จ้าวเว่ยเว่ยสาวน้อยทะลุมิติพร้อมกระจกวิเศษ Novels & Stories

าถาเวทย์ของปีศาจสาว “ไม่คิดว่าเจ้าทำอะไรแบบนี้ได้” “เจ้าค่ะ” จ้าวกันหนี่ว์ยิ้มจนแก้มปริเมื่อเห็นว่านายสาวพึงพอใจกับผลงานของตน จริงๆ แล้วนางเป็นปีศาจปลายแถว หากเป็นปีศาจที่มีฝีมือมากๆ ไม่ใช่แค่แต่งหน้าทำผมในพริบตาเช่นนี้ แม้แต่แปลงกายปีศาจอย่างพวกนางก็ทำได้ไม่ย าก

จางสงพยักหน้าก่อนจะรีบไปจัดการตามคำสั่ง โจวอี้เฉินที่ได้เห็นเช่นนั้นก็หันมามองลั่วหนิงฮวาด้วยแววตาเป็นประกาย "โอ๊ะโอ นอกจากจะงดงามแล้ว ยังมีความสามารถรอบด้านที่พิเศษไม่น้อยอีกด้วย น้องสาวข้างกายข้ายังไร้ชายา มิสู้เจ้า..."

หญิงสาวที่ยืนอยู่ต่อหน้าของเจียวเหมยนี้เป็นเด็กอัจฉริยะที่สวมเสื้อสีฟ้าอ่อนจีนโบราณ ปล่อยผมยาวจรดบ่า ใบหน้าสะสวยน่ารักที่มีอายุน้อยที่สุดในการแข่งขันครั้งนี้ “ข้าชื่อว่าเจียวเหมย ยินดีที่ได้รู้จัก” “ข้าชื่อหลิวเจ้าค่ะ” สาวงามทั้งสองเตรียมวัสดุอุปกรณ์แล้วนำมาวางบนโต๊ะ

"โอ้โห สวรรค์โปรด ข้าลืมมันไปได้อย่างไรกัน นี่มันคือพระเอกขี่ม้าขาวที่มาช่วยกอบกู้สถานการณ์อย่างแท้จริง" ไป๋ลี่ถิงพึมพำด้วยน้ำเสียงที่สั่นสะท้านไปด้วยความตื่นเต้นอย่างบ้าคลั่ง นางรีบสั่งการให้ระบบนำปากกาลบคำผิดลิขิตสวรรค์ออกมาจากช่องเก็บของมิติ ทันใดนั้นเอง แสงสว่างวาบก็ ปรากฏขึ้นกลางฝ่ามือของนาง พร้อมกับสัมผัสเย็นเฉียบของขวดพลาสติกสีขาวขุ่นที่คุ้นเคย หญิงสาวกำขวดน้ำยาลบคำผิดเอาไว้แน่นราวกับกลัวว่ามันจะบินหนีหายไป นางยกมันขึ้นมาจุมพิตอย่างดูดดื่มด้วยความรักใคร่หลงใหล

แพขนตาหนาค่อยๆเปิดขึ้นอีกครั้ง ดวงตากลมโตกระพริบตาเบาๆเพื่อปรับแสง ภาพเบื้องหน้าที่อยู่ในครรลองสายตาของซูเม่ย ทำให้นางค่อนข้างประหลาดใจ 'ไหนท่านเทพชะตาซือมิ่งบอกว่า โลกใบนี้ไม่มีพวกพลังวิเศษนอกจากมิติของนางไง นี่มันลูกแก้วมิติชัดๆ' ซูเม่ยกวาดสายต ามองไปรอบๆ ในสถานที่ที่คล้ายจะเป็นมิติ แต่แตกต่างจากมิติของนาง เพราะที่นี่มีเพียงห้องๆหนึ่งที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์การปรุงโอสถ และวัตถุดิบทางยาเท่านั้น

