รักจอมปลอม Novels & Stories

นิยายของสโนว์ไวท์ก็ยังคงความโรคจิตของนักเขียน พระเอกซึ่งก็คือโจวฟ่านที่เป็นถึงราชอาลักษณ์หลวง ดันตกหลุมรักหยางอวิ๋นอี้ ยอดฝีมือที่แกล้งปลอมตัวเข้าไปอยู่ในหอโคมเขียวเพราะนึกสนุก ด้วยใบหน้าชวนหลงใหลทำให้เป็นที่ปรารถนาของบุรุษมากมาย กระทั่งนำมาซึ่งเภ ทภัยใหญ่หลวง หยางอวิ๋นอี้ถูกยอดฝีมือทำร้ายและลักพาตัวไป แต่เขาพยายามหลบหนีกระทั่งทำให้ศีรษะกระแทกความทรงจำหล่นหาย

หรืออาจจะไม่ได้ลืม ฉันนึกถึงเอกสารลับที่ฉันเห็นก่อนหน้านี้ ดอกไม้ที่สวี่จือเซี่ยชอบที่สุด เขียนไว้อย่างชัดเจนว่าคือดอกพุดซ้อน เพียงแต่ดอกไม้เหล่านี้ คนที่เขาอยากให้ที่สุดไม่ใช่ฉัน ฉันเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง ฝืนยิ้มที่สมบูรณ์แบบให้กับเขา “ขอบคุณนะ แต่ไม่ต้องหรอก ช่วงนี้ฉันชอบกลิ่ นอากาศบริสุทธิ์มากกว่า วันเกิดของฉัน คุณยกเลิกตารางงานในวันนั้นได้ไหม? ฉันจัดกิจกรรมไว้ และอยากให้คุณอยู่กับฉัน”

บัวบงกชนิ่ง มันเป็นสิ่งที่เธอต้องการ ความรักที่สามารถรักได้อย่างเปิดเผย เขาทำมันให้เธอแล้ว มันก็ไม่มีเหตุผลให้เธอดึงดันจะไปจากเขาอีก ถึงไม่ได้แต่งงานเป็นภรรยาของเขา แต่เธอก็ได้รับการให้เกียรติว่าเป็นคนรักของเขา เท่านี้บัวบงกชก็คิดว่ามันดีมากพอแล้ว ไม่จำเป็นต้องฝันให้ไก ลไปกว่านี้

มันเขินนี่นา ถ้าหากจะบอกรักเขาทุกวันนะ เธอกลัวจะเบื่อกันเสียก่อนด้วย “ตอนนี้ก็...รักนะ รักคุณโมฮาหมัด...มิคาอิล ฮัลด์ อามูร์ สุดหัวใจเลยละ” อติกานต์อายจนร้อนผ่าวไปทั้งหน้า แต่ก็มีความสุข นี่สินะ...ผลตอบแทนความดีที่เธอได้รับ รักแท้มิใช่รักเทียมๆ ที่เห็นเพียงแค่เงินทองและห น้ากากจอมปลอมทางสังคม

ร่างสูงกำยำเกร็งเขม็งไปทั้งร่างกาย กล้ามหน้าท้องขึ้นรูปเป็นมัดชัดเจนชุ่มโชกไปด้วยหยาดเหงื่อที่สะท้อนกับแสงไฟสีแดงฉานในห้องจนเป็นเงาวาวดูอันตราย ยิ่งปากนุ่มปรนเปรอท่อนเอ็นยักษ์ของเขาแรงเท่าไหร่ ฟีนิกซ์ก็ยิ่งรัวสาวมือหนาเร่งจังหวะแท่งปลอม ซอยถี่ๆระเบิดอารมณ์ด ิบใส่รูรักของเธอหนักหน่วงมากขึ้นเท่านั้นจนกุ้งแก้วตัวสั่นคลอน “ซี้ดดด! กระตุกแรงๆ แล้วแตกออกมาพร้อมกันที่รัก...แตกใส่ไอ้ดุ้นคว* ปลอมนี่แหละ อ้าส์! เอาให้รูฉ่ำคามือฉันเลย!"

