หาญเยว่ Novels & Stories

หาญชมด้วยน้ำเสียงกระเส่า สีหน้าบอกความใหลหลง สองมือรวบเอวของเพ็ญพร กดกระแทกลงมาอย่างบ้าระห่ำ ให้ลำเอ็นดูดกลืนกระบองเนื้อยาวใหญ่ เบียดบดเข้าใส่รูเสียวล้ำลึกสุดโคนพวงสวรรค์ กระเด้าแรงจนน้ำหล่อลื่นกะปริบไหลออกมาอาบรูหอยขมิบตอด “อู้ว… หนูจะถึงแล้วจ้ะลุงหาญจ๋า... ล ุงเอาเก่งเหลือเกิน ซี้ด… อูยยยย”

วิบูลย์บอกลาเธอแล้วกลับไปสมทบกับชุดติดตาม ส่วนภรรยาสาวขึ้นรถของจ่าตำรวจ เพื่อกลับออกจากป่า ที่ซึ่งน่ากลัวที่สุดในชีวิต แต่ก็เป็นประสบการณ์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดด้วยเช่นกัน “ไอ้เข้ม?” เธอย้ำชื่อนั้นอย่างตลก...ที่แท้หมอนี่ชื่อเข้ม เข้มสมชื่อจริงๆ “คุณนายโชคดีที่ไม่เจอมัน” “มันร้ายม ากเหรอ”

“ค่ะ ตอนนี้ในบ้านมีแค่เราสองคนเท่านั้น...ได้ยินว่าลูกสาวของป้าอยากได้เถาวัลย์...ไอ้เถาวัลย์ที่ป้าพูดถึงเนี่ย มันมีสรรพคุณยังไงหรือคะ” ป้าพะยอมยิ้มมีเลศนัย กระซิบกระซาบอารมณ์เดียวกับตอนนินทาชาวบ้านเป๊ะ “มันเป็นของหายากค่ะคุณม่าน มีแค่ในหุบเขารัญจวนกลางป่าลึก ผลของมันมีฤท� �ิ์เดชช่วยให้เครื่องเพศสตรีเปล่งปลั่งเหมือนสาวบริสุทธิ์ ถ้าสตรีคนใดได้ใช้เถาวัลย์รัญจวนสักครั้ง เครื่องเพศจะฟิตเปรี๊ยะไปเป็นสิบปี หากชายใดได้เสพสังวาสด้วยก็จะติดอกติดใจ ไม่มีทางลืมรสลืมกลิ่นได้เลย”

ท่าทางอ้อนน้อมต่างจากก่อนหน้าทำให้เยว่เล่อพยักหน้าพอใจ เมื่อความโกรธบรรเทาลงนางจึงกลับมาพูดเป็นน้ำเสียงปกติ “ข้าชื่อเยว่…ไฉเอ๋อร์เป็นลูกสาวพ่อค้า ส่วนนี้สัตว์เลี้ยงของข้าเป่าตงและเสวี่ยปิง” ฮันสุ่ยกำลังเสนอหน้าไปทักทายหาสาวงามแต่กลับถูกหัวหน้าดันหัวกับไป

กฤติกาตอบ “ไปเที่ยวที่นี่ไหมล่ะครับน้ำตกเขาชะเมา ทางเดินง่ายพาน้องเชอรี่ไปได้ เดี๋ยวผมไปช่วยหิ้วของก็ได้”

ลเหอหนาน “รัฐเหยี่ยนแคว้นเหยี่ยน” เป็นรัฐที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของจีน ติดกับอ่าวปั่วไห่ เชื่อมต่อกับทะเลเหลือง ส่วนทิศใต้จะติดกับแคว้นฉี ทิศตะวันตกติดกับแคว้นจ้าว ส่วนทิศเหนือและทิศตะวันออกติดกับมองโกเลีย ทำให้แคว้นเหยี่ยนมีสภาพอากาศหนาวเย็น ห่างไกลจากแคว้นอื่น� � เป็นเมืองที่ได้รับความยำเกรงจากรัฐอื่นบ้างเป็นพักๆ แต่ส่วนใหญ่มักเป็นแคว้นที่ต้องพึ่งพาพวกพ้องเมืองพี่เมืองน้อง เมืองหลวงของแคว้นเหยี่ยนคือเมืองจี้ ปัจจุบันอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของกรุงเป่ยจิง

การเดินทางสู่ดินแดนศัตรู การเดินทางสู่แคว้นเยว่เป็นการผจญภัยครั้งใหม่ที่เต็มไปด้วยความไม่แน่นอน เหม่ยหลิน หลี่เฟยหลง และกองกำลังพิเศษขององค์จักรพรรดิ ประกอบด้วยองครักษ์ฝีมือดีที่ถูกคัดเลือกมาเป็นอย่างดี นำโดยหัวหน้าหมา ผู้ซึ่งได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นแม่ทัพพิเศ

ชาญชูห่อข้าวหมกไก่ให้บุตรสาวพร้อมกับยาใส่แผล “พ่อจ๋า ให้เพื่อนหนันกินด้วยได้ไหม” ปาหนันกลืนน้ำลายลงคอด้วยความหิว แต่ก็ไม่ลืมเพื่อนยากที่แบ่งไก่ทอดให้เธอกินเมื่อครู่

นางจึงต้องลงจากหุบเขาเฮยซานมาตามหาโจวเฟิงถึงเมืองหลวงต้าเจิ้งแห่งนี้ สตรีผู้นี้มิใช่ใคร นางคือหงเยว่[1] หญิงสาวที่มีรักปักใจกับโจวเฟิงจนมีสัมพันธ์ลึกซึ้ง นั่นจึงทำให้นางมั่นใจว่ามิใช่การรักข้างเดียว โจวเฟิงคือสามีและนางคือภรรยา

“เฮ้อ...ช่างน่าเสียดาย นางชื่ออะไรนะ” “นางแซ่เฉิน มีนามว่าซินเยว่” “ซินเยว่ ...เยว่เอ๋อร์ เจ้าก็อย่าแค้นเคืองชาวบ้านเลยนะ เจ้ามีตราของปีศาจ อย่างไรเขาก็ต้องมารับเจ้าอยู่แล้ว ไปเร็วหน่อยภัยแล้งจะได้หายไปด้วย ถือเสียว่าทำเพื่อส่วนรวมเถิด”