ครอบครัวเดิม Mga Nobela at Kwento

สถานการณ์เมื่อกี้พิสูจน์แล้วว่าการอยู่ร่วมชายคาเดียวกันกับย่าและครอบครัวลุงต่อไปมีแต่จะสร้างปัญหาไม่รู้จบ พวกเขาไม่เคยเห็นพ่อกับแม่เป็นครอบครัวจริง ๆ เห็นเป็นแค่เครื่องมือหาเงินและที่พึ่งพิงยามลำบากเท่านั้น พอมีโอกาสก็จ้องจะเอาเปรียบตลอด ความทรงจำในชาติก่อนที่ครอบครัวข องลุงใหญ่ค่อย ๆ เข้ามาควบคุมทุกอย่างหลังจากที่พ่ออ่อนข้อให้ครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้เสิ่นเมี่ยวตัวสั่นขึ้นมาด้วยความโกรธและความกลัวระคนกัน

ตามปกติทั่วไป ภูมิภาคเอเชียมีลักษณะครอบครัวขยาย นั่นคือ พ่อ แม่ ปู่ย่า ตายาย ลูกหลาน อาศัยอยู่ในละแวกบ้านเดียวกัน หรือหลังเดียวกัน ซึ่งอาจหมายรวมถึง พี่ ป้า น้า อา ลุง เพิ่มมาอีก แต่คงไม่มีครอบครัวไหนอีกแล้วที่เหมือนครอบครัวขยายของค่ายมวยศรเพชร เป็นอะไรที่สิวา กรเพิ่งจะเคยได้สัมผัสเป็นครั้งแรก

สายตาอาวรมองรอบบ้านที่ไม่เคยปิดสนิทเช่นวันนี้มาก่อน ไม่ใช่ว่าไม่เคยออกจากที่นี่ แต่ไม่เคยคิดว่าจะจากบ้านเกิดไปนานๆ สักครั้ง ตั้งแต่คนเป็นพ่อกลับเข้ามาเติมเต็มคำว่าครอบครัวมันก็เหมือนว่าครอบครัวเราจะสมบูรณ์ขึ้น คับคล้ายคับคลาจะเรียกสิ่งนั้นว่า

ก็ไม่เคยคิดอย่างห่างปาป๊าไปไหน ฉะนั้นคุณปาป๊าไม่ต้องกังวลอะไร ครอบครัวของเรา มัน 'สมบูรณ์' แล้วค่ะ และมันก็สมบูรณ์ที่สุดสำหรับพิงค์คนนี้ด้วย

สายซอยิ้มกว้าง รอยยิ้มที่ไม่มีคราบน้ำตาแห่งความเสียใจหลงเหลืออยู่อีกแล้ว เพราะจากวันนี้เป็นต้นไป ชีวิตของพวกเขาจะไม่ได้มีแค่คำว่า “สามี” และ “ภรรยา” แต่จะมีคำว่า “พ่อและแม่”และ “ครอบครัว” ที่เดินจับมือกันผ่านทุกฤดูกาลของชีวิต ไปด้วยกัน

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงที่หาพบได้ยาก เพราะทางครอบครัวไม่มีพันธุกรรมของโรคนี้มาก่อนเลย เธอจะเป็นขึ้นมาได้ง่าย ๆ ได้อย่างไรกัน ในตอนนั้นเอง พ่อกับแม่ตระกูลจีก็ถูกจีเส้าสวี่เรียกกลับบ้านมา ภายใต้บรรยากาศบ้านที่ว่างเปล่า บวกกับสีหน้าเคร่งเครียดของเขา ทำให้แม ่ถามอย่างไม่สบายใจ “เส้าสวี่ เกิดอะไรขึ้นเหรอ วันนี้เรียกพวกเรากลับมากะทันหันทำไม?”

ในรูปมีเธอและพ่อแม่ดูสนิทสนมกันมาก ส่วนฉิวฮ่าวก็ยืนอยู่ข้างๆ ดูเหมือนว่าทั้งสี่คนจะเป็นครอบครัวที่มีความสุขกันจริงๆ และฉากหลังที่เห็นนั้น คือเรือสำราญ! แคปชั่นเขียนไว้ว่า 【ครอบครัวคือการได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน~】 ไม่นานในช่องคอมเมนต์ก็มีเพื่อนสนิทของฉันมาตอบกลับอย่างเจ ็บแสบ

แต่ฉันรู้ดีว่า ฉันที่พูดไม่เก่งเทียบกับเด็กฉลาดอย่างหลินเสวี่ยแล้ว ฉันไม่มีทางได้รับความห่วงจากพ่อกับแม่แน่นอน ตราชั่งสำหรับครอบครัวมักจะเอนเอียงไปทางคนที่พวกเขารักมากกว่า น่าเสียดายที่คนคนนั้น ไม่มีทางเป็นฉัน ถ้าฉันยังมีชีวิตอยู่ ตอนที่พ่อกับแม่ทำงานหนักไม่อาจกลับบ้านได้ ฉ ันก็จะทำซุปที่ดีต่อสุขภาพส่งไปให้พวกเขาที่สถานีตำรวจ

�ังใจเรื่องคำมั่นสัญญาที่มีต่อครอบครัวของคุณ ท่านกลัวว่า...ท่านจะไม่ฟื้นขึ้นมา...” น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความหม่นล้าไว้เต็มเปี่ยม เธออดคิดถึงปู่หลิวไม่ได้ ครอบครัวนี้ประสบความสำเร็จทางธุรกิจ มีทรัพย์สินมากมายนับไม่ถ้วน แต่กลับประสบการสูญเสียคนในครอบครัวครั้งแล้วครั ้งเล่า หากมีหนทางที่จุดความให้คนในตระกูลที่เหลืออยู่ได้พบความสุข ก็คง...ยอมทำทุกวิถีทาง

"เคเดน ตอนนี้แกมีครอบครัวแล้วนะ นิสัยเดิม ๆ ทิ้งไปให้หมด แล้วดูแลครอบครัวให้ดีเข้าใจไหม" "เข้าใจครับยาย แต่ด้ายไม่ยอมไปอยู่กับผมน่ะสิ "เขาตอบรับยายแล้วหันมาที่ฉัน