จางเหมยหลิน สตรีไร้ธาตุ นิยาย & เรื่องราว

เว่ยฉิงซวงเพิ่งตระหนักว่าผู้ชายคนนี้ไม่เคยคิดจะแตะต้องเธอเลยแม้แต่น้อยต่อให้เขาตกอยู่ในฤทธิ์ยานรกก็ไม่ยอมแพ้ เขายังซื่อสัตว์กับเมียจนวินาทีนี้จริงๆ ลู่จิ่นเฉิงก้าวเข้ามาหยุดตรงหน้าผู้หญิงไม่รู้จักเจียมตัว ก้มมองเธอด้วยสายตาเย็นชา ราวกับกำลังมองเศษขยะชิ้น หนึ่งที่ถูกเหยียบเปื้อนโคลน

สตรีหญิงชุดจีนโบราณสีน้ำเงิน ดวงตาดุจดั่งเหยี่ยวราวกับจะจ้องเล่นงานเหยื่อได้ทุกเวลา ใช่แล้ว สตรีหญิงงามคนนี้มีนามว่าลี่จินเหมย ฉายา ผู้ไร้พ่ายวงการจัดดอกไม้ ไม่มีผู้ใดไม่รู้จักนาง “ลี่จินเหมย ข้าจะต้องเอาชนะเจ้าให้ได้” “ไม่มีทาง ตราบใดที่เจ้าคิดแต่ชัยชนะ เจ้าไม่มีทางเอาชน ะข้าได้หรอก” “ข้าในตอนนี้น่ะ ไม่เหมือนเดิมแล้วนะ” “งั้นรึ ข้าชักอยากเห็นแล้วสิความไม่เหมือนเดิมของเจ้าน่ะ”

ร่างกายของผมสั่นสะท้าน ความรู้สึกหนาวเหน็บแล่นปราดจากฝ่าเท้าพุ่งตรงขึ้นสู่สมองทันที ผมขยับริมฝีปากที่สั่นระริก เอ่ยถามออกไป "แล้วเธอคือใครกันแน่..." จางเหมิงยกมือขึ้นปาดน้ำตา น้ำเสียงยังคงสั่นเครือ "หนูเป็นแค่นักแสดงที่เขาจ้างมาค่ะ หนูชื่อหลินเหยา เรียนหนังสืออยู่แถวๆ นี้เอง"

‘หลี่เมิ่งยวน จางอวี้ชิง พวกท่านช่างไร้ยางอายจริงๆ’ แม้ในใจของหลิวเสวี่ยเหมยจะไม่ได้รักแม่ทัพผู้นี้ แต่นางก็อดแค้นใจแทนเจ้าของร่างเดิมอย่างไป๋หลินเยว่ไม่ได้ สตรีที่ตรอมใจตายเพราะความภักดีที่ถูกเหยียบย่ำ แต่ท่ามกลางความแค้น ความกังวลใจสายหนึ่งก็พาดผ่านเข้ามา หากห

สวัสดีนักอ่านที่น่ารักทุกท่านค่ะ กลับมาพบกันในครั้งนี้กับผลงานเรื่อง “รินญาไร้รัก” โดยนามปากกา “เธียรนรา” เรื่องนี้ถือเป็นแนวที่ท้าทายมากสำหรับไรต์เหมือนกันค่ะ เป็นแนวพระเอกธงดำ ไม่รู้จะชั่วถูกใจทุกท่านไหม แต่หวังว่าจะได้สาปพระเอกไม่มากก็น้อย แต่ช่วยอ่อนโยนกับนางเอกของไรต ์หน่อยนะคะ แม้ว่าชาติหน้าฉันใดอย่าเกิดมาเป็นนางเอกคนนี้เลยค่ะ ชีทั้งโง่และน่าสงสาร แต่ชีก็พยายามส็ในแบบของชีแล้วค่ะ

อี้เจียงตอบทันที เหมยหลินอุ้มลูกเดินไปยังหน้าต่างมองออกไปยังทุ่งกว้างลมพัดผมของนางเบา ๆ “ที่นี่…”นางพึมพำ“อย่างน้อยก็ไม่มีใครรู้จักเรา”ไม่มีใครรู้ว่านางคือบุตรสาวของราชครูไม่มีใครรู้ว่านางคือฮูหยินแม่ทัพ

ถึงรี๊ดนักอ่านทุกคน ไรท์ขอบคุณทุกคนจากใจจริงที่ชอบและติดตามเรื่อง จูเฟิงเหยา สตรีวิปราศผู้นั้นคือนักโลหะหลงยุค ขอยคุณที่ค้นพบกันและติดตามมาจนจบ ระหว่างที่เขียนเรื่องนี้มีหลายเหตุการณ์ที่ทำให้ไรท์ท้อจนอยากหยุดเขียน เพราะพวกคุณทำให้ไรท์รู้สึกว่าอยากส่งพวกเขา ตัวล ะครที่สร้างขึ้นมาแล้วให้ถึงฝั่งฝัน และมีจุดจบที่สมบูรณ์

จูหยวนจางรับคำแค่นั้นโดยมิได้อธิบายต่อคำความใดเพิ่มเติม เฉินเจียวเหมยนั้นนางเป็นน้องสาวของเฉินหยางหลงซึ่งควรจะมีศักดิ์เป็นองค์หญิงที่เป็นขนิษฐาของฮ่องเต้องค์ปัจจุบันแต่ด้วยนิสัยเด็ดเดี่ยวเยี่ยงบุรุษเพศผิดแผกอิสตรีและไม่ชอบวังหลวง นางจึงสร้างเรื่องขึ ้นจนถึงขั้นถูกถอดยศจากองค์หญิงเป็นเพียงสตรีทั่วไป และผันตัวเองมาเป็นหมอหญิงประจำหมู่บ้านชายแดนแห่งนี้

จางเฉินรู้ว่าค่ำคืนนี้จะเป็นจุดเริ่มต้นของความเสียวที่เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อน จางเฉินนั่งบนขอบเตียงไม้ มองสาวงามตรงหน้าด้วยสายตาหื่นกระหาย เหมยหลิงยืนเปลือยกาย ผิวขาวเนียนราวหยกสะท้อนแสงตะเกียง หน้าอกใหญ่ตึงแน่นขยับขึ้นลงตามลมหายใจ ดวงตาคู่สวยของนางมองเขาด้วยความย ั่วยวนปนเขินอาย

ในความทรงจำของร่างนี้คือ ร่างนี้เป็นสตรีโสด ไร้ครอบครัวเรียกได้ว่าไร้พันธะไร้ภาระใด ๆ ทั้งสิ้น หากไม่นับรวมเหล่าบ่าวและผู้คุ้มกันที่ได้มาโดยไม่เสียเงินจากความเมตตาของพระชายาจางหรงผิงของฉินอ๋องแห่งเมืองซีฉิน รวมทั้งนางมีทั้งทรัพย์สินและเงินจำนวนมากในการดำรงชีวิตสุข สบายโดยไม่ต้องทำงานไปทั้งชีวิต