หนีการแต่งงาน の小説・ストーリー

้างเพื่อหนีพิธีแต่งงานกับนางงูพิษร้ายผู้นั้น แล้วจัดการส่งเจ้าสาวมาอยู่ที่เรือนนอกจวนเพื่อกักบริเวณและการติดต่อกับภายนอกเป็นการตัดไฟแต่ต้นลม แม้ต้องเสี่ยงต่อการที่ฮ่องเต้จะทรงหาเหตุผลเพื่อประทานสมรสให้ก็ตาม อันที่จริงเขาจะยกเลิกงานแต่งนี้ก็ย่อมได้ ด้วยข้ออ้างเรื่องฐานะท ี่ต่างกัน หลังจากวิ่งหนีออกมาจากสถานการณ์ชวนวาบหวามได้อย่างหวุดหวิด หลินอวี้เหม่ยก็ได้แต่ตำหนิตัวเองที่ปล่อยตัวปล่อยใจให้ความใกล้ชิดทำให้เผลอไผลจนเกือบจูบบุรุษไร้หัวนอนปลายเท้าผู้นั้น แม้กระนั้นข้างแก้มที่โดนเขาประทับตราไว้ก็ยังคงร้อนผ่าวไม่หาย

ฉันหันไปมองหน้าลีโอ ก่อนที่จะรีบเบือนหน้าหนีออกไปนอกกระจกเพราะกลัวน้ำตามันจะไหลออกมา “ความจริงฉันกับเขาไม่ได้แต่งงานกันเพราะความรัก เราสองคนแค่แต่งงานตามความต้องการของผู้ใหญ่”

เวินหนี่ปฏิเสธ “ฉันไม่ได้นอกใจค่ะ ฉันแต่งงานกับอีกฝ่ายตามสัญญา และอีกฝ่ายก็มีคนรักอยู่ในใจแล้ว และเราก็แต่งงานกันแบบลับ ๆ และตอนนี้ฉันก็เบื่อหน่ายกับการแต่งงานที่ไร้ความรักนี้แล้ว เราไม่ต้องแบ่งทรัพย์สินและไม่มีลูก ฉันแค่ต้องการชีวิตใหม่ค่ะ” การแต่งงานลับ คำพูดนี้ของ “เว ินหนี่” ดึงดูดความสนใจของชายคนนั้นได้สำเร็จ มีเพียงครอบครัวคนรวยเท่านั้นที่จะเลือกแต่งงานลับ

“ไม่ทราบเจ้าค่ะ บอกแต่ว่าไม่อยากแต่งงาน แล้วก็ปีนกำแพงหนีไปเลย” ฟู่ลีหยวนเดิมก็ไม่ยอมให้บุตรสาวแต่งงานอยู่แล้ว นี่ลูกสาวหนีไปภายในใจรู้สึกโล่งอก อย่างน้อยก็ไม่ต้องคุยเรื่องนี้กันแล้ว

วมห้าเดือนที่ผ่านมานางทราบดีเป็นที่สุด นางหลบหนีมาแถมไม่ใช่หนีแบบธรรมดา แต่หนีพิธีแต่งงานมาด้วยเช่นนี้ คนเช่นนี้คงจะสาปแช่งไปจนถึงอาฆาตหากพบหน้าอาจถึงขั้นแล่เนื้อของนางแล้วเอาน้ำเกลือราดก็อาจจะเป็นไปได้ เพียงคิดถึงภาพเหล่านั้นนางก็สยดสยองจนขนหัวลุกซู่เล ยทีเดียว

แต่ฉันต้องการคู่แท้ที่จิตวิญญาณของฉันร้องหา ไม่ใช่ชื่อในสนธิสัญญา ในวันก่อนงานแต่งงาน ฉันจึงหนีไป ฉันตัดความสัมพันธ์ทั้งหมดกับครอบครัวอย่างดื้อรั้น ไล่ตามความฝันอันเลือนลางของอิสรภาพและความรักที่แท้จริง ฉันได้พบกับจัสติน

“ให้ไอซ์หลบไปอยู่ต่างประเทศสักพัก ส่วนงานแต่งนั่นไม่มีก็ยกเลิกไป” “ไม่! ไอซ์ไม่ไปไหนทั้งนั้นพ่อ ในเมื่อไอ้ไมค์มันไม่อยากแต่งงาน ไอซ์ก็จะไปหาคนที่อยากแต่ง วันแต่งงานยังมีอยู่ แต่แค่เปลี่ยนชื่อกับตัวเจ้าบ่าวเท่านั้นเอง” จิตรานุชไม่อยากง้อคนเหมือนกัน ในเมื่อภีรดลไม่อยากแ ต่งงานกับเธอ เธอก็จะกลับไปหาคนที่อยากแต่งงาน ซึ่งก็มีอยู่แล้วใช่ว่าไม่มี

“หากไม่ติดเรื่องงานข้าจะพาท่านหนีไปในตอนนี้เลย..แต่อาจจะต้องเปลี่ยนชุดสักหน่อยเพราะชุดพิธีการของท่านมันโดดเด่นและแผนการหลบหนีของเราอาจจะถูกจับได้อย่างง่ายดายเกินไป..” จานีคเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไม ในฤดูกาลนั้นถึงไม่มีสตรีคนไหนได้แต่งงานเลย..หน้าตาคือส่วนหนึ่งที่ดึงดูดใจแต่การ พูดของเขาคืออีกส่วนที่ทำให้เขารู้สึกมีเสน่ห์มากเหลือเกิน

เตวิชเดินเข้ามาพร้อมกับกุมมือบางไว้แน่น ในเมื่อไม่สามารถคัดค้านงานแต่งงานครั้งนี้ได้ หนทางเดียวที่จะช่วยไอวารินได้นั่นก็คือการพาเธอหนีไปพร้อมกับเขา “คุณเล็กล้อขวัญเล่นหรือเปล่าคะ” ไอวารินเอ่ยถามอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง ‘หนีตาม’ อย่างนั้นเหรอ เธอกับเขาเพิ่งเรียนจบมา เงินเก็บก็ยังม ีไม่มากพอที่จะสร้างตัว ที่สำคัญ หญิงสาวไม่อยากทำตัวให้คนในบ้านนี้ต้องลำบากใจ

“งั้นก็ดี เพราะเรากำลังจะแต่งงานกัน ผมไม่อยากให้คุณสงสัย” มิราวดีนิ่งทำอะไรไม่ถูก นั่นไม่ใช่คำพูดที่อ่อนโยน หรือดูข่มขู่อะไร แต่เป็นการบอกว่า ยิ่งสงสัยยิ่งไม่ปลอดภัย ไม่รู้เลยว่าการ ‘ตกลง’ แต่งงานเพื่อหนีหนี้ที่ไม่ได้ก่อขึ้นนั้นเป็นความคิดที่ถูกต้องแล้วหรือไม่ ยิ่งมองก็ไม ่เห็นคำว่า