila sa akin. Aminado akong hindi ako matalino pero I enjoyed my youth. Lagi man nila akong pinapagalitan at ipinamumukhang walang kwenta, hindi ko na lang pinapansin. Hindi ko na lang isinasaisip ang mga masasakit at masasamang salita nila para sa akin. I have that positive vibes way back at sana ma-apply ko ulit iyon ngayon. Before I can cheer myself up but now I can't, it's hard.

Mabilis lang na nangyari iyun pero pakiramdam ko ay parang aabutin na ng taon. Ngayon ko lang naintindihan ang lahat ng nangyari sa pagitan namin ni Irene. Mahalaga sila sa buhay ko kaya binago ko ang sarili ko mula sa pagiging Wild Boss at Minsan ay Isip bata. Now on... I'm not Young but I'm Wild. "Sundan na agad natin sila Bwii!" Bulong ko sa tenga nya nang minsan nadatnan ko siya na pinagmamasdan ang mga anak namin sa Garden habang naglalaro.

Mayroong sobrang hirap, mahirap, 'yung sakto lang, mayaman at sobrang yaman. Sa murang edad noong bata ako, wala pa akong kamuwang muwang sa mundo. Ang ginagawa ko lang araw araw ay maglaro, matulog at kumain. Hindi ko alam na hindi lang pala sa ganoon umiikot ang mundo.

From the way I view life to the way I interact with others, everything has shifted. Noon kasi ayokong makipag usap especially sa mga taong hindi ko masyadong kilala. I used to be content staying in my comfort zone, but now I've learned to embrace challenges and step into the unknown. I've grown more resilient, more understanding, and more open-minded. How I miss those times. Tiningnan ko sila isa-isa. They're really changing; from a kid to a mature one who is a product of different types of the movies of life.

sabi nito sa akin. Na i-imagine ko tuloy ang itsura ni Nanay Martha sa twing nagtatangka akong hindi sumunod sa mga magulang ko. Bata pa lang kasi ako ay ito na ang kasa-kasama ko hanggang ngayon na mag di-disisyete na ako. Nakikita kong sa darating kong kaarawan ay mas bumabaha pa ang mga luha nito kaysa sa aking Mama.