Novel & Cerita จักรพรรดินี/ฮองเฮา

ราชครูผู้อาวุโสสูงสุดคุกเข่าลงข้างอันเหว่ย กราบทูลสนับสนุน “ฮองเฮาทรงขึ้นรับตำแหน่งจักรพรรดินีเถอะพ่ะย่ะค่ะ” มหาขันทีคุกเข่าลงพร้อมสนับสนุนเช่นกัน “ถวายบังคมองค์จักรพรรดินีพระเจ้าค่ะ”

“ฮองเฮาหมายถึงผู้ใด” “รั่วเจี๋ย เจ้าไม่ใช่คนโง่ มารดาเจ้าเป็นถึงองค์หญิงผู้สูงศักดิ์แห่งแคว้นฉีเฟิง เรื่องนี้เจ้าคงรู้จากผู้อื่นแล้ว”

ฟู่จาวหนิงรู้สึกว่าเช่นนี้ถึงถูกต้อง จะต้องมีประโยชน์กับฮองเฮาและองค์จักรพรรดิเป็นแน่ ดังนั้นในฐานะจักรพรรดิและฮองเฮาจึงกลายมาเป็นเบื้องหลังของฮูหยินหรงเยว่ "แต่ว่า ชื่อเสียงหอจันทร์หยาดเองก็ไม่ค่อยดีนัก คิดไม่ถึงว่าฮองเฮาจะไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อย" "พูด ถึงเรื่องนี้"

ยิ่งไปกว่านั้น หากนางปฏิเสธตรงๆ เช่นนี้ นางไม่กลัวหรือว่าฮองเฮาจะจัดหาพระชายารองให้ท่านอ๋องจริงๆ? ฮองเฮาในฐานะจักรพรรดิ์นีและพี่สะใภ้ของท่านอ๋อง หากจัดหาพระชายารองให้ ย่อมถือว่าเป็นเรื่องสมเหตุสมผล อีกทั้งยังอาจได้รับคำชมว่าใส่ใจต่อทายาทของจวนอ๋อง

"บังอาจ พวกเจ้ากล้าแตะต้อง จางฮองเฮาเชียวหรือ นางหาได้ใช่คนแซ่หลัว นางเป็นคนแซ่จาง มีนามว่าเยี่ยนจื่อ เป็นภรรยาของเรา ดังนั้นถึงบัดนี้เราจะตกยากเป็นฮ่องเต้ไร้ราชบัลลังก์แต่นางก็ยังเป็นฮองเฮาเคียงข้างเรา หากพวกเจ้าทุกคนเคารพเรา ก็ต้องเคารพนางเป็นเหนียงเหนียงเ

“ก็ต้องตายมันเป็นสิ่งที่เจ้าควรได้รับในเมื่อไท่จือมีใจให้เจ้าเจ้าก็ต้องตายเพื่อให้ลูกสาวข้า ได้ขึ้นเป็นไท่จือเฟยและเป็นฮองเฮาต่อไป” “ฮองเฮา” วรากรเพิ่งนึกได้ตอนนี้เองว่าหญิงหน้าเหี่ยวคนนี้คือฮองเฮานั่นเองถึงว่าคุ้นๆ

งเรื่องราว ในใจราวมีไฟสุมอก ยี่สิบห้าปีมานี้เขายังรู้สึกผิดกับฮองเฮาของตนที่ไม่อาจปกป้องพวกนาง จนทำให้จางจื่อหนิงต้องสูญเสียพระธิดาองค์โตไป หลังจากครองราชย์จึงยกนางเป็นฮองเฮาโดยไม่ลังเล สุดท้ายกลายเป็นว่า นางอยู่เบื้องหลังเหตุการณ์เลวร้ายที่กัดกินใจเขามาคร� �่งชีวิต “จางฮองเฮา! เจ้ามีอันใดจะพูดอีกหรือไม่!”

จริง ๆ แล้ว มีการคาดการณ์ว่า องค์จักรพรรดิทรงได้แต่งตั้งองค์รัชทายาทไว้นานแล้ว แต่พระองค์ทรงไม่ให้องค์รัชทายาทดูแลราชกิจแทน กลับไปให้น้องชายของพระองค์ มู่หรงเจี๋ยทำหน้าที่นี้ แถมยังพระราชทานตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนองค์จักรพรรดิให้อีก จึงเป็นเหมือนหนามยอกอกภายในใ จฮองเฮาเป็นแน่ เมื่อทั้งสองมาเผชิญหน้ากัน เธอจึงถูกจับเป็นเหยื่อสังเวย จื่ออันได้ยินเสียงหัวเราะของฮองเฮา “เช่นนั้นแล้ว ท่านอ๋องเห็นด้วยแล้วใช่หรือไม่ ทางราชสำนักจะได้ไปกราบทูลรายงานพระราชชนนี”

ซีซวนเลิกคิ้วสูง ทั้งดีใจและประหลาดใจกับสิ่งที่ได้ยิน “แล้วฮองเฮาองค์ปัจจุบันของแคว้นฉีเล่ามีพระนามว่าอย่างไร” “พระนางเจี้ยนหยา” เป่ยเปยกระโดดตัวลอยเผลอกอดรอบลำคอของ ตงฟางชิงแน่น “ไม่เสียทีที่มาแคว้นฉี 555ดีใจเสียจริง”

จางฮูหยินมองหญิงสาวตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะเอ่ยชม “เอ๊ะ ข้าเคยเจอเจ้ามาก่อน มิใช่สาวใช้ของคุณหนูฝูหรือ“ ”ใครบอก นางเป็นน้องสาวของฝูอิง นางชื่อว่าฝูหรง แม้จะเป็นบุตรของอนุแต่ไม่คิดเลยคุณหนูตระกูลบัณฑิตจะจิตใจคับแคบกดขี่พี่น้องร่วมบิดาเช่นนั้น“