หย่า​รัก Novels & Stories

เขาขยับกายเข้าไปใกล้ โอบล้อมต้นแขนรอบตัวเธอ ดึงรั้งร่างบางให้ซุกหน้าเข้ากับอกแกร่งเพื่อเป็นที่พักพิง อัญญาร้องไห้จนลำคอแสบแหบแห้ง เนื้อตัวสั่นไหวไม่หยุด “มาอยู่กับผม…” เลย์พูดแทรกผ่านเสียงสะอื้นของเธอ อัญญานิ่งเงียบไป “หย่ากับเขานะครับ” “….” “หย่ากับสามีใจร้ายอย่างเขา แล้ว มาเริ่มต้นรักใหม่กับผมได้ไหม”

คำว่าพุฒิที่ได้ยิน ทำให้พิมพ์มาดามองหน้าคู่สนทนา "แอ้กำลังจะหย่ากับเขาค่ะ"พูดไม่เต็มเสียงนัก เมื่อรู้สึกละอายแก่ใจ แย่งเขาไปแต่ไม่มีปัญญาทำให้เขารัก "มายด์ไม่อยากให้คุณแอ้หย่า คุณแอ้เอาชนะพุฒิได้ไม่ยากเลยค่ะ"

“เค้าเหนียวตัว” “เหนียวทีเดียวไปเลย เพราะถึงที่รักอาบก่อน ที่รักก็ตัวเหนียวอีกอยู่ดี” “ยะ อย่าเพิ่งสิ” “เพิ่งแต่งจะหย่าแล้ว” “มะ ไม่ใช่ อ๊า”

ภูผาเลิกคิ้วขึ้นด้วยความประหลาดใจจริงจัง “ก็มันยังปักใจผูกเจ็บอยู่กับอดีตคนรักของมันนั่นแหละครับ มันคิดเสมอว่าผู้หญิงคนนั้นคือตัวเลือกที่เป็นอิสระของมัน มันก็เลยตั้งป้อมต่อต้านและไม่อยากแต่งงานกับคุณจันทร์สุดชีวิต”

ปัณจธรกัดกรามแน่น หมอนี่มันฉลาดและคงจะอ่านเกมออกทั้งหมด ใช่ เขากับเธอไม่ได้รักกัน และบางทีจุดจบระหว่างคนไม่ได้รักกันสองคนอาจคือการหย่าร้างแล้วตกลงผลประโยชน์อย่างลงตัว แต่ถ้าเขาไม่ยอมหย่าล่ะ เธอจะทำอะไรได้ในเมื่อพินัยกรรมระบุเอาไว้แบบนั้น “เคยได้ยินคำว่ารักแท้แพ้ใกล้ชิดไห มครับ คนนอนด้วยกันทุกวัน ทำอะไรดีๆ ให้กันทุกคืน ความผูกพันทางร่างกายมันส่งผลต่อหัวใจนะครับ คุณจอร์แดน”

StarDao : ก็หย่าสิ Nava_Sea : ไม่หย่า StarDao : เธอมันบ้า ( สติกเกอร์แยกเขี้ยว) Nava_Sea : บ้าก็บ้ารักเธอหรอกดาว StarDao : คนรักกันเขาไม่ทิ้งไปตั้งห้าปีหรอก Nava_Sea : ก็เรามันคนโง่ พอเรื่องเธอทีไร เราโง่ทุกที StarDao : ตอแหล เราไม่มีทางโง่เหมือนเดิมอีกแล้วทะเล หย่าให้เราเถอะ

รักแรก รักเดียว และเป็นคนเดียวเสมอมา ตั้งแต่เลิกรากันคารอสก็ไม่ได้มีใครใหม่ อาจเป็นเพราะคารอสรู้สึกขยาดกับนิสัยงี่เง่าของจีน่าจนไม่กล้าเริ่มใหม่กับใคร “เขามีแฟนแล้วเหรอ ผู้หญิงที่ยูชอบน่ะ” “ไม่มี” ตอบเสียงเรียบแววตาเลือนลอย “ไอมีอะไรจะถาม” “อะไรเหรอ” เลิกคิ้วถามกลับอย่างใ ห้ความสนใจ

นางยิ้มบอก ในใต้หล้านี้มีสตรีเพียงไม่กี่คนที่จะได้แต่งงานกับบุรุษที่ตนรัก ทั้งตัวนางหรือแม้แต่สตรีสูงศักดิ์ยังไม่อาจได้ครองคู่ กับคนที่ตนรัก ตัวของหลิวอวี้เหม่ยเองก็เช่นกัน แม้จะได้แต่งงานกับท่านแม่ทัพหลิงทว่าชีวิตคู่ไม่ได้ราบรื่นดั่งที่คิด พวกเขาไม่สามารถก้าวผ่านมรสุมค รั้งนี้ไปได้จึงได้จบลงเช่นนนี้ แม้ความรักที่มีให้กันจะมากเพียงใด แต่สักวันก็คงเลือนหายราวกับไม่เคยมีอยู่สุดท้ายคงไม่พ้นต้องหย่าขาดจากกันอยู่ดี

ยังไม่ทันพิมพ์จบคำที่ต้องการ อีกฝ่ายก็ส่งข้อความสวนกลับมา เป้ย : คุณจะหายเมื่อไหร่ล่ะ เราจะได้ไปหย่ากันให้จบๆ เสียที /////// “หย่าเหรอ...” มือหนาหยุดกึก เมื่อเห็นข้อความนั้น คำว่าหย่าระหว่างเขากับเธอคงแสลงกัน ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมมันถึงหย่ายากเย็นนัก จนถึงเดี๋ยวนี้ก็ยังไม่ได้หย่ากันเสียที ห รือมันอาจเป็นโชคชะตาที่กำหนดมา ในเมื่อเห็นธาตุแท้คนที่เคยคิดว่ารักที่คิดตีจากเพราะเขาเหลือแต่ตัว แล้วเขาจะหย่าเพื่อให้ตัวเองลำบากไปทำไม

แรงเสียดสีถาโถมเข้าเร็วขึ้นอีกจนเธอเกร็งไปทั่วร่างแล้วในที่สุดน้ำรักก็แตกกระสานซ่านเซ็นออกมาจนล้นช่องทางรักเขาเธอ เสียงกรีดร้องของเมียรักบ่งบอกให้รู้ว่า เธอนั้นเสร็จไปพร้อม ๆ กับเขา และร่างกายใหญ่ยังไม่หยุดเด้งเด้า เพราะช่องทางรักตอดเขาหนึบจนในที่สุดมันก็รัดเขาแ น่นจนไม่สามารถขยับได้