Novel & Cerita ครอบครัวเดิม

สถานการณ์เมื่อกี้พิสูจน์แล้วว่าการอยู่ร่วมชายคาเดียวกันกับย่าและครอบครัวลุงต่อไปมีแต่จะสร้างปัญหาไม่รู้จบ พวกเขาไม่เคยเห็นพ่อกับแม่เป็นครอบครัวจริง ๆ เห็นเป็นแค่เครื่องมือหาเงินและที่พึ่งพิงยามลำบากเท่านั้น พอมีโอกาสก็จ้องจะเอาเปรียบตลอด ความทรงจำในชาติก่อนที่ครอบครัวข องลุงใหญ่ค่อย ๆ เข้ามาควบคุมทุกอย่างหลังจากที่พ่ออ่อนข้อให้ครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้เสิ่นเมี่ยวตัวสั่นขึ้นมาด้วยความโกรธและความกลัวระคนกัน

ตามปกติทั่วไป ภูมิภาคเอเชียมีลักษณะครอบครัวขยาย นั่นคือ พ่อ แม่ ปู่ย่า ตายาย ลูกหลาน อาศัยอยู่ในละแวกบ้านเดียวกัน หรือหลังเดียวกัน ซึ่งอาจหมายรวมถึง พี่ ป้า น้า อา ลุง เพิ่มมาอีก แต่คงไม่มีครอบครัวไหนอีกแล้วที่เหมือนครอบครัวขยายของค่ายมวยศรเพชร เป็นอะไรที่สิวา กรเพิ่งจะเคยได้สัมผัสเป็นครั้งแรก

สายตาอาวรมองรอบบ้านที่ไม่เคยปิดสนิทเช่นวันนี้มาก่อน ไม่ใช่ว่าไม่เคยออกจากที่นี่ แต่ไม่เคยคิดว่าจะจากบ้านเกิดไปนานๆ สักครั้ง ตั้งแต่คนเป็นพ่อกลับเข้ามาเติมเต็มคำว่าครอบครัวมันก็เหมือนว่าครอบครัวเราจะสมบูรณ์ขึ้น คับคล้ายคับคลาจะเรียกสิ่งนั้นว่า

ก็ไม่เคยคิดอย่างห่างปาป๊าไปไหน ฉะนั้นคุณปาป๊าไม่ต้องกังวลอะไร ครอบครัวของเรา มัน 'สมบูรณ์' แล้วค่ะ และมันก็สมบูรณ์ที่สุดสำหรับพิงค์คนนี้ด้วย

มันไม่ใช่แค่เพื่อน แต่เป็นเหมือนคนในครอบครัวมากกว่า จำได้ตอนเจอมันครั้งแรกที่บ้านเกิด แม่ของไอ้ตรีเป็นคนบ้านเดียวกับครอบครัวฉัน แต่แม่ของไอ้ตรีใช้ชีวิตที่กรุงเทพฯ เสียส่วนใหญ่ เพราะพ่อแม่เสียชีวิตนานแล้ว มีเพียงญาติๆ อยู่คนหนึ่งที่อยู่บ้านเกิด """""""""""""""""""

ความทรงจำของเจ้าของร่างนี้ปรากฏให้เห็นเป็นบุรุษผู้พ่อที่มีสีหน้ายิ้มแย้ม รูปร่างของเขานั้นอ้วนท้วนยิ่งนักแต่เพราะเงินที่มีนั้นต้องใช้รักษาภรรยาสุดที่รักจนแทบจะหมดสิ้นลง ชีวิตครอบครัวเริ่มย่ำแย่ลงทุกวันเพราะเอาแต่ตรากตรำทำงานหนักทำให้นานวันเข้าร่างกายของเขาซู บผอมลงอย่างเห็นได้ชัด 'ช่างเป็นคนที่รักครอบครัวเสียจริง'

ป้าสายใจกับแม่ครัวที่บ้านอีกสองคนถือกล่องกระดาษสีหวานจากร้านเค้กชื่อดังเดินเข้ามาในงาน “แม่อ่ะมาช้า มาถ่ายรูปครอบครัวก่อนค่ะ” พี่น้ำใสจูงมือแม่ที่ยืนเก้ๆกังๆทำตัวไม่ถูกเข้ามารวมกลุ่มกับฉันและเหนือ พ่อก็เข้ามายืนใกล้ๆ แม้ว่าครอบครัวจะแตกร้าวจนไม่สามารถประสานได้แล้ว แต่ท่านทั ้งสองก็พยายามทำหน้าที่พ่อกับแม่ให้ดีที่สุด

สายซอยิ้มกว้าง รอยยิ้มที่ไม่มีคราบน้ำตาแห่งความเสียใจหลงเหลืออยู่อีกแล้ว เพราะจากวันนี้เป็นต้นไป ชีวิตของพวกเขาจะไม่ได้มีแค่คำว่า “สามี” และ “ภรรยา” แต่จะมีคำว่า “พ่อและแม่”และ “ครอบครัว” ที่เดินจับมือกันผ่านทุกฤดูกาลของชีวิต ไปด้วยกัน

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงที่หาพบได้ยาก เพราะทางครอบครัวไม่มีพันธุกรรมของโรคนี้มาก่อนเลย เธอจะเป็นขึ้นมาได้ง่าย ๆ ได้อย่างไรกัน ในตอนนั้นเอง พ่อกับแม่ตระกูลจีก็ถูกจีเส้าสวี่เรียกกลับบ้านมา ภายใต้บรรยากาศบ้านที่ว่างเปล่า บวกกับสีหน้าเคร่งเครียดของเขา ทำให้แม ่ถามอย่างไม่สบายใจ “เส้าสวี่ เกิดอะไรขึ้นเหรอ วันนี้เรียกพวกเรากลับมากะทันหันทำไม?”

ในรูปมีเธอและพ่อแม่ดูสนิทสนมกันมาก ส่วนฉิวฮ่าวก็ยืนอยู่ข้างๆ ดูเหมือนว่าทั้งสี่คนจะเป็นครอบครัวที่มีความสุขกันจริงๆ และฉากหลังที่เห็นนั้น คือเรือสำราญ! แคปชั่นเขียนไว้ว่า 【ครอบครัวคือการได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน~】 ไม่นานในช่องคอมเมนต์ก็มีเพื่อนสนิทของฉันมาตอบกลับอย่างเจ ็บแสบ