หาญเยว่ Novels & Stories

หลังจากทำขนมเสร็จ หยวนเพ่ยก็ต้องประหลาดใจเมื่อเห็นสิ่งหนึ่งนอนนิ่งอยู่บนพื้นที่ลานหน้าห้อง รูปร่างคล้ายนกมีลวดลายสีน้ำตาลสวยงามกำลังกางปีกไม่ไหวติง "เหยี่ยว?" เมื่อขยี้ตาอีกครั้งก็เห็นว่ามิใช่เหยี่ยวเป็นๆ แต่เป็นเหยี่ยวกระดาษ คำที่ใช้เรียกว่าวในยุคสมัยที่เธออยู่ตอนน ี้ ซึ่งแผลงมาจากเหยี่ยวไม้ ที่เป็นต้นกำเนิดของว่าวโดยจุดประสงค์แรกเริ่มคือใช้สอดแนม

"ช่างกล้าหาญเด็ดเดี่ยว สมกับที่เป็นผู้ถูกเลือก ข้าจะช่วยให้เจ้าเก่งกาจเหนือใคร จนบิดาสารเลวผู้นั้นต้องก้มลงกราบกรานเจ้าสักวันเอง ฮ่าๆๆๆ!!!" หมายเหตุ : คำว่า สุริยัน จันทรา Ri yue อ่านออกเสียงได้ทั้ง รื่อเยว่ และ รวี่เยว่ ไรท์เลือกคำว่า “รวี่เยว่” เพราะดูมีเอกลักษณ์ดีค่ะ ^^

เย่วเย่วยืนมองผลงานของตัวเองด้วยความภาคภูมิใจป่านนี้พี่ใหญ่กับท่านอ๋องจะไปถึงชายแดนหรือยังนะนางยืนคิดเรื่อยเปื่อยก่อนจะเดินกลับบ้านไปทำมื้อค่ำรอมารดาถอนหญ้าที่สวนหลังบ้าน วันนี้กินข้าวต้มกุ้งปลาดีกว่าง่ายดีย่อยง่ายด้วยเย่วเย่วคิดก่อนจะลงมือทำ พอดีกับท่านแม่มาถึงข้าวต้ มของนางส่งกลิ่นไปถึงท่านพ่อที่ไปให้หญ้าเสี่ยวเฮ่ยเสี่ยวไป๋ที่คอกไกป่าบ้านนางมีเป็นร้อยตัว เพราะได้ฟักตัวเพิ่มมาอีกหลายรังทำให้ที่บ้านของเย่วเย่วไม่เคยขาดไข่กินเลย ยิ่งได้กินน้ำพุวิเศษเข้าไปแบบเจือจางแต่ก็ทำให้พวกมันออกไข่เช้าเย็นและตัวก็โตไข่จึงใหญ่ตามไปด้วย

**************** เสี่ยวเยว่ หรือ ขอจันทร์ ไม่มีความอดทนต่อเรื่องนี้อีกแล้ว เธอต้องการไปจากชีวิต มกรธวัช ผู้เป็นทายาทสายตรงของเถ้าแก่ ไป๋ เหลียง ประสงค์ชัยโย ซึ่งเป็นปู่ของอีกฝ่าย และมกรธวัช ผู้ชายที่ขอจันทร์เรียกว่า เฮียเส็ง ซึ่งไม่ได้เป็น ‘งูเล็ก’ สมชื่อ เรียกได้ว่าผิดจากที่คิดไว้ เยอะเชียวละ เรื่องนี้เธอรู้ตอนที่ขึ้นเตียงครั้งแรกกลับเขา และร้องไห้โยเย จนอีกฝ่ายหมดอารมณ์ กระนั้นงูของอีกฝ่าย ที่นอนในฝักยังดูเหมือนจะมีความสามารถพ่นพิษร้ายๆ ขาวข้นหวานมัน ใส่เรือนร่างเธอได้ตลอดเวลา

