หญิงชั่ว 소설 & 이야기

หญิงสาวในชุดคลุมสีแดงกำลังดูหนังสือในมือของเธอ ชื่อของเธอคือ ‘ชางเยว่’ เธอคือบุคคลที่มีสถานะสูงสุดในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ และเป็นเจ้าของวิหารแห่งนี้ ในขณะนี้ ผู้พิทักษ์หญิงคนหนึ่งของเธอเข้ามารายงานเธอ “ท่านลอร์ด ข้าเพิ่งได้รับข่าวว่าหลงเซียวเทียนตายแล้ว”

แต่ก็โพล่งขึ้นมาจนได้ มันติดอยู่ในความคิดมาตลอดตั้งแต่คราแรกที่นางออกตัวมาปกป้องจนบาดเจ็บหนักเช่นนี้ ไหนว่าเป็นหญิงชั่ว ไหนว่าไร้จิตใจ ไหนว่าคือนังปีศาจยังไงเล่า ทั้งที่ไม่อยากฟัง แต่ก็อยากจะถามอยู่ดี แพรวพราวรู้สึกว่าตัวเองนั้นไม่ต่างกับผู้หญิงที่เคยอ่านข่าวใ นหน้าเว็บ Free Speech เลย ผู้หญิงที่ทนอยู่กับผัวที่นอกกายนอกใจเพราะรัก แถมเขายังไม่รักตัวเองทั้งๆ ที่รู้อยู่แก่ใจ

สายยั่ว “ในวันที่หล่อนเหงา… และเขาก็ไม่มีใคร เส้นทางรักต้องห้ามระหว่างหญิงชายต่างวัย… จะได้ไปต่อ? หรือต้องเดินหันหลังจากกัน ชั่วนิจนิรันดร์…” รีสอร์ตบนเกาะกลางทะเลของจังหวัดตราด “มาร์ค… ” เสียงเรียกของผู้หญิงที่ดังขึ้นจากทางด้านหลัง ทำให้ผมหันขวับมามอง พลันสายตาสะดุดเข้าก ับเรือนร่างเรือนร่างเอิบอิ่มสะดุดตาของสาวใหญ่ที่เมื่อก่อนผมรู้จักดี

ความอึดอัดนี้มันจบลงเสียที อย่างน้อยที่สุดก็ให้จบไปพร้อมๆ กับ ‘ตราบาป’ ครั้งล่าสุดที่เพิ่งประทับไว้บนหน้าผากของเธอ เพราะต่อแต่นี้ไปไม่ว่าจะเดินทางไปไหน ใกล้หรือไกล ขอเพียงมีคนรู้จักและจดจำเธอได้ ฉายา ‘หญิงกินผัว’ ‘ม่ายผัว 3’ หรือว่า ‘หญิง 3 ผัว’ คงจะอยู่คู่กับเธอไปจนวัน ตาย เพราะเรื่องแบบนี้แหละที่คนชอบพูดกันนัก ดีไม่ดีเธออาจกลายเป็นตำนานที่ยังคงมีชีวิตอยู่ก็ได้

หญิงสาวผู้นี้สวมชุดสาวใช้ ดูขี้ขลาด มองรอบด้านอย่างหวาดกลัว หญิงสาวคุกเข่าลง ดูเหมือนไม่เคยเห็นคนมากมายเช่นนี้ นางก้มหน้าต่ำ ร่างกายสั่นเล็กน้อย ฝ่าบาทตรัสถาม "เจ้าชื่ออะไร?" "หม่อมฉันชื่อชุ่ยชิงเพคะ" ผู้คนฮือฮา ที่แท้ก็มีสาวใช้ชื่อชุ่ยชิงจริง ๆ แต่ดูธรรมดามาก ไม ่เหมือนคนที่เชี่ยวชาญทั้งพิณ หมากรุก อักษร และจิตรกรรมเลย

คนอย่างเธอไม่เคยคิดจะตบตีกับใครให้เปลืองแรง พวกที่วัน ๆ เอาแต่ริษยาคนอื่น คิดได้แต่เรื่องชั่ว ๆ มันต้องเจอคนอย่างนังจี๊ด ผู้หญิงทั่วไปคงไม่มีใครเอาเรื่องบนเตียงมาพูดอวดกัน แต่สำหรับพวกเธอ การได้ออกไปกับผู้ชายรวย ๆ แถมยังกินกันไปหลายน้ำ ก็จะชอบเอามาพูดข่มกันในวงสนทนา แบบนี้เป็นประจำ

คิ้วหนาดกดำขมวดเข้าหากันสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นกว่าเดิมจ้องมองหน้าพายัพเพื่อรอฟังคำตอบ "เธอคิดว่าเธอเป็นแค่ผู้หญิงที่นายเลี้ยงไว้ในสต๊อกเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ" พายัพจำต้องไล่เรียงคำพูดที่เข้าใจง่ายและไม่แสดงให้เห็นว่าคนเป็นนายนั้นโง่มากแค่ไหนกับเรื่องแค่นี้ก็ยังไม่เข ้าใจ ทีเรื่องวางแผนฆ่าคนนั้นเก่งและฉลาดแต่กับเรื่องผู้หญิงไม่รู้แม้กระทั่งว่าชอบและไม่ชอบอะไรแต่ริอ่านอยากมีเมีย

สาบานนะว่านี่ปากดูถูกผู้หญิงทำร้ายผู้หญิงซึ่งไม่น่าเรียกว่าคนเขาคงเป็นซาตาน "ฉันเป็นคนนะคะ...ต่อให้คุณเป็นเจ้าหนี้ของฉัน คุณก็ไม่ควรทำแบบนี้คุณรู้ไหมว่าสิ่งที่คุณทำอยู่มันเรียกว่าอะไร! มันเรียกว่าชั่วตั้งแต่กำเนิด" สายตาคู่น้อยจ้องมองเขาด้วยความโกรธและแค้นผู้ชายใจร ้ายคนนี้เป็นคนที่เธอเกลียดจนไม่อยากมองหน้า แล้วไม่เคยคิดว่าทั้งชีวิตจะเจอคนที่ใจร้ายมากที่สุด คำพูดของเธอเน้นย้ำจนน้ำเสียงสั่นปากสั่น แต่เป็นคำพูดที่เขาโกรธมากกว่าเดิม

จวนเสนาบดี ลี่อินต้องแช่น้ำเพื่อชำระสิ่งสกปรกออกให้หมด นางไม่เคยคิดว่าในชีวิตนี้จะต้องไปยังสถานที่แบบนั้น และยังต้องทำพฤติกรรมเหมือนวันนี้ แต่นางก็ทำไปแล้ว และยังถูกลวนลามด้วยแม้ว่าจะไม่ได้มากจนทำให้นางเสียหายแต่ท่านอ๋องชั่วนั่นไม่คิดแม้แต่จะช่วยนางด้วยซ้ำ “คนชั่ว คนสารเลว”

ชางกลั้วหัวเราะเยาะเย้ย เพราะเขาไม่คิดเลยว่าผู้หญิงแก่ซึ่งน่าจะเป็นคนที่ปลงได้ในชีวิต กลับเป็นคนที่คิดชั่วและทำเลวได้มากกว่าคนหนุ่มสาว แม้กระทั่งความเป็นจริงของชีวิตที่ได้มาถึงวาระสุดท้าย นางก็ยังคงหน้ามืดตามัวพูดจาสับปลับกลับกลอกเพื่อเอาตัวรอดให้ได้