ส่วนเซียวหนิงชิงดวงตาเบิกกว้าง เมื่อได้ยินเรื่องราวจากปากเฉินชิงเหอ "ท่านแม่หรือเจ้าคะที่นำความทรงจำกลับมาให้ท่านพ่อ!" นี่มันปาฏิหาริย์ชัดๆ ปาฏิหาริย์มีจริงเหมือนอย่างที่นางทะลุมิติมาภพนี้ หยกเหอเถียนชิ้นนี้จะมหัศจรรย์พันลึกเกินไปแล้ว เป็นสมบัติสวรรค์ตกลงมายังโลกมนุ ษย์หรืออย่างไรนะ ถึงได้มีอิทธิฤทธิ์ในการเชื่อมมิติ เชื่อมภพ ขนาดโลกหลังความตายยังเชื่อมได้! สาธุ99 "ถูกต้อง เป็นท่านแม่ของลูก"

ชายฉกรรจ์ร่างยักษ์ที่มีแผลเป็นพาดกลางใบหน้าก้าวออกมาจากเงามืด ในมือของมันถือดาบเล่มโตที่ยังมีรอยเลือดหยดติ๋ง "พวกหอหอมหมื่นลี้จ่ายหนักเพื่อให้ข้าเอาหัวเจ้าไป หรือถ้าเจ้าจะยอมเป็น ของเล่น ให้พี่ชายก่อน ข้าอาจจะเมตตาให้เจ้าตายสบายหน่อย" ซิงเยว่ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนช้าๆ นาง สลัดคราบหญิงสาวผู้อ่อนแอทิ้งไป แววตาพยัคฆ์สาวของนางวาวโรจน์ด้วยความโกรธจัด ความสูงที่ต่างกันไม่ได้ทำให้นางดูด้อยกว่าแม้แต่น้อย หน้าอกที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะหายใจที่มั่นคงยามเข้าสู่โหมดต่อสู้ทำให้นางดูมีเสน่ห์ที่แสนอันตราย

อี้หลินแสยะยิ้มร้าย นางไม่รอช้า จับจูงมือสาวใช้พากันกลับจวนไป ลอบปีนข้ามกำแพงอย่างเงียบเชียบด้วยวิชาตัวเบา องครักษ์พวกนั้นก็ยังไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร แปลกที่นางผู้ทะลุมิติมาอยู่ดี ๆ ก็สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างคล่องแคล่วเหนือธรรมชาติหลังฟื้นกำลังได้ไม่กี่วัน นางลองใช้วิช

[โอยยย ก็ข้าเป็นจี้หยกวิเศษก็ต้องพูดได้สิเจ้าคะ ที่สำคัญข้าไม่ใช่แค่จี้หยกวิเศษพูดได้ธรรมดานะนายหญิง แต่ด้านในจี้หยกคือมิติที่สามารถเก็บของ ทั้งสิ่งที่มีชีวิตและสิ่งไม่มีชีวิตได้อีกด้วยเจ้าค่ะ] “ฮะ!! มิติวิเศษเหมือนในซีรี่ส์ที่คนนิยมดูกันใช่ไหม เช่นนั้นข้าจะเก ็บของสำคัญไว้มากแค่ไหนก็ได้น่ะสิ” [ถูกต้องเจ้าค่ะ แต่ตอนนี้ท่านช่วยตั้งชื่อให้ข้าทีเจ้าค่ะนายหญิง]

จ้าวเยว่ฮวาวาดอักษรเหมือนเดิมและสร้างมิติเก็บของในของสิบห้าชิ้นอย่างง่ายดาย เนื่องจากหว่าอินและชิงหยวนบอกมาว่าแหวนมิติหายาก นางจึงไม่ได้สร้างพื้นที่ให้มากนัก แค่มีพื้นที่เท่าห้องๆ หนึ่งเท่านั้น และในภายภาคหน้า จ้าวเยว่ฮวาก็รู้ในภายหลังว่าสิ่งนี้มีคนแย่งชิงกันแทบต าย ผู้คนต่างมองเป็นของล้ำค่า ทั้งๆ ที่มันเป็นแค่เศษพลังของนางเท่านั้น