การไถ่บาป Novels & Stories

ฒ่าอย่างดุเดือด "อ๊า... เสียวเหลือเกิน เอาอีก! เอาแรงๆ เลย!" บทรักที่วิปริตและพิสดารดำเนินไปท่ามกลางหมู่แมกไม้จนกระทั่งทุกอย่างจบลงด้วยหยาดน้ำรักที่เปรอะเปื้อนไปทั่วร่าง เอกจ่ายค่าตัวให้เธอเป็นรางวัลอย่างงาม หลังจากนั้นทั้งคู่ยังคงนัดพบกันลับๆ อีกหลายครั้ง จนกระทั่งเธอคลอดบ ุตรและเริ่มห่างหายไปตามกาลเวลา ทิ้งไว้เพียงความทรงจำของบทเรียนกามที่ทั้งดิบและเถื่อนที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิตของเอก

เฮียอ๋ายิ้มเหี้ยม “ถ้าฉันอยากได้เงิน ฉันคงให้ลูกน้องเรียกค่าไถ่ตัวหนูไปแล้ว ไม่เก็บเอาไว้เชยชมแบบนี้หรอก” “ปล่อยฉันซะ! เพราะถ้าแม่ฉันรู้ แกไม่มีที่ซุกหัวนอนแน่!” “อยากให้ฉันปล่อย มันก็ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน” เฮียอ๋ายื่นหน้าเข้าไปใกล้จนลมหายใจเหม็นสาบเหล้าโชยรดหน้าหญิงส าว

ปั่บๆๆๆๆ ทุกก้าวที่เดินมาถึงเถียงนาไม้ พิสุทธิ์ยิ่งเน้นจังหวะกระทุ้งลึก แรงกระแทกที่อัดใส่รูรักซ้ำๆ ทำให้จองที่ไร้ทางสู้ต้องเกาะไหล่เขาแน่น รูที่ถูกกระแทกจนช้ำแดงบัดนี้ฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำรักที่ไหลนองทะลักออกมาตามง่ามขาจนเปียกโชก

​อ้วก ​ณรินทร์พ่นของทุกสิ่งทีกินเข้าไปออกมาอีกรอบ โดยมีภาคพลที่ยอมทำหน้าที่คนดูแลทำหน้าขยะแขยงไปด้วยแต่ก็ดูแลเพื่อนไปด้วย ​ไอ้ณะมันอาการหนัก ​ก็สมควรอาการหนักแหละว้า... ​แฟนดันเปิดตัวแบบแกรนด์โอเพนนิ่ง ​โดนเกย์หลอกว่าเป็นชายแท้นี่ ​น่าจะเจ็บหนักเอาการ

พั่บ พั่บ พั่บ เสียงเนื้อกระทบกันตามแรงกระแทกเอวลำใหญ่ตอดใส่ร่องสวาท " อะ อะ เบา า หน่อยค่ะ ฉันจุก " เสียงหวานครางออกมา มือหนาบีบเค้นอยู่ที่เต้าอวบอย่างแรงจนเต้าปลิ้นล้นเต็มมือ

เขามองไปที่หน้ากระดาษ “ใช่… มันบอกว่าเหมาะสำหรับชำระล้างสิ่งที่ไม่บริสุทธิ์ และทำให้วิญญาณชะงักงันได้ชั่วคราว” ฟูมิโกะอธิบาย “มันอาจจะไม่ใช่คาถาโจมตีที่รุนแรง แต่มันอาจจะช่วยให้พวกเงาปีศาจข้างนอกชะงักลงได้!”

คนางค์ร้องอุทธรณ์ “ก็หนูน่ากระแทกจนพ่อทนไม่ไหว… หนูยั่วจนพ่อตบะแตก” บอกพลางรวบสะโพกเข้ามากระแทกเมามันจนน้ำหล่อลื่นทะลักสาดตามท่อนเอ็นออกมา “มันสุดๆ… ชอบไหมจ๊ะหนูจ๋า” ถามพลางกระแทกไม่ยั้ง

ตุ้บ! ราชันย์แห่งวิญญาณบาปทรุดตัวลงด้วยความเจ็บปวด! มันพยายามดึง บาป ในจิตใจของเคนตะออกมา!

“ฮึก… หนูขอโทษค่ะคุณอดิศักดิ์ ฮึก… หนูขอโทษที่ทำให้คุณผิดหวัง…” เสียงสั่นเครือพร่าด้วยแรงสะอื้น ก่อนที่ร่างเล็กจะโน้มตัวลงแนบกับพื้น น้อมกราบแทบเท้าชายวัยกลางคน น้ำตาไหลอาบแก้ม ร่วงหล่นสู่พื้นไม่หยุดหย่อน บอกชัดถึงความรู้สึกผิดที่กัดกินหัวใจ ลัญชนาอับอา ยเกินกว่าจะเอ่ยคำเรียกเขาว่าพ่อได้อีกต่อไป

ความจริงที่กักเก็บไว้ไม่อาจบอกใคร แม้มันจะไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้ การได้พูดออกไป คงเป็นการรอเวลาไถ่บาปที่ตัวเองติดค้างมาทั้งชีวิต “ศาสนาพุทธไม่มีวิธีหรือพิธีไถ่บาป” คิรัวร์พูดขึ้นมาดื้อๆราวกับรู้เจตจำนง “ก็แค่การไถ่บาป จากเบื้องลึกของหัวใจธรรมดาๆเท่านั้น”