Novel & Cerita ราชวงศ์

เมื่อชะตามารดาถูกแก้ไข เหลือเพียงชะตาตัวเองที่ต้องฝ่าฟัน เมื่อย้อนอดีตมามีเพียงหนึ่งสมองสองมือ และพบสหายร่วมเป็นร่วมตาย นางจึงต้องวางแผนสู้ ‘ข้าจะจับคู่ให้ทุกคนใหม่’

เนี่ยซวง บุตรสาวแม่ทัพใหญ่มีความฝันอันยิ่งใหญ่ คือการได้นอนกลิ้งเกลือกบนกองเงินกองทองโดยไร้สามีมากวนใจ นางจึงลงทุนสร้างภาพลักษณ์ให้ตนเองกลายเป็นสตรีชั่วช้าอันดับหนึ่ง ทั้งหยาบคาย ไร้ยางอาย และจิตใจคับแคบ หวังให้บุรุษทั่วเมืองหลวงขยาด ทว่าแผนการอันสมบูรณ์แบบกลับพังทลาย เมื่อนางไปเตะตา มู่หรงจิ่ง ชินอ๋องผู้สำเร็จราชการที่มีฉายาว่ายมทูตหน้าหยก คนอื่นมองว่านางบ้า... แต่เขากลับมองเห็นความฉลาดที่ซ่อนอยู่ คนอื่นวิ่งหนีนาง... แต่เขากลับเดินหน้าไล่ต้อน "ในเมื่อเจ้าอยากเป็นสตรีชั่วช้า เปิ่นหวางก็จะส่งเสริม... เริ่มจากแต่งเข้ามาเป็นชายาจอมโหดของเปิ่นหวางเป็นอย่างไร?"

หมอยาพิษอัจฉริยะในศตวรรษที่ 22 เดินทางข้ามเวลามาและกลายเป็นพระชายาที่ขี้เหร่ไร้ความสามารถแต่รักสามีจนเป็นบ้าไร้ความสามารถ? ขี้เหร่?เธอทรมานผู้หญิงสวาท ชายสวาท มือหนึ่งหมอยาพิษพลิกฟ้าคว่ำฝน ภายใต้หน้ากากที่รูปโฉมงดงาม!น้องสาววางยาพิษเธอเหรอ?เข็มเดียวทำให้หน้าของเธอพังยับเยิน!อ๋องเย็นชารังเกียจเธอ?หนังสือหย่าถูกตบวางบนโต๊ะ!อ๋องเย็นชาที่โต๊ะแทบจะหายใจไม่ออกและอาเจียนเป็นเลือดผู้หญิงสารเลวนี่ ตอนเธอต่อสู้กับคนอื่น ใครเป็นคนส่งมีด?ตอนเธอได้รับบาดเจ็บใครเป็นคนช่วยเธอ?เขาให้ความสำคัญกับเธอและปกป้องเธอในทุกย่างก้าว แต่เธอกลับหลบหน้าเขา ไปเที่ยวหอนางโลม สร้างพรรคพวก เปิดคลินิกทั่วเมืองหลวง และยังประกาศไปทั่วว่าเธอจะหย่ากับสามี!

เป็นผู้นำประเพณีในฐานะรัชทายาทเหรอ ? ไม่เอาหรอก อย่างเขาต้องผจญภัยสิถึงจะถูก แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ต้องวางแผนเพื่อที่จะหาทางหลีกหนี ภัยอันตรายให้ได้มากที่สุด แต่ไง๊ต้องมาดูแลเธอที่ความจำเสื่อมด้วยล่ะ

