Novelas y relatos de จักรพรรดินี/ฮองเฮา

“ฮองเฮาหมายถึงผู้ใด” “รั่วเจี๋ย เจ้าไม่ใช่คนโง่ มารดาเจ้าเป็นถึงองค์หญิงผู้สูงศักดิ์แห่งแคว้นฉีเฟิง เรื่องนี้เจ้าคงรู้จากผู้อื่นแล้ว”

ฟู่จาวหนิงรู้สึกว่าเช่นนี้ถึงถูกต้อง จะต้องมีประโยชน์กับฮองเฮาและองค์จักรพรรดิเป็นแน่ ดังนั้นในฐานะจักรพรรดิและฮองเฮาจึงกลายมาเป็นเบื้องหลังของฮูหยินหรงเยว่ "แต่ว่า ชื่อเสียงหอจันทร์หยาดเองก็ไม่ค่อยดีนัก คิดไม่ถึงว่าฮองเฮาจะไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อย" "พูด ถึงเรื่องนี้"

ยิ่งไปกว่านั้น หากนางปฏิเสธตรงๆ เช่นนี้ นางไม่กลัวหรือว่าฮองเฮาจะจัดหาพระชายารองให้ท่านอ๋องจริงๆ? ฮองเฮาในฐานะจักรพรรดิ์นีและพี่สะใภ้ของท่านอ๋อง หากจัดหาพระชายารองให้ ย่อมถือว่าเป็นเรื่องสมเหตุสมผล อีกทั้งยังอาจได้รับคำชมว่าใส่ใจต่อทายาทของจวนอ๋อง

"บังอาจ พวกเจ้ากล้าแตะต้อง จางฮองเฮาเชียวหรือ นางหาได้ใช่คนแซ่หลัว นางเป็นคนแซ่จาง มีนามว่าเยี่ยนจื่อ เป็นภรรยาของเรา ดังนั้นถึงบัดนี้เราจะตกยากเป็นฮ่องเต้ไร้ราชบัลลังก์แต่นางก็ยังเป็นฮองเฮาเคียงข้างเรา หากพวกเจ้าทุกคนเคารพเรา ก็ต้องเคารพนางเป็นเหนียงเหนียงเ

“ก็ต้องตายมันเป็นสิ่งที่เจ้าควรได้รับในเมื่อไท่จือมีใจให้เจ้าเจ้าก็ต้องตายเพื่อให้ลูกสาวข้า ได้ขึ้นเป็นไท่จือเฟยและเป็นฮองเฮาต่อไป” “ฮองเฮา” วรากรเพิ่งนึกได้ตอนนี้เองว่าหญิงหน้าเหี่ยวคนนี้คือฮองเฮานั่นเองถึงว่าคุ้นๆ

งเรื่องราว ในใจราวมีไฟสุมอก ยี่สิบห้าปีมานี้เขายังรู้สึกผิดกับฮองเฮาของตนที่ไม่อาจปกป้องพวกนาง จนทำให้จางจื่อหนิงต้องสูญเสียพระธิดาองค์โตไป หลังจากครองราชย์จึงยกนางเป็นฮองเฮาโดยไม่ลังเล สุดท้ายกลายเป็นว่า นางอยู่เบื้องหลังเหตุการณ์เลวร้ายที่กัดกินใจเขามาคร� �่งชีวิต “จางฮองเฮา! เจ้ามีอันใดจะพูดอีกหรือไม่!”

ป็นที่วัง แต่องค์จักรพรรดิไม่ยินยอม แต่นางกลับได้รับอำนาจสูงสุดในการปกครอง ให้อยู่ร่วมกันที่ตำหนักหลัง และยังราชาภิเษกกับฮุ้ยจู่ให้ขึ้นครองบัลลังก์ นางเป็นบุคคลที่ทรงพลังมาก นางยังไม่มีลูก นางอยู่ด้วยกันกับผู้สำเร็จราชการแทนองค์จักรพรรดิมู่หรงฉิงเทียน มีทาสรับใช้ชื่อ อาเซ๋ออยู่ข้างกาย หลังจากนางตาย อาเซ่อก็ตายเช่นกัน” หยวนซื่อพูดจบ ก็หยุดชั่วคราว “ตามตลาดยังมีข่าวลือว่าฮองเฮาหลงองค์นี้เป็นปีศาจ” “ปีศาจหรือ?” จื่ออานส่ายศีรษะ “มันช่างเหลวไหลเกินไปแล้ว”

ซีซวนเลิกคิ้วสูง ทั้งดีใจและประหลาดใจกับสิ่งที่ได้ยิน “แล้วฮองเฮาองค์ปัจจุบันของแคว้นฉีเล่ามีพระนามว่าอย่างไร” “พระนางเจี้ยนหยา” เป่ยเปยกระโดดตัวลอยเผลอกอดรอบลำคอของ ตงฟางชิงแน่น “ไม่เสียทีที่มาแคว้นฉี 555ดีใจเสียจริง”

จางฮูหยินมองหญิงสาวตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะเอ่ยชม “เอ๊ะ ข้าเคยเจอเจ้ามาก่อน มิใช่สาวใช้ของคุณหนูฝูหรือ“ ”ใครบอก นางเป็นน้องสาวของฝูอิง นางชื่อว่าฝูหรง แม้จะเป็นบุตรของอนุแต่ไม่คิดเลยคุณหนูตระกูลบัณฑิตจะจิตใจคับแคบกดขี่พี่น้องร่วมบิดาเช่นนั้น“

ต่งเป็นเซิ่งหมู่ฮองไทเฮา นี่ก็คือความแตกต่างโดยพื้นฐาน หลงจ่านเหยียนเป็นพระมเหสีของฮ่องเต้ เป็นฮองเฮาโดยชอบธรรม และเป็นพระมารดาหลวงของรัชทายาท ดังนั้นจึงได้รับการยกย่องเป็นหมู่โห่วฮองไทเฮา ส่วนถงกุ้ยเฟยเนื่องด้วยเป็นพระมารดาผู้ให้กำเนิดรัชทายาท มาร ดาสูงส่งได้ดีเพราะบารมีบุตรชาย จึงได้รับแต่งตั้งเป็นเซิ่งหมู่ฮองไทเฮา แม้ตำแหน่งจะเหมือนกัน ทว่าคนมาก่อนกลับเป็นรองคนมาหลังอยู่ขั้นหนึ่ง