ภรรยาพิษแห่งตระกูลแม่ทัพลืมตาขึ้นมา ชายผู้งดเว้นราคะถูกหย่า Novels & Stories

เป็นคำถามที่ตรงประเด็นและไม่อ้อมค้อม ทำให้คุณยายถอนใจเบาๆ ท่านเองก็ไม่ค่อยรู้อะไรมาก เพิ่งมารู้เอาหลังจากที่บุตรสาวหย่าขาดจากพลเรียบร้อยแล้ว คราแรกพลอยากได้ แพรวพรรณเพราะอยากเอาชนะ พอได้แล้วก็เห็นเป็นของตาย แรกๆ ไม่ยอมหย่าให้ แต่หลังจากมีลูกก็เบื่อหน่ายเพราะอยู่กันม าหลายปี ทะเลาะกันมาตลอด และพลก็คิดว่าชัยยศคงไม่เอาของเหลือเดนจากตนอีก จึงยอมปล่อยหญิงสาวที่แย่งมาในที่สุด “แม่รักกับพ่อมาก่อน แต่โดนไอ้สัตว์นรกนั่นข่มขืนเหรอคะ” กุลธิดาครางออกมา ไม่คิดว่ามารดาจะเจออะไรเลวร้ายเช่นนี้

�านะชาติตระกูล และมีการศึกษาที่ดี มีหน้ามีตาเป็นที่รู้จัก จะได้เกื้อหนุนกัน แต่ ทศพล ลูกชายคนเดียวของท่าน กลับไม่แต่งงานกับผู้หญิงเพียบพร้อมที่ท่านหาให้อย่างชาลินี ดันไปคว้าหญิงสาวชาวไร่บ้านนอกคอกนามาเป็นเมีย ท่านโกรธมากจึงตัดขาดความเป็นแม่ลูก ไม่ให้ทรัพย์สินเงินทองอะไร แม้แต่บาทเดียว เพราะคิดว่า ทศพลจะต้องซมซานกลับมาแต่งงานกับผู้หญิงที่ท่านหาให้ และทิ้งผู้หญิงไร้สกุลรุนชาติคนนั้น

“ท่านลืมแล้วหรือว่าผู้ใดปลดข้าจากภรรยา นี่ก็ผ่านมาหลายวันแล้ว หรือว่าท่านก็เลอะเลือนอย่างที่ท่านแม่ข้ากล่าวไว้จริง ๆ แรกรักเกียรติยศวางไว้เบื้องหลังสาบนสาบานจะรักเพียงข้า แล้วสตรีมากหน้าในจวนคืออะไร

นางกอดอกทำท่านึก “อืม...ข้าเคยได้ยินข่าวของเจ้า เห็นว่าร้ายกาจมากจนถูกบ้านสามีหย่าและขับไล่ เพราะแบบนี้ ตอนแรกข้าจึงไม่ค่อยชอบเจ้าเท่าใด แต่ไม่คิดว่าสาเหตุแท้จริงเป็นเพราะคุณหนูคนนั้น” ว่าพลางหันมาจับมือติงยวี่ถิง “เจ้าอย่ายอมเชียว ต้องจัดการหญิงชู้และทวงคืนผู้ชายของเรากลับมา” ติงยว ี่ถิงส่ายหน้า “ไม่ดีกระมัง”

หลังจากนั้นไม่ถึงครึ่งชั่วโมง หานซงก็นำบรรดาลูกน้องมาที่ผับ เขาผลักประตูห้องส่วนตัวที่ไม่ได้ล็อกก็พบเย่เสี่ยวชิงร่างกายเปลือยเปล่า ส่วนผู้ชายที่เริงรักกับเธอนั้นหายตัวไปแล้ว “นางสารเลว” เขาเข้าไปตบหน้าหญิงสาวด้วยความโมโห “ฉันจะหย่ากับเธอและจะไม่ให้ทรัพย์สินเธอแม ้แต่ชิ้นเดียว” เย่เสี่ยวชิงที่ถูกตบหน้าก็เริ่มได้สติขึ้น

ฝูอี้เทาถูกภรรยาไล่ออกจากเรือนเหตุ เพราะทำงานหนักจนลืมวันครบรอบจึงถูกภรรยาไล่จนตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าภรรยานั้นหายงอนหรือยัง "เจ้ามันหูตาไวเสียจริง…ภรรยาข้านางแค่งอนเดี๋ยวข้ากลับไปง้อนางก็เหมือนเดิมแถมข้าจะทำลูกเพิ่มอีกด้วย เพราะไม่ได้เจ้ามีลูกข้าก็จะมีเพิ่มเช่นกัน" "เจ ้าราคะ นี่!!"

ทันทีที่สองสายตาสบประสานดวงตางามสั่นไหวเล็กน้อย หญิงสาวจดจำได้ดีว่าดวงตาคู่นี้เป็นของผู้ใด เขาคือมู่หรงป๋ออดีตสามีที่ทอดทิ้งนางและบุตรชายไปอยู่กับสตรีอื่นอย่างไม่ไยดี นางไม่รู้ว่าเขามาอยู่ในสภาพสิ้นเนื้อประดาตัวได้อย่างไร ทว่านั่นก็มิใช่เรื่องของนาง เพราะบัดนี้ทั้ง สองได้ตัดขาดกันไปแล้ว

ขีดความอดทนค่อย ๆ ลดลงเรื่อย ๆ เหวินเจิ้งครางต่ำ ในปากภรรยานั้นดีไม่ต่างจากรูล่างเลยสักนิด ยิ่งโดนครอบครองมากเท่าไหร่ก็ยิ่งเสียวสะท้าน กระทั่งสุดท้ายทนไม่ไหว เขาดึงท่อนลำออก ก่อนจะใช้มือชักรูดอย่างรวดเร็ว ดวงตาดุดันมองภรรยาไม่ละไปไหน กระทั่งแก่นกายกระตุกปลดปล่อยน้ำส ีขุ่นออกมาเลอะไปทั่วใบหน้าและริมฝีปากแดงเรื่อนั้น “อา” ภาพนั้นชวนให้คนมองหอบหายใจถี่ ทว่าเหวินเจิ้งก็รีบดึงทิชชูข้างเตียงมาเช็ดหน้าให้ภรรยาอย่างรวดเร็ว “ดื้อนัก เลอะหมดแล้ว”

เหอซีหยางเอ่ยตอบน้ำเสียงแหบพร่า เวลานี้เขาไม่อยากคิดอะไรให้มากความแล้ว เพราะร่างกายของเขามันกำลังร้อนรุ่มไปด้วยไฟราคะที่มีต่อภรรยาแสนงามตรงหน้า หลังจากที่เขาดึงทึ้งอาภรณ์ทั้งของนางและของตัวเองจนพ้นกายไปหมดแล้ว

ับภรรยาเริ่มน้อยลง และด้วยความที่เป็นลูกกตัญญู เขาจึงไม่สังเกตเห็นความผิดปกติระหว่างภรรยากับแม่ตัวเองที่รังเกียจเดียดฉันท์ภรรยาของเขามากเพียงใด น้ำตาลต้องอดทนทุกอย่างเพราะไม่อยากให้สามีลำบากใจ จนกระทั่งวันหนึ่งเธอได้ตัดสินใจที่เดินออกจากบ้านหลังนั้นและไม่คิดย้อนกล ับมาอีกเลย