โปรโมชั่นทัวร์ราคาทู้กถูก ถูกที่สุดในชาตินี้ ถูกกว่านี้คงต้องรอชาติหน้า ถูกจนขยายม่านตาของ มุกระวี จนกดซื้อทัวร์โปรไฟไหม้ไปเหยียบดินแดนทะเลทราย หวังจะได้ดื่มด่ำอารยธรรม และพักผ่อนหย่อนใจแต่สวรรค์คงลงโทษที่เห็นแก่ของถูก หลงเชื่อสโลแกนแหกตาที่บอกว่า ถูกจริง ไม่ทิ้ง ไม่เท เธอจึงมาเจอกับโจรทะเลทรายตัวเป็นๆ ไหนจะซวยซ้ำซวยซ้อนเข้าไปอีก เมื่อถูกโจรเอามาทิ้งไว้กลางทะเลทราย! ชีคฟาริส อัล มีดิส เก็บเธอมาจากผืนทรายร้อนระอุ ว่าที่กษัตริย์แห่งประเทศมีดีสอ้างว่ามีนโยบายให้ความคุ้มครองนักท่องเที่ยว โดยมีข้อแม้ว่าเธอจะปลอดภัยก็ต่อเมื่อหลบมาอยู่ในอ้อมอกของเขา แต่มันต้องไม่ใช่ตื่นมาแล้วเจอกับขนหน้าอกในระยะประชิดขนาดนี้!

อาเฟย (ลูกอนุภาคจบ) อาเฟย เป็นเด็กกำพร้าที่ไม่รู้ว่า พ่อแม่เป็นใคร เขาถูกทิ้งไว้ในพงหญ้าข้างทางตั้งแต่แรกเกิด และถูกชาวบ้านเก็บได้ ก่อนที่จะกลายเป็นเหยื่อของสัตว์ใหญ่น้อย ทว่าชาวบ้านที่เก็บเขาได้ก็ไม่มีปัญญาจะเลี้ยงดูเขา จึงนำเด็กน้อยไปขายให้แก่จวนชินอ๋อง ด้วยราคา 20 ตำลึงเงิน นับแต่นั้น...อาเฟยก็เติบโตขึ้นมาพร้อมกับปณิธานว่า จะเก็บเงินไถ่ตัวของตนเอง และสร้างเนื้อสร้างตัว เป็นอิสระและแข็งแกร่ง!!! แต่อนิจจา...ปณิธานของอาเฟยถูกอ๋องสี่ ผู้มีร่างสูงใหญ่แข็งแรง กล้ามเนื้อทรงพลัง คอยบั่นทอน ด้วยการจับอาเฟยหนีบรักแร้!!!

ลืมตาขึ้นมาก็กลายเป็นแสงจันทร์ขาวที่ต้องตายของตัวร้ายในนิยายคุณธรรม “ไม่! ข้าไม่ยอมตายแน่” ซูเยว่อิงคิดพลางพยายามหาวิธีทำให้ตนเองอยู่รอดในโลกนิยายที่มีเนื้อหาน้ำเน่ามากที่สุดเท่าที่นางเคยอ่านมา ซูเยว่อิงทำงานหนักมาทั้งชีวิตยังไม่ทันได้เสพสุขจากความสำเร็จของตนเองก็ต้องตายเพราะการทำงานหนักมากจนเกินไปของตนเอง พอรู้สึกตัวขึ้นมาอีกครั้งก็มาอยู่ในร่างของรักแรกที่ต้องตายของตัวร้าย นางไม่อยากตาย อยากจะใช้ชีวิตดีๆ อีกสักครั้ง เพื่อให้ตนเองมีชีวิตรอดนางจึงพยายามงัดทุกไม้ตายของตนเองออกมาใช้ นางไม่เพียงไม่ยอมตายชีวิตที่ได้มาใหม่นี้นางตั้งใจเอาไว้แล้วว่าจะใช้อย่างดีอีกด้วย

หลินอิงฮัวเด็กสาวกำพร้าที่ได้แม่ทัพเฉินอี้หรานรับมาอุปการะ เนื่องจากบิดานางที่เป็นรองแม่ทัพของเขาเสียชีวิตเพราะเข้ารับธนูที่ข้าศึกยิงมาแทนเขา จึงทำให้เสียชีวิตทันที ทิ้งบุตรสาวคนเดียวไว้เพียงลำพัง ด้วยนางมิมีมารดามาตั้งแต่เด็กเนื่องด้วยมารดาทอดทิ้งบิดาไปและไม่เคยกลับมาอีกเลย แม่ทัพเฉินจึงต้องอุปการะเลี้ยงดูนางแทนบิดา หลายปีผ่านมานางเติบใหญ่เป็นหญิงงามปานจะล่มเมือง มีบุรุษมาพึงใจนางและส่งแม่สื่อมาทาบทามนางแต่นางมิรับหมั้นผู้ใด เพราะนางรักปักใจเพียงแม่ทัพเฉิน เขาก็รู้แต่พยายามหลีกเลี่ยงนางทุกวิถีทางเพราะเขาเกรงมันจะไม่เหมาะสม แม้เขามิใช่บิดานางแต่เขาก็รับเลี้ยงนางมาถึง 6 ปีแล้ว มิอาจจะกล้าคิดกับนางเป็นอื่นแม่ทัพเฉินอี้หราน อายุสามสิบปี ใบหน้าคมคายหล่อเหลา ผิวสีแทน รูปร่างล่ำสัน สูงสง่าองอาจดั่งเช่นชายชาตินักรบ แต่เพราะไม่ค่อยสนใจหญิงใดและมัวติดพันการรบที่ชายแดนจึงยังมิมีภรรยาหรือหญิงอุ่นเตียง หลินอิงฮัวจะทำเช่นไร รักของนางจะสมหวังหรือไม่