จางเฉินเห็นนางวิ่งมาหน้าตั้งก็คิดว่าเจอสัตว์ร้ายอะไรเข้า เหรินเยว่เทียนที่อยู่แถวนั้นด้วยก็รีบวิ่งมาดูด้วยความเป็นห่วง "โรงน้ำชาชื่อเยว่กวาง [1] ท่านรู้จักหรือไม่?" ดวงตากลมเบิกโตคล้ายมีน้ำตาชั้นบางเคลือบอยู่หนึ่งชั้น ^ (เยว่กวาง แปลว่าแสงจันทร์)

คฤหาสน์เหยาเยว่ โจวอวี๋ชูได้รับรูปถ่ายจากนักสืบเอกชน “ที่แท้ก็ไปเกาะกู้เจิง?” โจวอวี๋ชูหัวเราะเย็น “ช่างเป็น...หมาที่เลิกนิสัยกินขี้ไม่ได้จริง ๆ!”

สองคนคือองค์หญิงจากแคว้นเพื่อนบ้าน ส่วนอีกคนเป็นบุตรสาวของอัครเสนาบดีแห่งแคว้นเชียวนะ ยิ่งไปกว่านั้น ผู้ใดต่างก็รู้กันดีว่าคุณหนูเยว่คือหลานสาวจากสกุลเดิมของฮองเฮากับไทเฮาแห่งต้าเฉิน เยว่ฮองเฮามีสีหน้าดำคล้ำแฝงแววกล้ำกลืนฝืนทน เดิมทีนางคิดจะพูดบางอย่าง แต่ ถ้าเอ่ยปากออกไป ไม่เท่ากับว่านางยอมรับว่าสตรีสามคนนี้เป็นหญิงคณิกาในหอนางโลมดั่งคำตรัสเมื่อครู่หรอกหรือ

ในขณะที่หญิงสาวกำลังรื้อกระเป๋าเดินทางซึ่งใช้บรรจุเสื้อผ้าและข้าวของส่วนตัว มือน้อยๆ ก็บังเอิญสัมผัสเข้ากับซองกระดาษสีน้ำตาลที่ได้รับมาจากแดเมียนเมื่อวันก่อน ใช่แล้ว... เธอยังหลงเหลือญาติสนิทอยู่ในเอเธนส์อีกคนหนึ่ง วาเนสซา... อดีตเพื่อนสนิทที่ไม่แตกต่างอะไรจากญ าติเพียงคนเดียว

เสี่ยวอิงเห็นเขาแสดงอาการสงสัยก็เข้าใจ นางหัวเราะน้อยๆ พลางอธิบายความสัมพันธ์ของเจ้านายกับเถ้าแก่หวังให้อีกฝ่ายฟัง ที่แท้เถ้าเเก่หวังคือน้องชายคนเล็กของท่านตาอวิ๋นซือนั่นเอง ชื่อเต็มของเขาก็คือจางเหอ แต่เนื่องจากจางเหอไม่ชอบการรับราชการเช่นพี่ชาย จึงออกเดินทางท่องเที่ยวไ ปทั่วทิศด้วยวัยเพียงสิบแปดปี หลังจากเดินทางท่องเที่ยวจนสุดแคว้นออกแดนอื่นเป็นเวลาหลายสิบปี จวบจนเขาเดินทางกลับยังเมืองหลวง สกุลจางก็ตกต่ำจนยากจะกู้คืนเสียแล้ว

เสือถาม “มันเป็นเมียกู” "มึงพูดใหม่อีกทีซิ" เจย์เดนยืนกำหมัดจ้องมายังซันที่ยืนอยู่ ด้วยสายตายากเกินจะคาดเดาได้ แต่ซันก็ตอบกลับเช่นเดิม เพราะเขามั่นใจแล้วว่าต้องการจะบอกทุกคนให้รับรู้เสียที "หมิวมันเป็นเมียกู ไม่ใช่เพื่อน"