Novelas y relatos de หัวใจในลมหนาว

นางคิดในใจ และนี่แค่เพียงบทแรกของลำนำอันยาวนาน ลมหนาวพัดโชยมาจากทะเลทรายไกลโพ้น อบอ้าวด้วยกลิ่นคาวเลือดและความตาย แต่ในดวงตาของนาง กลับมีประกายแห่งชัยชนะที่ยังไม่มอดไหม้

หลินถามเสียงสั่นพยายามทำใจดีสู้เสือ ภพยิ้มที่มุมปากแววตาเจ้าเล่ห์กลับมาอีกครั้ง "ยังครับ หนทางนี้ยังอีกยาวไกล คุณหนูเตรียมใจไว้เลยเพราะนับจากนี้ผมจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาพรากดวงใจของผมไปเด็ดขาด ต่อให้คนคนนั้นจะเป็นพ่อของผมเองก็ตาม" สงครามข้างนอกอาจจะกำลังพักรบ แต ่สงครามในหัวใจของคนทั้งคู่เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการโดยมีเดิมพันที่ยิ่งใหญ่กว่าเงินทองมหาศาล นั่นคือความรักที่เริ่มผลิบานในเงามืดของวิกฤตครั้งนี้ ในขณะเดียวกัน

สายลมในยามค่ำคืนของฤดูร้อนพัดผ่านร่าง ทว่ากลับทำให้เธอหนาวสั่นจนจับขั้วหัวใจ ตลอดทางเดินกลับ เรื่องราวในอดีตฉายวนซ้ำไปมาในหัวราวกับภาพยนตร์เงียบ

ตอนที 45 ไร้ความรู้สึก ลมหนาวมาแล้ว กลิ่นอายเย็นผสมกลิ่นหอมสดชื่นของดอกไม้คละฟุ้ง

คืนก่อนออกเดินทางไปเที่ยว ซูหร่านแท็กผมในกลุ่ม “นายเช็กตั๋วเครื่องบินของนายหน่อยสิ” ผมเปิดดูตั๋วเครื่องบินที่จองไว้ ปรากฏว่าตั๋วถูกยกเลิกและขอคืนเงินแล้ว ตั๋วถูกยกเลิกเมื่อสามวันก่อน ยังไม่ทันได้พิมพ์อะไร ก็มีข้อความเด้งมาในกลุ่มไม่หยุด เย่หล่าง: [ผมพนันกับพี่หร่านไว้ว่าพี่จะเช็กตั๋วก่อนออกเดินทางหรือเปล่า ผมพนันว่าพี่ไม่มีทางเช็กดู แต่พี่หร่านดันบอกให้พี่เช็กดูซะอย่างนั้น โกง!] ซูหร่าน: [พอเหอะ ยังไงนายก็แพ้แล้ว ถึงเขาเพิ่งรู้เมื่อกี้ก็เถอะ รีบจองตั๋วใหม่เลย แต่คงไม่ได้นั่งด้วยกันนะ] พวกเขาคุยกันสนุกมาก เหมือนครั้งที่แล้วพวกเขาก็พนันกันว่ากี่วันผมถึงจะรู้ว่าห้องพักที่โรงแรมถูกเปลี่ยนเป็นห้องนอนรวมสามคน และผมคือคนที่ต้องนอนเตียงเสริม รวมถึงก่อนหน้านั้นพวกเขาก็พนันกันว่าผมจะรู้หรือเป

โรแวน ผมเห็นจังหวะที่อารมณ์ของเอวาเปลี่ยนเป็นเฉยชา วินาทีที่แสงแห่งความอบอุ่นก่อนหน้าแปรเปลี่ยนเป็นความหนาวเหน็บทำให้ผมรู้สึกสะท้านถึงขั้วหัวใจ

ฉันถอนหายใจอย่างเงียบ ๆ ถึงอย่างไรก็ไม่มีใครรู้ มีเพียงลมพัดเบา ๆ ผ่านม่านหน้าต่างเท่านั้น เฉินจืออี้ไม่ได้นอนทั้งคืน โทรศัพท์หาฉันก็ไม่รับสาย สุดท้ายนึกขึ้นได้จึงไปที่ห้องทำงานของฉัน

คงได้อายกันเป็นแน่ พายุสวาทแห่งอารมณ์ พายุแห่งการโหยหาความอบอุ่น ค่อย ๆพัดอ่อยลงเรื่อย ๆ จนในที่สุดก็ทิ้งไว้แค่เพียงความอบอุ่นในอ้อมกอดของกันและกันที่ต่างหยิบยื่นความสุขและความอิ่มเอมใจให้กัน ค่ำคืนนี้จึงเป็นค่ำคืนแรกที่ขนมผิงหลับสนิทโดยที่ไม่มีเรื่องราวของคนรักเก่าเ ข้ามาเวียนวนอยู่ในหัวใจของเธออีกเลย

ท่ามกลางสายลมเปลี่ยนฤดู ดอกเหมยบานโรยซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ใจของข้ายังหยุดอยู่ในวันที่เจ้าหันมายิ้ม ฤดูหนาวเพิ่งจะผ่านเข้ามา…ข้ายังมองเห็นแววตาเจ้าชัดเจน ไม่แน่ใจว่าเจ้ายินดีพบข้าหรืออ่านจดหมายข้าหรือไม่ แม้ร่างเราห่างกันแสนลี้ แต่ในใจข้า

อินทรีย์โน้มกายคร่อมกลางตัวขอนอัญชัน ใบหน้าแนบชิดเพียงปลายจมูก ลมหายร้อนพ่าวรดกันไปมา พาให้เลือดในกายร้อนระอุสูบฉีดปากหนาขมเม้มไปที่ริมฝีปากสีชมพูอวบอิ่มของอัญชันอย่างหยอดเย้า