พระชายาเว่ยเยว่ซินโฉมงามบรรณาการ มอบร่างให้วิญญาณนางบุตรสาวของเจ้าสำนักหมื่นพิษที่ถูกฆ่าตาย การแก้แค้นและทำหน้าที่พระชายาจึงได้เริ่มต้นขึ้น

ข้ากับสามี คือคนสองคนที่เกลียดชังกันมากที่สุดในโลกนี้ เขาเกลียดข้า เพราะข้าพรากเขาออกจากผู้หญิงที่เขารัก และข้าก็เกลียดเขา เพราะหัวใจของเขายังคงถูกผู้หญิงอีกคนครอบครองอยู่เสมอ ตลอดแปดปีของชีวิตแต่งงาน คำพูดที่เรามอบให้กันมากที่สุด ไม่ใช่ความรัก ไม่ใช่หน้าที่ หากแต่เป็นคำสาปแช่ง แต่ในวันที่เมืองล่มสลาย ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป ธงศัตรูปรากฏให้เห็นแล้วเบื้องหลังประตูชั้นใน เขาควบม้านำหน้า และยืนขวางเส้นทางไว้ ใช้ร่างของเขากั้นกลางระหว่างศัตรูกับเส้นทางหลบหนีของข้า “จงมีชีวิตอยู่” เขากล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา จากนั้นเขาก็ยกดาบขึ้น และไม่หันกลับมาอีกเลย ลูกธนูโปรยปรายลงมาราวกับสายฝน ขณะที่มันพุ่งทะลวงร่างเขา เขาหันหน้ามามองเพียงครั้งเดียว—เพียงครั้งเดียวเท่านั้น— หลังจากนั้น ร่างของเขายืนหยัดขวางเส้นทางไว้ และไม่มีสิ่งใดผ่านไปได้อีก “หากมีชาติหน้า…ขอฝ่าบาทโปรดเมตตา ให้ข้าได้เป็นของนาง” คืนนั้น เมื่อเมืองกลายเป็นซากปรักหักพัง และผู้คนล้มตายหรือหลบหนี ข้าปีนขึ้นไปยังหอคอยที่สูงที่สุดของพระราชวัง แล้วข้าก็กระโดดลงมา เมื่อข้าลืมตาขึ้นอีกครั้ง ข้าก็ไปเข้าเฝ้าพระราชา “อาณาจักรทางเหนือกำลังต้องการเจ้าสาวเชื้อพระวงศ์” ข้ากล่าว “ข้าจะไปเอง” ในชาตินี้ ข้าจะเป็นฝ่ายก้ามข้ามพรมแดนนั้นเอง ในชาติก่อน เขาตายไปโดยเชื่อว่าตนล้มเหลวในการปกป้องนาง ครั้งนี้ ข้าจะไม่ยอมให้ความเสียใจนั้นเกิดขึ้นอีก ข้าจะรับการแต่งงานที่เดิมทีเป็นของนาง ข้าจะสวมมงกุฎที่ถูกกำหนดมาเพื่อเนรเทศนาง ข้าจะก้าวเข้าสู่อนาคตที่นางไม่ควรต้องเผชิญ ให้นางได้อยู่ต่อไป ให้เขาได้ปกป้องนาง ให้เขาใช้ชีวิต โดยเชื่อว่าในที่สุดเขาก็รักษาคำสัญญาได้แล้ว