คุณหญิงหลิวงามเดียวดาย Novels & Stories

ฉู่เชียนหลีตะลึงงันโดยตรง อะไรคือนางเป็นผู้หญิงคนแรกของเฟิงเย่เสวียน? “พระชายาไม่รู้หรอก นายท่านแต่งงานกับพระชายารองเซียว ดูแลนาง ดีกับนาง ทั้งหมดเพียงเพราะนางแซ่เซียว นายท่านให้ทุกอย่างแก่นาง แต่ไม่เคยรักนาง”

คนทั่วไปอาจแยกโสมกับจางหลิวไปออก แต่อย่างน้อยเจียเหยาก็เป็นถึงองค์หญิงแห่งเป่ยหวน เป็นไปไม่ได้ที่นางจะไม่เคยเห็นโสมหรอกกระมัง? เอาจางหลิวมาหลอกจะได้ผลจริงหรือ?

และหากจัดการกับบุคคลนี้ได้ สงครามในครั้งนี้อาจจะไม่เกิดขึ้นก็ได้ เรื่องนี้เขาเพียงพูดเสริมขึ้นมาเท่านั้น เพื่อไม่ให้บิดาสงสัยมากเกินไป “ต้องออกเดินทางเมื่อใด แล้วท่านหญิงเล่า” จ้าวฟางหรงเป็นห่วงซูหนี่เ พราะนางเป็นสตรีเพียงผู้เดียว อีกย่างใบหน้าของนางก็งดงามเป็นที่จับจ้อง มากเกินไป

นึกถึงปีนั้นเขาเองก็จริงใจต่อลู่ฉิงเสวี่ย ชาติกำเนิดสูงศักดิ์ อีกทั้งยังได้ชื่อว่าหญิงงามแห่งเมืองหลวง ใครบ้างจะไม่ชอบ? แต่ผู้หญิงคนนั้นกลับไม่เคยเห็นเขาอยู่ในสายตา แม้แต่จะมองเขาอีกสักครั้งก็ยังไม่ยอม ใครคิดเล่าว่านางกลับไปแต่งงานกับฟ่านหัวหรง คิดแล้วก็ยิ่ง โมโห!

บนเตียงกว้าง หญิงสาววัยปักปิ่นผู้มีผิวกายขาวผ่องราวหิมะแรกแย้ม รูปโฉมอรชรอ้อนแอ้นยั่วยวนตาบุรุษทั่วทั้งเมืองหลวงกำลังนั่งคุดคู้ มือบางสั่นเทากอดกระชับผ้าห่มเข้าหาตัวแน่น ทว่าความงามล่มเมืองที่ใต้หล้าต่างหมายปองนั้นกลับมิอาจดึงสายตาของบุรุษตรงหน้าให้หยุดอยู่ที่น างได้เลยแม้เพียงเสี้ยววินาที หลิวหรงผิง คุณหนูรองตระกูลหลิว สตรีผู้ขึ้นชื่อว่างดงามที่สุดในแผ่นดิน บัดนี้ใบหน้ารูปไข่เต็มไปด้วยหยาดน้ำตาที่ไหลรินอาบสองแก้มดูน่าเวทนายิ่งนัก

ลวเพลิงแห่งความแน่วแน่ "ข้าเคยลั่นวาจาเอาไว้แล้ว และข้าก็จะขอยืนยันคำเดิมอีกเป็นร้อยครั้งพันครั้ง ว่าในชาตินี้ทั้งชาติ หรือแม้กระทั่งชาติหน้า ข้าจะมีเพียง ไป๋ลี่ถิง เป็นฮองเฮาและเป็นภรรยาเพียงคนเดียวของข้าเท่านั้น ข้าจะไม่ยอมรับสตรีหน้าไหนเข้ามาเหยียบย่ำในวังหลังของข้าเพ

“มาแล้วหรือปิงซาน ข้ามีเรื่องให้เจ้าทำ” “นายท่านเชิญสั่งมาได้เลยเจ้าค่ะ” “เห็นสตรีเมื่อครู่นี้หรือไม่” “ท่านหญิงหงหลินซิน บุตรีคนเดียวของท่านอ๋องหงเจวี๋ยเมืองหยุนหนาน”

สตรีรูปร่างสูงโปร่งและใบหน้าโดดเด่นเดินนำอยู่ข้างหน้า “นางคือองค์หญิงใหญ่?” หลี่หลงหลินไม่มีความทรงจำในองค์หญิงไท่ผิงมากนัก เพียงแต่เคยเห็นรูปวาดของนางเท่านั้น

แต่ในแววลึกกลับมีบางอย่างที่ซ่อนอยู่ นางคือ… ทันทีที่เห็นนาง ม่านม่านรีบก้มตัวลงมาใกล้หูของนายหญิง กระซิบเบา ๆ “ฮูหยิน…นางคือเซียวเจินเจ้าค่ะ” “อ๋อ…” เหมยหลินพยักหน้าเบา ๆ สายตายังคงนิ่ง ว่าที่ฮูหยินรองจวนแม่ทัพเซียว…คำพูดในใจ เรียบง่ายไร้ซึ่งความหึงหวง ก็น่ะอาคิ ราควงผู้หญิงมาตั้งแต่แตกหนุ่มยันเข้าเลขสาม เรื่องกระทบกระเทียบกับสตรีที่อยากได้คู่หมั้นของหมวยเล็ก หากเป็นมวยก็เรียกได้ว่าเจนสนาม ว่าไปแล้วรอร่างกายกลับมาแข็งแรงสงสัยต้องลุกขึ้นมาออกกำลังเสียหน่อย ซ้อมหมัดมวยก่อนที่จะลืม

มาที่ข้าด้วยความพิศวง หลายคนมีประกายหลงรัก เรียกได้ว่าความงามของข้าเพิ่มพูนขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า ข้าสวยสง่าชวนมองและดูสูงส่ง หากไม่บอกว่าข้าคือหญิงแพศยาแซ่ฉิน ผู้ที่พบเจอข้าล้วนนึกว่าข้าคือองค์หญิง หม่าฮูหยินยืนอยู่และมองมาที่ข้าอย่างเกลียดชัง และฮูหยินของเจี่ยชิงก็มาด ้วยเช่นกัน รวมทั้งบรรดาเมียๆ ของพวกผู้ชายที่จ่ายเงินเข้ามาขย่มข้าในคุกก็มารวมตัวกันเพื่อฟ้องร้องเช่นกัน