ราชันแห่งความตะกละหวนคืน 소설 & 이야기

ราชันพูดเสียงดุดัน ทรายยอมลืมตา และมองคนตรงหน้า สุดท้ายเธอก็ต้องยอมเขาอีกแล้ว เขาอุตส่าห์ห่างเธอไปได้ตั้งเป็นเดือน สุดท้ายเธอก็ต้องกลับมาทำเรื่องพวกนี้อีกแล้ว " รีบถอดชุด " ทรายค่อยๆ ถอดชุดออก จนรางเปลือยเปล่า ราชันยกยิ้มอย่างชอบใจ มือของราชันกำลังรูดชักลำใหญ่ขึ้นลง .

ดวงพรพูดตามเบา ๆ เธอกำลังคิดว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง นี่เธอย้อนกลับมาช่วงเบญจเพสอีกครั้ง

ถามขึ้นหลังจากนั่งพิงกับหัวเตียง ใบหน้าหวานเบือนไปทางอื่น ไม่ยอมมองคนตัวโต “ฉันต้องการบริษัทคืน” “ค่ะ ลลินจะคืนให้คุณ หลังจากนี้เราจะไม่มีอะไรติดค้างแล้วใช่ไหม” “ใครบอก”

ลง จากใบหน้าหล่อเหลา ผิวพรรณเกลี้ยงเกลา กลายเป็นหน้าตอบ ผอมแห้ง เหลือแต่หนังหุ้มกระดูก คุณหญิงวิลาจึงค่อย ๆ ขาดการติดต่อไป ได้ข่าวอีกทีคือหมั้นหมายและแต่งงานกับคุณชายคนหนึ่งไปเรียบร้อยแล้ว ทำให้พระองค์เจ้าพงษ์จักรพรรณเริ่มตระหนักรู้ได้ว่าเขาได้ทำในสิ่งที่ผิดพลาด ไปเสียแล้ว “ลูกพ่อ...ไยเจ้าเป็นได้ถึงเพียงนี้” เสด็จพ่อขอท่านชายกุมมือโอรสของตนที่กำลังนอนหายใจรวยริน “พ่อพุด...เมื่อไหร่เจ้าจะกลับมาหาพี่...”

เสียงของพระชรารูปหนึ่งดังขึ้น ซูมี่ลืมตาและหันไปมอง เห็นพระชราในจีวรเก่าสะอาดสะอ้านเดินตรงเข้ามาหา พระรูปนั้นยื่นมือออกมา ในนั้นมีกำไลหยกขาวเรืองรอง “นี่คือของที่ถูกกำหนดไว้สำหรับเจ้า ถึงเวลาหวนคืนแล้ว จงเตรียมตัวให้พร้อม” พระชรากล่าว ซูมี่ขมวดคิ้ว “หลวงพ่อพูดเรื่องอะไ รคะ? หวนคืนอะไร? ฉันไม่เข้าใจ”

ส่งเสียงเรียกอยู่หลายคราคนถูกเรียกก็ไม่หันมา ต้าซานจึงเรียกดังขึ้นอีกฝ่ายถึงได้ยินเสียง เขาหันหน้ามามองอย่างเฉยชาเหมือนทุกทีที่มักไร้อารมณ์กับทุกสิ่ง “มีสิ่งใด” “มู่หรงกลับมาแล้วขอรับ” เขาชะเง้อมองคนสนิทอีกคน ท่าทีนั้นดูใคร่รู้ไม่น้อย เขาลุกจากที่นั่งเหยียดตัวตรงถามเสียงเรียบ “ไ ด้ความหรือไม่”

‘ไม่ว่าจะผ่านความเจ็บปวดมากี่ครั้งกี่ครา ข้าจะไม่มีวันลืมเจ้าเด็ดขาด’ ซุนหลวนคุนบังคับม้าพากลับมาที่ลานประลองเพื่อส่งม้าคืน ทว่าเมื่อกลับมาถึง ทั้งสองต้องประหลาดใจเมื่อเห็นลานประลองกลายเป็นลานเลี้ยงฉลองเรียบร้อยแล้ว ทั้งที่ทั้งสองตั้งใจมาลากลับ หรือว่าจะมีผู้อื่นมาอีก ปาปัง เห็นสีหน้างุนงงของทั้งสองก็หัวเราะออกมาแล้วเดินตรงมาตบไหล่แม่ทัพหนุ่ม

ผ่านมาครึ่งก้านธูป เฟิงซูเหยาก็กลับมาถึงจวนสกุลฟ่างพร้อมรอยยิ้มแห่งความสุข "คุณหนูหายไปเกือบครึ่งชั่วยามเหตุใดถึงกลับมาดูอารมณ์ดีเช่นนี้เจ้าคะ"

“ข้ารอเจ้าหวนคืน หากว่าเจ้าไม่อาจหวนคืน ข้าจะขอเดียวดายชั่วนิรันคร์ รอเจ้าหวนคืน พร้อมรอยยิ้มของเจ้า โบยบินสู่อ้อมแขนของข้า .....เฟยลี่....รอเจ้าผู้เดียว..หยางหลง

เทพเจ้าหนุ่มหันมามองหน้าหญิงสาวตรงหน้า “ไม่เลย ข้าไม่เคยคิดเช่นนั้น ข้าแค่ต้องการได้มู่หลินกลับคืนมา แต่นางจะกลับมาก็ต่อเมื่อเทพเจ้าทั้งห้ากลับคืนมาประจำธาตุแห่งตนเท่านั้น ที่ผ่านมาทายาทสกุลเกาที่ถูกเรียกกลับมาสวรรค์ ต่างไม่มีใครทำได้สำเร็จ เพราะทุกคนไม่มีดวงจิตเทพเจ้า เช่นเจ้าเ กาฟางเฟย”