Novel & Cerita น้ำเน่า

สายน้ำพูดอย่างตื่นเต้น “นั่นสิ น้ำเน่ามาก ยิ่งกว่านิยายเล่มละสิบสองบาทของย่าฉันอีก” อิง‍ดาวหัวเราะกับคำพูดของเพื่อน “แกก็ว่าไปกล้วย”

ไม่ไหวแล้ว น้อนจุ้งผสมเม็ดข้าวจะออกมาแล้ว ' อึก อึกกกกก อ้วกกกกกกกกกกกก ' สายน้ำพรั่งพรู สีฟ้าฉดใฉผสมเนื้อมาให้ด้วย

น้ำเสียงที่เปล่งออกมาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น ใครกันจะยอมตายในนิยายน้ำเน่าที่ยืดเยื้อนี้ ************************

ซ่า~ น้ำสีเหลืองอ๋อยสาดใส่หน้าของคิมหันต์โดยตรงกลิ่นของมันไม่ได้ต่างจากขี้หมาเมื่อครู่เลย เผลอ ๆ แห้งแล้วอาจจะเหม็นกว่าด้วยซ้ำ “น้ำอะไรวะไอ้เบียร์ เหม็นฉิบหาย” “น้ำเยี่ยวครับเสี่ย น้ำประปาไม่ไหลเลยตักมาจากส้วม” “มึง ! กูจะเอาคืนมึงให้สาสมเลยไอ้ฮาร์น”

คำพูดของเด็กทำให้ฉันคลื่นไส้จนท้องปั่นป่วน ก่อนจะเริ่มอาเจียนแห้ง ๆ อย่างหยุดไม่ได้ ชายหญิงสารเลวคู่นี้ช่างน่าขยะแขยงเหลือเกิน. เหล่านักข่าวเมื่อได้ยินคำพูดของเด็ก ต่างก็พากันรุมชี้หน้าด่าทอประณามทันที

น้ำเหนือหอมแก้มสากฟอดใหญ่ ก่อนจะเริ่มปลดเปลื้องอาภรณ์ออกจากร่างกายของเขาและเธอ. ความรักความเข้าใจ “น้ำครับ เนื้อพี่จะหลุดติดมือแล้ว”

เฟิ่งชูอิ่ง “......” เรื่องนี้มันเกินกว่าจะใช้คำว่า ‘น้ำเน่า’ แค่สองพยางค์มาบรรยายแล้ว นี่มันโศกนาฏกรรมชัดๆ!

คำพูดที่สวนทางกับการกระทำเขากินจนหมดชามใหญ่ และลูบท้องตัวเองที่มีแต่กร้ามเนื้อเป็นลอนสวยให้หญิงสาวดู "น้ำเน่า" "อะไรนะ" "เปล่าคะ กินยาเถอะ" "กินยาแล้ว ขอกอดหน่อยได้ไหม"

บัดนี้ใบหน้าสวยชื้นไปด้วยเหงื่อเย็น ๆ กระนั้นตำแหน่งซึ่งกำลังได้รับการปรนเปรอความรุนแรงในช่วงเวลาเร่งด่วนกลับระอุผ่าวชนิดที่สามารถหลอมละลายของเหลวได้โดยไม่มีขาดสาย การกระฉอกของน้ำหนืดอย่างรุนแรงทะลักไหลอาบเคลือบลำกระด้างจนมันวาว อีกทั้งก็ไหลเป็นเส้นสายยืดเยิ้มผ่านเ รียวขาอ่อนอย่างเลอะเทอะไม่น่าดู

ชาวบ้านคนหนึ่งชี้มือตะโกนด้วยความตื่นเต้น จากแผลที่ดูเหมือนเนื้อเน่าตาย บัดนี้มันเริ่มละลายย้อยลงมาราวกับเทียนไขที่โดนไฟลน สีแดงผสมกับสีม่วงและสีเขียว กลายเป็นสีน้ำตาลโคลนที่ดูน่าขยะแขยง ไหลหยดลงบนโต๊ะไม้เป็นทางยาว เหมือนสีที่ละลายจากปีกของแมลงทับที่ตายซาก