วิวาห์พลิกชะตา: ชาตินี้ข้าขอแต่งงานกับพระรอง 소설 & 이야기

เตชินสูดลมหายใจเข้าลึก เอ่ยประโยคที่สลักลึกลงไปในจิตวิญญาณ “พี่จะไม่ขอเป็นแค่ผู้ชายในแอป แต่ขอเป็น ‘พระเอกในชีวิตจริง’ ของลินตลอดไป... แต่งงานกับพี่นะครับลิน” คำขอแต่งงานที่เรียบง่ายแต่ทรงพลัง ทำให้นลินพยักหน้ารัวๆ ทั้งน้ำตา หญิงสาวสะอื้นจนตัวโยน ความรู้สึกผิด ค วามหวาดระแวง และกำแพงแห่งชนชั้นที่เคยมี ถูกหลอมละลายและชะล้างออกไปจนหมดสิ้นด้วยหยาดน้ำตาแห่งความสุข

แต่กลับได้ยินเขาเอ่ยอีกว่า “เรื่องในวันนี้ ข้าก็เพียงทำตามหน้าที่ในฐานะอ๋องฉู่เท่านั้น “ข้าอยากจะประกาศให้คนแคว้นหนานเยว่ทราบ ว่าตอนนี้ข้ามีว่าที่พระชายาแล้ว อีกไม่นานก็จะแต่งงานกัน หลังจากแต่งงานแล้วก็จะมีลูก

อ๋องเจวี้ยนขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน ตอนนี้ฟู่จาวหนิงถือเป็นพระชายาของเขาแล้ว วันนี้มีพิธีแต่งงานใหญ่ ถ้านางไปเป็นอะไรด้านนอก เขาคงดิ้นจากความสัมพันธ์นี้ไม่พ้น

เยี่ยเป่ยเฉิงเงยหน้าขึ้นมองกงชิงเยวี่ย และพูดด้วยท่าทีที่หนักแน่นว่า: "ลูกอยากจะแต่งงานกับหลินซวงเอ๋อร์" ไม่ใช่ในฐานะภรรยาบ่าว ไม่ใช่ในฐานะอนุภรรยา แต่จะให้นางเป็นพระชายาที่เท่าเทียมกันกับตนเอง ทันทีที่พูดจบ กงชิงเยวี่ยกับจ้าวชิงชิงก็พากันตกตะลึงจนพูดไม่ออก

กับองค์ชายรองแล้ว พระองค์ไม่ได้มีเจตนาจะบีบบังคับเรื่องนี้ ส่วนเรื่องราชโองการเป็นสิ่งสุดท้ายที่จะนำมาต่อรองเพื่อขอความช่วยเหลือเท่านั้นขอรับ หากข่านเล่อชนะศึกก็ไม่จำเป็นต้องทำตามข้อตกลงเพราะที่จริงแล้วก่อนหน้านั้นองค์หญิงรองของแคว้นฉินเราก็เคยอภิเษกกับองค์รัชทายา ทของข่านเล่อไปแล้ว”

“ต้องเลื่อนไปตลอด หากจะแต่งกับนางก็ไม่สามารถอภิเษกมาเป็นพระชายาได้ เจ้าให้นางแต่งเข้าเป็นสนมก็แล้วกัน” “ไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ ลูกจะแต่งเฟิงเอ๋อร์เป็นพระชายา” รัชทายาทเถียงเสียงแข็ง

“ก็แต่งเพื่อให้ผมได้ดูแลคุณกับลูก ให้ผมได้ทำอะไรเป็นการชดเชยความผิดในอดีตให้คุณ และอย่าบอกว่าคุณลืมความทรงจำในคืนนั้นของเราไปแล้ว ถึงคุณจะลืมแต่ผมไม่เคยลืมมันได้ จำสิ่งที่ผมเคยบอกได้ไหม คุณเป็นของผมแล้ว เป็นผู้หญิงของนายปราบดาคนนี้คนเดียวเท่านั้น แต่งงานกันนะส้ ม!” วิศรายิ้มเย็น พลางปรายตาไปที่ร่างของใครอีกคนที่เพิ่งก้าวเข้ามาร่วมเป็นสักขีพยานการขอแต่งงานที่แสนทื่อไร้ความโรแมนติกของชายหนุ่มตรงหน้าโดยไม่ได้ตั้งใจ

ฮ่องเต้ตรัสขึ้นด้วยสีพระพักตร์ที่เปลี่ยนไป "ที่แท้คนรักของเจ้าก็เป็นฮ่องเต้เซี่ยลู่เหวินนี่เอง ในเมื่อรู้เช่นนี้ข้าย่อมไม่ทำให้แคว้นเซี่ยต้องขุ่นเคืองใจเป็นแน่ ทั้งยังจะช่วยจัดงานมงคลนี้ของพวกท่านทั้งสองที่แคว้นถังอย่างยิ่งใหญ่ด้วย" "ขอบพระทัยฝ่าบาทที่ทรงเข้าใจ แล ้วรุ่ยอ๋องเล่าคิดอยากจะแต่งงานกับนางอีกหรือไม่"

เริ่นอี้หร่านสะอึกจนหน้าชาเมื่อได้ยินคำนี้จากปากสามี "แต่ถึงอย่างไรกั๋วกงก็เป็นคู่หมั้นของข้านะเจ้าคะ" "เป็นคู่หมั้น แต่ยังไม่แต่งงานมิใช่หรือ"

สุดท้ายแล้ว เพื่อไม่ต้องการให้หลานสาวคนโปรดแต่งงานกับพรานป่า หญิงชรา จึงตัดสินใจให้บ้านรองยื่นข้อเสนอเพื่อแลกกับการแต่งงานในครั้งนี้ “ย่าแน่ใจแล้วนะว่า จะทำทุกอย่างที่ฉันร้องขอ” พอได้ยินอย่างนั้น หญิงสาวก็ยิ้มมุมปากเล็กน้อยเมื่อทุกอย่างเป็นไปตามแผน