Novel & Cerita พ่ายรักยัยลูกเป็ดขี้เหร่

เฮ้ยยย และแล้วเด็กหนุ่มก็ทำอะไรไม่ได้ต้องตกเป็นเบี้ยล่างของพ่อเลี้ยงอีกตามเคย บทรักบทสวาทดำเนินต่อไปท่ามกลางแสงไฟสลัวนอกหน้าต่าง ต่างคนต่างร้องครวญครางออกมาไม่มีใครยอมใคร และก็ไม่รู้เลยว่ามันจะไปจบลงที่ตรงไหนเวลาเท่าใดแต่คาดว่าคงไม่ได้นอนอีกเช่นเคย ตามแบบฉบับพ่อเลี ้ยงกระทิงสายเย 🌷คุย🌷 เป็นไงล่ะไรท์บอกแล้วว่ายัยน้องป๊อปน่ารักมาก ใดๆคือพ่อเลี้ยงก็จะจัดอีกแล้วหายใจเข้าใจออกจะปี้อย่างเดียวเลย น่ารักอ่ะทุกคนน่ารักไหม comment มาหน่อยอยากได้กำลังใจ ฝากนิยายในคลังของเราด้วยนะ

ฟู่เจี้ยนกั๋วลุกขึ้นยืน ยกฝ่ามือฟาดใบหน้าบุตรสาวด้วยความโมโห ร่างเล็กเซถลาไปชนกับชั้นหนังสือ มือเรียวสั่นระริกยกขึ้นสัมผัสแก้มตนเอง ตั้งแต่เล็กจนโต นางรู้ว่าบิดาไม่รักนาง แต่ไม่เคยลงมือทำร้าย แต่วันนี้. “เจ้าลูกอกตัญญู! เจ้าเนรคุณแผ่นดิน! เจ้าไม่มีวันได้ใช้ชีว ิตอย่างเป็นสุข!” “ความสุขของนางข้ารับผิดชอบเอง”

ไซม่อนเองก็ไม่อยากเชื่อว่าผู้หญิงที่เพื่อนเขาต้องเข้าหาจะสวยขนาดนี้ “พวกมึงคิดว่ากูอยากลดตัวลงไปยุ่งกับเด็กบ้านนอกนักหรอวะ” “กูรู้ว่ามึงทำทุกอย่างเพื่อผลประโยชน์ แต่คิดก็อดขำไม่ได้ว่ะ ไฮโซหนุ่มหล่อที่แค่ผ้าเช็ดหน้าสกปรกแค่จุดเดียวก็ไล่แม่บ้านออก ถ้ามึงต้องไปจีบเด ็กบ้านนอก มึงเตรียมใจไว้เลย”

ภูมิส่ายหน้า "ถ้าคุณไม่ทำแพทเสียหายจนเป็นขี้ปากชาวบ้าน ผมไม่มีทางยกลูกสาวให้คุณหรอก"

"คุณปู่ แต่หนูดาเป็นลูกของแคท เกิดจากความรักของแคท ไม่มีวันจะส่งไปให้คนใจร้ายแบบนั้น" "ฉันรักเธอกับลูกนะ รักทุกลมหายใจ ที่ผ่านมาฉันขอโทษ ฉันมันเลวเอง" "ออกไปจากบ้านของฉัน ไปให้พ้น"

จะเป็นยังไงเมื่อเธอแอบชอบเพื่อนสนิทของพี่ชาย และวันๆเธอต้องใกล้ชิดอยู่กับเขา ได้เห็นหุ่นฟิตๆล่ำๆของเขาทุกวัน แล้วเธอจะหักห้ามใจตัวเองได้อย่างไรกัน งานนี้เธอขอแหกกฏของพี่ชายเธอหน่อยเถอะ งานนี้ต้องได้! "เจด้า....เรามานอนอยู่ในห้องพี่ได้ยังไง..." "เดี๋ยวนะคะพี่ธาม ดูให้ดีสิคะว่าตอนนี้พี่อยู่ห้องของใครน่ะ...ห้องเจด้านะคะ ไม่ใช่ห้องพี่...คิดดูให้ดีสิคะว่าเมื่อคืนเราสองคนทำอะไรที่นี่...." "เราจงใจมอมเหล้าพี่ให้เมาแล้วพามาที่นี่ใช่ไหมเจด้า...." "่ใช่ค่ะ...เมื่อคืนเจด้ามอมเหล้าพี่เอง แต่ว่าพี่ก็มีสติอยู่นะคะไม่ได้เมามากมายขนาดนั้นสักหน่อย ไม่งั้นเมื่อคืนพี่คงไม่แซ่บซะขนาดนั้นหรอกค่ะ" "พี่จำอะไรไม่ได้ทั้งนั้น...แล้วก็ลืมเรื่องที่เกิดขึ้นไปซะ ระหว่างเราไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น จำเอาไ

“พี่ไม่อยากเป็นชู้นะมิน” “แต่มินไม่ได้รักผู้ชายคนนั้นเลย!” มิลเลอร์ได้ยินทุกประโยคที่ทั้งสองคนคุยกันเขาเตรียมใจมาบ้างแล้วแต่พอได้เห็นและได้ยินจริงๆร่างสูงถึงกับเป่าปากระบายยิ้มออกมาอย่างนึกสมเพชตัวเอง

“หนูชอบเพลง You Are My Sunshine ค่ะ” หญิงสาวถือวิสาสะหอมขมับเล็กเบา ๆ ไล่ก้อนแข็ง ๆ ที่จุกอยู่ตรงลำคอ การกอดเด็กน้อยทำให้เธอนึกถึงลูกน้อยที่ไม่มีโอกาสเลี้ยงดู หากความอ่อนโยนใจดีของน้ำเพชรทำให้เธออบอุ่นเป็นพิเศษ

พี่พนักงานที่กำลังคุยโทรศัพท์ฟังแล้วเผลอหลุดขำ ต้องกลั้นหัวเราะเกือบจะช้ำใน ทำเอาคุณป้าที่รักโกรธจัด ยกมือขึ้นชี้หน้าด่าทอ “อ... ไอ้เด็กไร้มายาท! ไอ้ขี้ครอก กำพืดต่ำ จนแล้วยังไม่เจียม ไอ้ลูกพ่อแม่ไม่สั่งสอน พวกตายหนีหนี้ต้องตกนรกร้อยชาติไม่ได้ผุดไม่ได้เกิด ตระกูลกิ ตติธาราต้องอับอายขายขี้หน้าเพราะแก”

เพลงขลุ่ยปรามน้องสาว “อืม ขอโทษ ฉันไม่ชอบขี้หน้าหมอนั่นนี่ แพ้แล้วพาล นี่คงกะมาทำแกเป็นข่าว กดดันให้คนรู้ว่าตัวเองโดนแย่งแฟนล่ะมั้ง เผื่อสังคมจะกดดันยัยลูกจันจนถอนหมั้นคุณปัณณ์ ตัวเองจะได้ง้อขอคืนดีง่ายหน่อย”