การต่อสู้กลับ นิยาย & เรื่องราว

หลังจากหมัดนั้นฌอนและซัคต่างก็ถอยแยกจากกัน และจ้องมองซึ่งกันและกัน การแสดงออกของฌอนนั้นเย็นชาและดวงตาของเขาฉายแววอันตรายออกมา แน่นอนเขาบอกได้ว่าซัคไม่จริงจังกับการต่อสู้กับเขา มิฉะนั้นเขาจะไม่หลบหมัดนั้น…ซัค ลูคัส ไม่ใช่คนประเภทที่จะถอยห่างจากการต่อสู้ แต่เขาจ ะพยายามต่อสู้กลับแทนที่จะหลบหลีกมัน ทั้งสองคนช่างแตกต่างกัน

แววตาแห่งความมุ่งมั่น เขาต่อสู้กับอีกฝ่ายคนแล้วคนเล่าอย่างไม่ย่อท้อ หลังจากการต่อสู้ที่หนักหน่วง ในที่สุดคนเหล่านี้ก็ถูกโจมตีจนต้องถอยร่นกลับไป

ทำไมมีคนต่อสู้กันได้? ชายหนุ่มรีบพยักหน้าว่า "ใช่ และไม่ใช่การต่อสู้ธรรมดา อย่างกับในภาพยนตร์ ปรมาจารย์วรยุทธพวกนั้นกำลังต่อสู้กันจนกว่าจะตายไปข้าง"

ถึงขั้นนี้แล้ว การถอยกลับไม่ใช่เรื่องง่าย การถอยนั้นง่าย แต่หากพวกเขาถอย ศัตรูจะมีโอกาสฟื้นตัวและจัดกำลังป้องกันใหม่ ตอนนี้ พวกเขากำลังกัดฟันต่อสู้ ศัตรูก็เช่นกัน ใครที่สามารถยืนหยัดจนถึงที่สุด จะเป็นผู้ชนะ! เมื่อเห็นท่าทีแน่วแน่ของโหลวอี้ อวี้ไท่ก็รู้สึกฮึด ขึ้นมา

มันตัวพับตัวงอเพราะความเจ็บ เขาต้องกลับไปทบทวนตัวเองใหม่แล้วกระมัง ที่สู้เด็กตัวเล็กอย่างคำแก้วไม่ได้ สำรวยเริ่มใจฝ่อ

การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือด จีหลุนพยายามมองตามชุดเกราะสีน้ำตาลไป ทว่ากลับถูกฝุ่นทรายกลับไปเสียเกือบมิด “ฝุ่นทรายมากเกินไป ยากจะมองเห็นการต่อสู้ คงต้องเข้าไปใกล้กว่านี้”​ จีหลุนร้อนใจอยากจะเห็นวรยุทธ์ของกัวเยี่ยนสือชัดๆ ที่ผ่านมา เขาไม่เคยเอาชนะคนผู้นี้ได้อย่างเด็ดขาด ต่า งฝ่ายต่างบาดเจ็บและเป็นกัวเยี่ยนสือที่ขอให้ถอยกลับไปรักษาตัวแล้วกลับมาต่อสู้กันใหม่

ตั้งแต่กลับประเทศ หยานอี้ซีก็เตรียมใจรับการเผชิญหน้ากับเฮ่อเยี่ยนฉือไว้แล้ว เธอรู้ดีว่าทั้งตัวเธอและตระกูลหยานไม่มีทางต่อกรกับเขาและตระกูลเฮ่อได้ จึงพยายามประคองสถานการณ์ ไม่ยั่วโมโห และยิ่งพยายามไม่ปะทะโดยตรง

เรียกสติคนเป็นผู้นำให้กลับมา ทว่า การสู้กับอีกฝ่ายด้วยอัตรากำลังคนหนึ่งต่อสิบนั้นเป็นเพียงน้ำน้อยที่กำลังแพ้ไฟ สงครามที่ยืดเยื้อทำให้เรี่ยวแรงที่เคยมีลดทอนลงไปมากนัก เวลานี้แค่จะยืนให้นิ่งถือดาบกวัดแกว่งแทบไม่มีแรงเหลือ

เขาเป็นคนที่สามารถผูกใจคนนอกกฎหมายเหล่านี้เอาไว้ได้ การต่อสู้เป็นไปอย่างต่อเนื่อง ชายหนุ่มกลับมาพร้อมเสียงหอบเล็กน้อย แม้คู่ต่อสู้จะหมอบไปทั้งสามคนก็ตาม “เหตุใดต้องต่อสู้ ทั้งที่รู้ว่าคนเหล่านั้นสู้เจ้าไม่ได้”

โคร้มมม ตุ้บๆ เราพากันต่อสู้กันไปโดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้นและพากันปกป้องชีวิตของใครของมันไปเพื่อให้อยู่รอดในตอนนี้ และไอ้นนที่กำลังแทบจะพอๆ กับผมก็ต่อสู้กันไปโดยแทบจะไม่หยุดเลยด้วยซํ้าก่อนที่สายตาของผมจะหันไปมองทางไอ้มาวินที่ตอนนี้เหมือนมันจะล้มลงไปแล้วและไอ้กัสก็ ยังคงไม่ยอมปล่อยเลย ผมผลักมันออกไปและชกมันเข้ารัวๆ ในขณะที่มันเองก็เริ่มน่วมไปแล้วเช่นกันก่อนที่จะรีบวิ่งไปดึงไอ้เวกัสออกมาจากไอ้วินและชกเข้าหน้ามันไปแต่ก็ถูกมันสวนกลับมาเช่นกันในตอนนี้