Romans & histoires คลั่งรักเมียแต่ง

เธอร้องครางกระเส่าด้วยความหวาดเสียวเมื่อสอดนิ้วเข้าคลึงในกลีบร่อง เขามองเธอที่กำลังคลายกลีบร่องของตัวเองมันดูเร่าร้อนและเซ็กซี่ เหมือนดูหนังโป้สิบแปดบวกอยู่ แต่ว่าท่าทางของเธอนั้นดูลำบากไม่น้อยที่นั่งคุกเข่าระหว่างลำตัวของเขา แล้วใช้นิ้วคลึงกลีบร่องอยู่ด้วย “ที่รัก คุณดูลำบากนะ ให้ผมทำให้เอาไหม?” เขาเอ่ยถามเธอด้วยน้ำเสียงจริงจัง มือหนาลูบโหนกแก้มงดงามของเธอนางฟ้าลงมาจุติแผ่วเบาทำราวกับว่ากลัวว่าเธอจะบุบสลาย “ได้สิ อย่าทำให้ฉันเจ็บนะ” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

"เหลือก็แค่รอให้ยัยตัวแสบของผม. ยอมใจอ่อนสวมแหวนให้ผมสวมจองไว้ก่อน ก็แค่นั้นเอง" คำพูดตรงไปตรงมาพร้อมกับสายตาแพรวพราวของมาเฟียคลั่งรัก ทำเอาเอิงเอยถึงกับใบ้กิน หน้าแดงก่ำเป็นลูกตำลึงสุก เถียงไม่ออกแม้แต่คำเดียว ได้แต่นั่งก้มหน้างุด ปล่อยให้มือหนาของเขาเอื้อมมากุม มือเล็กของเธอเอาไว้ใต้โต๊ะอย่างแนบเนียนและอบอุ่น โดยไม่คิดที่จะสะบัดออกเลยแม้แต่น้อย

ลองเล่นดูเผื่อได้แหละ ได้ลูกน่ารักๆ สักสองสามคนน่าจะดี “แน่ะมองหน้าแบบนี้โอเคใช่ปะคะเมียจ๋า” รู้แหละว่ามองค้อนแบบนี้เมียไม่ชอบแต่ก็ขอสักหน่อยเมียอยากเป็นคนน่าแกล้งเองนะผัวไม่ผิดน่ะ

“พี่ก็หื่นได้ตลอดเลยนะ ไม่อยากจะเชื่อว่าเป็นถึงรองประธานบริษัทใหญ่ พี่เหมือนพวกคลั่งรักมากกว่า” “ไม่ว่าจะเป็นใครทำงานอะไรถ้ามีแฟนน่ารักอย่างมุกก็ต้องคลั่งกันทั้งนั้นแหละครับ” เขายิ้มอีกครั้งก่อนจะรีบขับรถกลับไปยังคอนโด ....

สองปีเต็มหลังจากพิธีแต่งงานอันแสนอบอุ่น ชีวิตคู่ของ โยธา และ โมเดล ก็ยิ่งหวานฉ่ำจนคนรอบข้างต้องยอมยกธงขาว ความรักของอดีตพี่วิศวะสายขรึมที่ไม่เคยลดลง มีแต่จะเพิ่มขึ้นทุกวันจนกลายเป็นอาการ 'คลั่งรักเมียเด็ก' ขั้นเรื้อรัง ไม่ว่าจะงานราษฎร์งานหลวง พี่โยประ เคนเอาอกเอาใจยัยน้องจนแทบไม่ให้นิ้วเรียวสวยนั้นต้องแตะความลำบากแม้แต่น้อย

"เจลเลี้ยงทั้งวันเหนื่อยมากแล้ว กูไม่ช่วยได้ยังไง" "คลั่งเมีย คลั่งมาก คลั่งรักสุดๆไปเลยครับนาย" "เออ กูคลั่งเมีย คลั่งรัก คลั่งมาก มากแบบจะบ้าสาดกระสุนใส่กระบานมึงเนี้ย!"

“ท่านมิรู้หรอกว่าหากสตรีบ้าคลั่งขึ้นมา มิว่าเรื่องใดนางก็ทำได้ทั้งนั้น! ตอนนี้นางกำลังโกรธ และถึงขนาดเกลียดเพราะรักแล้ว...” “การบังคับให้ท่านแต่งงานกับนาง มิแน่ว่าจะเป็นการทำให้ท่านกับนางกลายเป็นคู่สามีภรรยากันอย่างแท้จริง แต่เป็นการบังคับให้ท่านก้มหัวให้!”

เมียแต่งที่(ไม่)รัก วิชิต เลิศเกียรติกุล (ชิต) ทายาทคนสุดท้องของตระกูลผู้ดีเก่า ครอบครัวทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ กำไรปีละหลายหมื่นล้าน ชอบอนุรักษ์สมบัติเก่าๆของตระกูล ชอบผู้หญิง เรียบร้อย อ่อนหวาน พูดจาไพเราะ แพรวา สมบูรณ์รัตนา (วา) เธอผู้ตั้งมั่นในรักแรก รักแท้ รั กเดียว รักชั่วนิรันดร์ นิสัยร่าเริง ลุยๆ ฉลาด ทันคน มีความอดทนสูง อดทนที่จะรักคนที่ไม่เหลียวแลเธอแม้หางตา ความอดทนของเธอจะมีวันหมดอายุไหม

น้ำเสียงจริงจังของเพื่อนรัก ทำให้กิจหรี่ตาลง ไม่อยากจะเชื่อ แล้วเอ่ยถามอีกครั้งอย่างสงสัย “แล้วมึงบอกว่าจะยกให้กูทำไม ถ้าเป็นเมียมึงจริงๆ” “ก็เป็นเมียที่กูไม่ต้องการไง ก็แค่ผู้หญิงที่เห็นแกเงินคนหนึ่งที่ยอมแต่งงานเพราะเงิน ส่วนแต่งงานเมื่อไร ก็แต่งเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ต อนที่แกไปต่างประเทศนั่นล่ะ แล้วไม่ต้องถามว่าแต่งได้ยังไง ทำไมแกไม่รู้ ฉันก็รู้ว่าต้องแต่งงานแค่สามวันเท่านั้น นี่แม่ฉันคงไม่ยอมบอกแกกับพ่อแก หรือไม่ก็ช่วยกับปิดบัง เพราะหากแกรู้ฉันก็รู้ คงกลัวว่าฉันจะยกเลิกงานแต่ง”

ลุงเมฆย้ำคำว่า ‘ของลุง’ หลังจากได้ครอบครองกลับยิ่งทำให้อาการคลั่งรักแสดงออกมาชัดว่าเขาอยากได้หล่อนเป็นเมีย