"แน่ใจแค่ไหนครีม ว่ามันคือความรัก อาร์ตอายุแค่20-21 อาร์ตอาจจะเจ้าชู้ อาจจะคิดหลอกลวง อาจจะ " "ครีมไม่รู้หรอกค่ะ ว่าอนาคตข้างหน้าจะเป็นยังไง ครีมอาจจะโดนทิ้ง อาจจะอกหัก หรืออาจจะโดนพี่อาร์ตนอกใจก็ได้ แต่ครีมอยากรักพี่อาร์ตค่ะแม่ ครีมอยากมีพี่อาร์ต อยากอยู่กับเค้า เข้าใจไหมค ะ "

เงาสีส้มของไฟหน้าคอนโดทาบลงบนพื้น เสียงลมพัดต้นไม้ไหวบ่งบอกว่าลมพายุฤดูร้อนใกล้จะมาถึง และหัวใจของใครบางคน…ที่ยังไหวเบา ๆ กับบางอย่างที่ไม่กล้าเอ่ยถึง หลังจากลงไปหาซื้อเค้กให้เจนได้ไม่นานก็ขับรถมาถึงหอพักของแฟนสาว เค้กที่เลือกมาก็เป็นเค้กส้ม ซึ่งเป็นเค้กรส� �ปรดของเจนนั่นเอง เจนเป็นแฟนคนแรกของจอมทัพ และก็เป็นฝ่ายเข้ามาจีบเขาก่อน ความน่ารักสดใสและใจดีของเจนเอาชนะใจหนุ่มโสดหน้าขรึมที่เหงาเปล่าเปลี่ยวมานานตั้งแต่เกิดอย่างเขาได้อย่างง่ายดาย

“เลว สารเลว แล้วมาจีบฉันทำไม มาหลอกกันทำไมว่ายังโสด อย่าบอกนะว่า...รอยสักรูป ร.เรือบนหน้าอกข้างซ้าย ที่คอยพร่ำบอกฉันว่า แทนคำว่า ‘รัก’ จริง ๆ แล้วเป็นชื่อของนังระรินอะไรนั่น” “พี่ขอโทษ พี่ผิดไปแล้ว พี่มันเลว สารเลวจริง ๆ ยี่หวาให้อภัยพี่ด้วยเถอะนะ ส่วนรอยสักนั่น ร.เรือ แทน คำว่า ‘รัก’ จริง ๆ ไม่ใช่ชื่อนังนั่นเลย เพราะพี่ชอบยี่หวาจริง ๆ พี่ถึงยอมเจ็บไปสัก ร.เรือ ไว้ตรงหัวใจ ตอนที่พี่จีบแรก ๆ พี่ก็ไม่หวังว่าน้องจะรับรักพี่ แต่พี่คิดเพียงว่า อย่างน้อยพี่ก็มียี่หวาอยู่ในใจพี่ก็พอ” เขาถลาเข้าไปกอดขาเธอพลางร้องไห้พูดพร่ำรำพันขอให้อภัย

ศศิกานต์กำมือแน่น รู้ว่าเธอสู้ไม่ได้ แต่อาจจะลดการกระทำพวกนั้นลงได้ เอาวะ คำสั้นๆ ที่สู้คนดังอยู่ในใจ "จอมปลอม ทำเป็นหวังดี ที่แท้ก็เห็นเราเป็นตัวตลก ใช่น่ะสิ ใครจะไปมีแต่คนรักเหมือนปรีย์ล่ะ"

ชายหนุ่มหยอดคำหวานไปพร้อมกับสายตาเป็นประกาย ธามได้แต่อมยิ้ม รู้ว่าเพื่อนรักเริ่มจะทอดสะพานหวานเหมือนเช่นที่เคยทำกับคนอื่นมานักต่อนักแล้ว เขารู้จักอีธานดีว่านิสัยอย่างไร รักสนุก ไม่ผูกมัดและไม่เจาะจงเพียงใครคนเดียวเท่านั้น นี่ล่ะ คืออีธาน แอนเดอร์ลีย์ ตัวจริงเสียงจริง