ลูกสาวครูบ้านนอก Novels & Stories

“ปล่อยลูกสาวฉันเดี๋ยวนี้นะไอ้โจรชั่ว!!” ท่อนไม้ใหญ่ฟาดตีแผ่นหลังกว้างหลายต่อหลายครั้ง คุณครูไอยราแทบเสียสติตอนที่เห็นว่าลูกสาวกำลังดิ้นรนจากเงื้อมมือคนร้าย ที่นี่ไม่เคยมีเรื่องร้าย ๆ เกิดขึ้นมาก่อน ถ้าเธอไม่ได้ลืมการบ้านเด็กนักเรียนคนหนึ่งแล้วกลับมาเอา ลูกสาวที่อยู ่บ้านคนเดียวจะเป็นยังไง

“ ฮ่าๆดีเลย แบบนี้ย่าก็หายห่วง ถ้าสอนไข่มุกให้เก่งแล้วย่าจะให้โบนัสคุณครูด้วยดีไหมค่ะ” “ ดีมากค่าคุณย่าให้เยอะๆเลยนะค่ะคุณครูเขามีลูกสาวด้วย อายุเท่ากับไข่มุกเลย คุณย่าขาถ้าจะให้คุณครูพาลูกสาวมาด้วยได้ไหมค่ะไข่มุกจะได้มีเพื่อนเล่น นะค่าคุณย่า” “ อ่ะๆ ได้ๆ ย่าใ ห้ไข่มุกได้หมดเลย ตามใจไข่มุกเลย”

เธอหันมาถามลูกศิษย์ “ใช่ครับ บ้านครูปิ่นเลยไปข้างในบ้านเรา” เด็กชายออมสินจำได้ว่าเพราะเธอเคยเล่าให้ฟังว่าทุกครั้งว่ากลับจากโรงเรียนก็จะผ่านบ้านของเด็กชาย “แม่ไม่รู้จะขอบคุณคุณครูยังไงเลย”

ๆ แต่ทุกคนรู้ดีว่า หากเขาได้เอาเรื่องแล้วแทบจะไม่มีวันปล่อยไปได้ง่ายๆ เสียงวิพากวิจารณ์ของชาวบ้านที่เข้ามามุง ต่างพากันสงสัย ว่าลูกสาวบ้านไหนกันที่ไปกับลูกชายบ้านนี้ ที่พวกเขารีบออกมาดู เพราะแดนดินเคยมาโวยที่บ้านหลังนี้แล้วครั้งหนึ่ง เมื่อเห็นรถชาวบ้านต่างก็จำได้ ซ� �่งหญิงสาวที่ถูกเพ่งเล็งก็ไม่ใช่ใครอื่นคือแฟนสาวของลูกชายบ้านนี้ที่เป็นครูอยู่ศูนย์เด็กเล็กนั่นเอง

“ข้าเป็นถึงบุตรสาวพ่อค้าผู้ร่ำรวย การเล่าเรียนย่อมไม่ใช่ปัญหาอยู่แล้ว หรือผู้ที่ร่ำเรียนได้ต้องเป็นสตรีในเมืองหลวงเท่านั้นรึ! บิดาข้ามีเงินทองมากมาย ที่จะจ้างอาจารย์ผู้มากวิชามาสอนเป้นการส่วนตัวได้อย่างไม่ยากเย็น ไยจึงคิดว่าคนบ้านนอกเช่นข้า ไร้ความรู้เล่า...” คำพูดของหญิงสาว

"หนูไม่อยากไปเลย" "ไม่ได้ โตแล้วนะเรา" ศรีเพ็ญเอ็ดลูกสาวหรือตามดาว เธอไม่อยากออกจากบ้านไปใช้ชีวิต รู้ทั้งรู้ว่าลูกสาวไม่ชอบเข้าสังคม แต่ศรีเพ็ญจะตามใจลูกสาวไม่ได้ เธอเคยได้ยินข่าวว่าเด็กบางคนขังตัวอยู่แต่ในบ้านเป็นปีๆ ถ้าปล่อยให้อยู่ติดบ้าน ไม่รู้ว่ารายนี้จะ เอาแต่ขลุกอยู่ในบ้านจนเสียผู้เสียคนด้วยหรือเปล่า

มุกดาไม่ได้เครียดเรื่องที่ลูกสาวต้องเข้าโรงเรียนแต่คนที่เครียดคืออาเธอร์เขากำลังคิดว่าจะให้ลูกเรียนอยู่ที่บ้านดีไหมเขาไม่อยากได้ยินเสียงลูกร้องไห้แบบวันนี้อีก "จ้างครูมาสอนที่บ้านดีไหมลูกจะได้ไม่ต้องร้องไห้-__-" "ไม่ดีค่ะลูกต้องมีสังคมจะมาเก็บตัวลูกไว้ในบ้านอย่างเดียวไม่ได้นะคะเราไม ่ใช่มาเฟียที่มีคนคิดทำร้ายหรือจะฆ่าจะแกงจนต้องเก็บลูกสาวเอาไว้บนหิ้ง ลูกต้องรู้จักโตต้องรู้จักมีเพื่อนมีสังคมค่ะ"

ตลอดเวลาที่ฉันอยู่บ้านโคกสะอาดตาคุณอาเมศก็แวะเวียนมาหาและเล่นกับลูกสาวฉันเป็นประจำ ใช่แล้วค่ะฉันได้ลูกสาวมีนามว่าปุ้มปุ้ย เธอเป็นเด็กที่ซนมาก ดื้อมาก แต่ก็ยังคงความน่ารักตามวัยไว้ให้ฉันได้ชื่นใจที่สำคัญอาเมศรักปุ้มปุ้ยมากลงเวรมาก็ต้องมารับไปซื้อขนมหน้าบ้านทุ กวันแต่เธอคงไม่รู้ว่านั่นคือคุณปู่ของตัวเอง วันนี้เป็นวันที่ฉันต้องเดินทางกลับกรุงเทพฯ เพื่อกลับไปทำงานและอยู่กับความเป็นจริงสักทีการที่ฉันอยู่บ้านนอกมันสร้างคำถามให้กับลูกมากว่าสรุปแล้วใครเป็นพ่อของแก

ระโยชน์กับการจีบของคนเป็น ‘พ่อ’ เสียเหลือเกิน คุณครูคนสวยก็ดูเต็มอกเต็มใจที่จะตอบคำถามช่างซักของลูกศิษย์ตัวน้อย เธอเหมาะที่จะเป็นคุณครูอนุบาลเสียจริง เพราะไม่มีท่าทีรำคาญให้เห็นแม้แต่น้อย นนท์นึกชื่นชมคุณครูสาวในใจ แบบนี้นี่เอง บุตรสาวของเขาถึงได้เคารพรักภคินีหนั กหนา เพราะนอกจากจะไม่รำคาญแล้ว ยังมีวิธีการตอบที่ดีเยี่ยม ทำให้คนฟังถึงกับอมยิ้มและเกรงใจในเวลาเดียวกัน ผู้หญิงคนนี้มีดีอยู่ในตัวเอง

น่าแปลกที่เด็กติดบ้านและไม่อยากไปโรงเรียนในช่วงแรกกลับยิ้มกว้างและชอบใจการไปโรงเรียนขึ้นมา แรก ๆ ก็ไม่ได้คิดอะไร นึกว่าลูกสาวปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมที่โรงเรียนได้แล้ว แต่พอได้รับโทรศัพท์จากครูประจำชั้นเท่านั้นแหละ นายหญิงของบ้านก็รีบสั่งให้อคินไปหาไม้ไผ่มาเหลาทำแ ส้ทันที