ลูกหนี้ Novels & Stories

"เธอคงยังไม่รู้กฎของลูกหนี้สินะ" "กฎอะไรคะ" เสียงหวานเอ่ยถามด้วยสีหน้างุนงง "นอกจากจะต้องจ่ายต้นให้เจ้าหนี้แล้ว ลูกหนี้ยังจะต้องจ่ายดอกเบี้ยให้เจ้าหนี้ด้วย"

เป็นการตอบคำถามด้วยคำถามที่ทำให้คนฟังหูผึ่งขึ้นมาได้ นี่หล่อนคิดว่าหล่อนเป็นใครถึงกล้าโต้ตอบแบบนี้กับเขา หล่อนไม่รู้จริง ๆ หรือว่าตอนนี้ว่าใครที่ถือไพ่เหนือกว่า “ผมรู้แค่ว่าผมเป็นเจ้าหนี้และคุณเป็นลูกหนี้”

เสียงทุ้มแผ่วเอ่ยเบาๆ พร้อมสายตาคมกล้ามองอย่างมาดหมายไปยังลูกหนี้ที่ปั้นหน้าไร้เดียงสาจนหน้าหมั่นไส้ ซึ่งเรื่องตามทวงหนี้เป็นหน้าที่ของลูกน้อง หากแต่ลูกน้องกลุ่มแรกทำงานพลาด จึงรับเรื่องมาให้ลูกน้องอีกกลุ่มดูแลจัดการ แต่เพียงได้ยินมาว่า ลูกหนี้รายนี้อายุยังน้อย หากแต่ก ล้าเล่นของใหญ่ โดยผลัดวันประกันพรุ่ง และที่สำคัญตามตัวไม่เจอมาหลายเดือน หากวันนี้บังเอิญมาเจอเองกับตัว จึงคิดว่างานนี้คงไม่พลาด ซึ่งเดร์เองจะคิดทั้งต้นทั้งดอกในคราเดียว! “ใครร้ายกันแน่ แล้วผมก็ไม่อยากรู้จักคุณ ผมจะกลับบ้านแล้ว”

“ปกติพวกเงินกู้ที่เป็นหนี้เน่าไปแล้ว พวกลูกหนี้ไม่เหลือเครดิต แต่ถ้าอยากกู้มันคืนก็ยังสามารถใช้สิทธิต่อรองให้ลดดอกเบี้ยได้อยู่นะ” “ต่อรองให้คุณสรรหาเรื่องมาด่าครอบครัวฉันได้อีกละสิ” “หน้าบางไปได้ ทีเอาเงินคนอื่นไปไม่รู้ตั้งกี่ล้าน นานเป็นสิบปีกลับไม่รู้สึกอะไร ถามจริงๆ คุณเป็นคนประเภทไหนกันแน่”

ไม่ใช่ลูกหนี้ธรรมดาที่ชดใช้หนี้ด้วยเงิน แต่เป็นลูกหนี้ที่ชดใช้หนี้ด้วยร่างกายตนเอง ทำไมหล่อนจะจำไม่ได้เล่า!

ลูกน้องคนสนิทเดินเอาสมุดรายชื่อลูกหนี้ทั้งหลายมาให้เขาดู ธุรกิจอีกอย่างซึ่งได้กำไรพอสมควรของเขาก็คือการปล่อยเงินกู้ แน่นอนว่าการทวงหนี้ย่อมโหดเป็นธรรมดา พ่อเลี้ยงรับเอาไปเปิดดู รายชื่อแรกซึ่งมีจำนวนหนี้อยู่ถึงสามแสนบาทแบบไม่รวมดอกคือ 'อรอนงค์' ชายหนุ่มเป็นพว กชอบจัดการไปทีละคนจึงไม่ได้คิดสนใจรายชื่อต่อจากนั้น

“มึงไปเช็กดูสิว่า ลูกหนี้ของเรามีคนที่ชื่ออนันต์รึเปล่า?” สิ้นเสียงของแอลฟ่า ลูกน้องคนนั้นก็นึกออกทันทีเมื่อได้ยินชื่อลูกหนี้ เพราะเมื่อหลายวันก่อนอนันต์ติดหนี้บ่อนอยู่สองล้าน อีกทั้งยังคิดจะหนีอีกด้วย

“นั่นมันเรื่องของเธอ เพราะสถานะของเธอคือลูกหนี้ไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไรจากฉัน” “แต่หนูไม่ใช่คนเอาเงินไปจะเป็นลูกหนี้ได้ยังไง” “ฉันเป็นนักธุรกิจคงไม่ยอมเสียเปรียบใครง่ายๆ ไม่ได้เงินแต่ก็ได้คนรับใช้มาฟรีๆ ส่วนป้าของเธอฉันจะคิดบัญชีทีหลัง”

พวกเขาคือลูกน้องของเจ้าหนี้ที่พ่อลินินไปติดค้างเงินจำนวนมหาศาลเอาไว้นั่นเอง ร่างบางก้าวถอยหลังด้วยความหวาดหวั่น พลางหาโอกาสเหมาะสมวิ่งหนีอย่างเอาเป็นเอาตาย นี่มันหน้าโรงเรียนเชียวนะ คนพวกนี้กล้ามาตามทวงเงินถึงที่นี่เลยอย่างนั้นเหรอ!?

“ไม่ใช่แม่บ้าน” “เห้ย! งั้นก็น้องสะใภ้!” “นั่นก็ไม่ใช่” “อ่าว! เหี้ยไรเนี่ย” “จะบอกว่าไง ก็ไม่ได้เป็นอะไรที่สำคัญขนาดนั้น.. พอดีลูกหนี้กูไม่มีเงินใช้ แล้วเอาตัวลูกสาวมาใช้หนี้ .. เธอก็มีฐานะแบบนั้นแหละ”