หนีการแต่งงาน Novels & Stories

้างเพื่อหนีพิธีแต่งงานกับนางงูพิษร้ายผู้นั้น แล้วจัดการส่งเจ้าสาวมาอยู่ที่เรือนนอกจวนเพื่อกักบริเวณและการติดต่อกับภายนอกเป็นการตัดไฟแต่ต้นลม แม้ต้องเสี่ยงต่อการที่ฮ่องเต้จะทรงหาเหตุผลเพื่อประทานสมรสให้ก็ตาม อันที่จริงเขาจะยกเลิกงานแต่งนี้ก็ย่อมได้ ด้วยข้ออ้างเรื่องฐานะท ี่ต่างกัน หลังจากวิ่งหนีออกมาจากสถานการณ์ชวนวาบหวามได้อย่างหวุดหวิด หลินอวี้เหม่ยก็ได้แต่ตำหนิตัวเองที่ปล่อยตัวปล่อยใจให้ความใกล้ชิดทำให้เผลอไผลจนเกือบจูบบุรุษไร้หัวนอนปลายเท้าผู้นั้น แม้กระนั้นข้างแก้มที่โดนเขาประทับตราไว้ก็ยังคงร้อนผ่าวไม่หาย

เวินหนี่ปฏิเสธ “ฉันไม่ได้นอกใจค่ะ ฉันแต่งงานกับอีกฝ่ายตามสัญญา และอีกฝ่ายก็มีคนรักอยู่ในใจแล้ว และเราก็แต่งงานกันแบบลับ ๆ และตอนนี้ฉันก็เบื่อหน่ายกับการแต่งงานที่ไร้ความรักนี้แล้ว เราไม่ต้องแบ่งทรัพย์สินและไม่มีลูก ฉันแค่ต้องการชีวิตใหม่ค่ะ” การแต่งงานลับ คำพูดนี้ของ “เว ินหนี่” ดึงดูดความสนใจของชายคนนั้นได้สำเร็จ มีเพียงครอบครัวคนรวยเท่านั้นที่จะเลือกแต่งงานลับ

“ไม่ทราบเจ้าค่ะ บอกแต่ว่าไม่อยากแต่งงาน แล้วก็ปีนกำแพงหนีไปเลย” ฟู่ลีหยวนเดิมก็ไม่ยอมให้บุตรสาวแต่งงานอยู่แล้ว นี่ลูกสาวหนีไปภายในใจรู้สึกโล่งอก อย่างน้อยก็ไม่ต้องคุยเรื่องนี้กันแล้ว

วมห้าเดือนที่ผ่านมานางทราบดีเป็นที่สุด นางหลบหนีมาแถมไม่ใช่หนีแบบธรรมดา แต่หนีพิธีแต่งงานมาด้วยเช่นนี้ คนเช่นนี้คงจะสาปแช่งไปจนถึงอาฆาตหากพบหน้าอาจถึงขั้นแล่เนื้อของนางแล้วเอาน้ำเกลือราดก็อาจจะเป็นไปได้ เพียงคิดถึงภาพเหล่านั้นนางก็สยดสยองจนขนหัวลุกซู่เล ยทีเดียว

แต่ฉันต้องการคู่แท้ที่จิตวิญญาณของฉันร้องหา ไม่ใช่ชื่อในสนธิสัญญา ในวันก่อนงานแต่งงาน ฉันจึงหนีไป ฉันตัดความสัมพันธ์ทั้งหมดกับครอบครัวอย่างดื้อรั้น ไล่ตามความฝันอันเลือนลางของอิสรภาพและความรักที่แท้จริง ฉันได้พบกับจัสติน

เซียวอันหนิงหายใจเข้าลึกก่อนพูดออกมา “ข้ามิอยากแต่งงาน คนเราจะแต่งงานก็ต้องรักกันสิ มิใช่เกิดจากความผิดพลาด” เป้าหมายการอยู่ไปวัน ๆ ช่วยรักษาผู้คนดูไกลมากขึ้นเรื่อย ๆ จนนางแทบไม่เห็นเส้นทางนั้นแล้ว ตอนนี้แทนที่จะได้กลับมาจากงานเลี้ยงวิจารณ์อาหารกลับได้กำหนดการสมรสม

ผู้เป็นพ่อเอ่ยขึ้นอย่างเอ็นดูญดาเองก็ฉีกยิ้มกว้างอย่างมีความสุข “ผมจะรีบไปคุยกับทางบ้านให้ครับ..งั้นผมขอตัวก่อน”ร่างสูงเอ่ยปัดๆก่อนจะเดินหนีทั้งคู่ไปเพราะไม่อยากพูดคุยกับเรื่องที่น่าอึดอัดเขาไม่ได้เกลียดการแต่งงานแบบคลุมถุงชนหรอกเพราะทางพ่อกับแม่ของเขาก็เป็นแบบนี้ การแต่งงานที่ไม่มีควมรักเข้ามาเกี่ยวและมีแต่เรื่องธุรกิจมันดีเสียอีกที่จะได้สร้างกำแพงของความแข็งแกร่งให้มั่นคงขึ้นแต่ถว่าในตอนนี้เขายังไม่อยากแต่งงานก็เท่านั้น

"ฮ่า ๆ ๆ ก็แล้วจะหนีทำไมให้เหนื่อยวะ ก็วิ่งสู้ฟัดไปเลย นั่นน่ะ คู่หมั้นตัวจริงของนายไม่ใช่เหรอพันษา" "ก็เพราะเป็นคู่หมั้นไงถึงต้องวิ่งหนี นายก็รู้ ฉันไม่ได้อยากหมั้นกับยายโรสนั่นเสียหน่อย พ่อกับแม่ก็อะไรไม่รู้ เดี๋ยวจะให้หมั้น เดี๋ยวจะให้แต่ง แม่นั่นก็ได้ใ จ ตามฉันติดแจ แทบจะขังไว้ได้เลยมั้ง"

“ให้ไอซ์หลบไปอยู่ต่างประเทศสักพัก ส่วนงานแต่งนั่นไม่มีก็ยกเลิกไป” “ไม่! ไอซ์ไม่ไปไหนทั้งนั้นพ่อ ในเมื่อไอ้ไมค์มันไม่อยากแต่งงาน ไอซ์ก็จะไปหาคนที่อยากแต่ง วันแต่งงานยังมีอยู่ แต่แค่เปลี่ยนชื่อกับตัวเจ้าบ่าวเท่านั้นเอง” จิตรานุชไม่อยากง้อคนเหมือนกัน ในเมื่อภีรดลไม่อยากแ ต่งงานกับเธอ เธอก็จะกลับไปหาคนที่อยากแต่งงาน ซึ่งก็มีอยู่แล้วใช่ว่าไม่มี

“หากไม่ติดเรื่องงานข้าจะพาท่านหนีไปในตอนนี้เลย..แต่อาจจะต้องเปลี่ยนชุดสักหน่อยเพราะชุดพิธีการของท่านมันโดดเด่นและแผนการหลบหนีของเราอาจจะถูกจับได้อย่างง่ายดายเกินไป..” จานีคเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไม ในฤดูกาลนั้นถึงไม่มีสตรีคนไหนได้แต่งงานเลย..หน้าตาคือส่วนหนึ่งที่ดึงดูดใจแต่การ พูดของเขาคืออีกส่วนที่ทำให้เขารู้สึกมีเสน่ห์มากเหลือเกิน