สยบรักเพลิงกัลป์ Novels & Stories

เสียงไฟแช็กดัง แกร๊ก กลิ่นบุหรี่ ลอยอวลซ้ำ ๆ เหมือนคนคุมเกมกำลังรอให้ทุกอย่างจบลง และในความพร่ามัวใต้ผ้าปิดตา…เธอเห็นบางอย่างสะท้อนวาบโลหะสีเงินในมือใครบางคน เธอเพ่งมอง พยายามฝืนให้สายตาจับภาพนั้นให้ชัดที่สุดความทรงจำบางอย่างกำลังตีขึ้นมา เมื่อมันคุ้นตาอย่างป ระหลาด… คุ้นเสียจนความทรงจำบางอย่างเริ่มสั่นไหวอยู่ลึก ๆ ในความคิด

บทรักดำเนินไปอย่างละเมียดละไม ท่ามกลางเสียงหอบหายใจที่สอดประสานกัน หวงจื่อเยียนนำพานางผ่านเข้าสู่โลกแห่งความรัญจวนใจที่นางไม่เคยรู้จัก ทุกสัมผัสแฝงไปด้วยความทะนุถนอมทว่าเร่าร้อนอยู่ในที ความเจ็บปวดเพียงชั่วครู่ถูกแทนที่ด้วยคลื่นแห่งความซ่านสยิวที่โถมเข้าใส่ระลอกแล้วระ ลอกเล่า หวงจื่อเยียนแสดงให้เห็นว่าเขาสามารถปราบนางได้ทุกรูปแบบ ไม่ใช่ด้วยอำนาจอัครเสนาบดี แต่ด้วยรสรักที่หนักแน่นและอ่อนโยนจนนางแทบละลายคาอก เหงื่อเม็ดพราวเกาะตามแผ่นหลังกว้างขณะที่เขาพานางไปถึงปลายทางแห่งความสุขสม เขาก้มลงจูบซับน้ำตาที่หางตาของนางด้วยความรัก

่อเริ่มแดงก่ำ ขบกรามเข้ากันจนเป็นสันนูนด้วยความทรมาน เพราะถูกเปลวเพลิงพิศวาสเล่นงานอย่างรุนแรง เมื่อหญิงสาวเริ่มคุ้นเคย กับสิ่งแปลกใหม่ที่พึ่งได้สัมผัสเป็นครั้งแรกในชีวิต ค่อยๆ ยกสะโพกสวย ขยับขึ้นลงตามจังหวะ เธอรู้สึกเสียวซ่านลึกล่ำกว่าทุกครั้ง ที่เคยสัมผั สมา

ญาติคนนึงที่จะมาร่วมทานอาหารกำลังวนรถจอดเห็นเหตุการพอดีรีบเรียกชายหนุ่มให้อุ้มคนรักขึ้นรถ หลังจากที่จ้าวพายุอุ้มคนรักขึ้นรถไปเจ๊หงค์ที่หันมาเจอลูกสะใภ้พอดี เพี้ยะ! “เพราะลื้อคนเดียว ลื้อมันคือตัวกาลกิณี ลื้อมันตัวอัปมงคล ลื้อทำขีวิตลูกชายอั้วพัง” เจ๊หงค์ร้องไห้ ฟูมฟาย พร้อมเข้ามาทุบลูกสะใภ้

หญิงสาวหอบหายใจรัวเร็ว ดวงตาคู่สวยฉ่ำวาวไปด้วยน้ำตาและลอยเคว้งเหมือนคนขาดสติ จากรสชาติรักที่ชายหนุ่มมอบให้อย่างท่วมท้น “โห ยัยลูกหมูมุ้งมิ้ง นี่มึงเสียวจนฉี่ราดเลยเหรอวะ ลามกฉิบหาย ดูดิเลอะเทอะไปหมดแล้ว”

ธีรกานต์เห็นว่าเธอกำลังจมดิ่งลงไปในเพลิงราคะเขาก็โหมกระหน่ำเชื้อไฟเพิ่มขึ้น ปลายลิ้นสะบัดรัวลงบนเกสรเสียวอย่างไม่มีพักยิ่งได้ยินเสียงหวานครางก็ยิ่งเพิ่มความเร็วให้มากขึ้น “พี่กานต์ เอวาใจจะขาด” มือเล็กควานไปทั่วที่นอนกว้างก่อนจะดึงรั้งขึ้นมาจนยับยู่ยี่ สะโ พกกลมกลึงยกขึ้นสูงแล้วเกร็งค้างเรียวขาสั่นระริกก่อนจะกรีดร้องเมื่อพบพานกับความสุขในแบบที่ไม่เคยได้รับมาก่อน ลมหายใจหญิงสาวหอบเหนื่อยร่างกระตุกติดกันหลายครั้งก่อนจะทรุดฮวบลงบนที่นอนอย่างหมดแรงขณะที่ร่างกายก็ขับน้ำหวานนออกมาจนชุ่มลิ้น

สยบรักวิศวะร้าย บทที่ 17 ปรารถนารีบไปเอาตะเกียงมาจุดไว้เพราะถ้ามืดกว่านี้เธอคงมองหาตะเกียงไม่เจอ และก็ถือตะเกียงลงมาตักน้ำอาบ

น้ำเสียงเกรี้ยวกราดมาดร้ายตะโกนเสียงดัง ยิ่งนึกไปถึงไฟบรรลัยกัลป์นางยิ่งสติแตก เพราะรู้ดีว่าอานุภาพของเพลิงสีส้มรุนแรงมากเพียงไร แต่ก็ไม่เชื่ออย่างเด็ดขาดว่ามันจะตามเจ้าของมาเกิดยังแดนมนุษย์ คงเป็นเพียงวาจาเลื่อนลอยของมนุษย์ตัวน้อยที่ใกล้ตายกระมัง… “ใช่ ไฟบรรลัย กัลป์สหายรักของข้า และตอนนี้ข้าก็ขี้เกียจใช้วรยุทธ์สู้กับเจ้าเต็มที ลาก่อนอดีตสหายของข้า เจ้าจงกลายเป็นเถ้าธุลีดิน กลายเป็นปุ๋ยให้กับต้นไม้ใบหญ้าในผืนป่าแห่งนี้ อย่างน้อย ๆ ก็ถือว่าเป็นการบำเพ็ญประโยชน์ครั้งแรกและครั้งสุดท้ายของชีวิต”

กัดฟันบอกกับเธอ เมื่อค่อยๆดันส่วนหัวเข้ามาในช่องทางรักที่คับแน่น "จะ..."คำว่าเจ็บไม่หลุดออกมาจากปาก เมื่อคนตัวเล็กกลัวเขาจะหยุด มือบางที่ยึดช่วงคอเขาเอาไว้จิกปลายเล็บลงบนแผ่นหลังกว้าง ริมฝีปากร้อนบดจูบลงมาบนปากบาง เมื่อกดสะโพกเข้าใส่เธอในจังหวะสุดท้าย

ทัชชาตอบเสียงแข็งกระด้าง ดวงตาเป็นประกายเกรี้ยวกราด “ไฟแค้นมันร้อนนะไอ้ช่า มันไม่ได้แค่เผาใจแกเท่านั้น มันยังเผาใจพวกเราทุกคนที่รักแกให้มอดไหม้ไปด้วย ฉัน พี่ยุต พี่นท พวกเรารักแก แกก็รู้ใช่ไหม...แล้วถ้าแกทำร้ายตัวเองเพราะมัวแต่จมอยู่ในไฟอาฆาตแบบนี้ก็เท่ากับแกพลอยทำร้ายพ วกเราทุกคนนะทัชชา”