ฬีรดา Novels & Stories

เจ้หยาดพยักหน้า ยืนยันความลับเป็นมั่นเหมาะ “รับรองได้ค่ะคุณหญิง เด็ก ๆ ของฉันไว้ใจได้ทุกคน เราทำงานด้วยกันมาเป็นสิบปีแล้วค่ะ” คุณหญิงลดาพยักหน้าอย่างพอใจ ก่อนแนะนำคนที่นั่งอยู่ “นี่คือไอริน ลูกสาวคนกลางของฉัน และดาริน ฝาแฝดของไอด้า”

ฉัตรสุดาหันมามองเด็กสาวอย่างสงสัยระคนแปลกใจ เพราะไม่เคยเห็นผู้หญิงแปลกหน้าที่ไหนเข้ามาอยู่ในห้องทำงานของคุณหมอหนุ่ม ยกเว้นพยาบาลนิ่มนวลที่เสนอหน้าเข้ามาตลอด และเธอก็พยายามสกัดกั้นอยู่ตลอดเช่นเดียวกัน “น้องสาวผมเองครับหมอฉัตร ชื่อนรีรัตน์ เป็นลูกของคุณลุงนนท์ที่ผมเ คยเล่าให้ฟังไงครับ” เคยเล่าให้ฟังด้วย เอ๊ะ! ยายหมอร่างกุ้งแห้งทรงเครื่องนี่น่าจะมีคะแนนนำยายพญายม เอ๊ย! พยาบาลป้ามหาภัยนี่แน่นอน มีการเล่าเรื่องส่วนตัวกันด้วย “น้องของหมอเหรอคะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะน้องนรีรัตน์”

ชาครียายกมือไหว้ขอบคุณแม่บ้านที่เอาของมาให้เธอแค่เห็นโลโก้บนถุงกระดาษก็รู้ว่าเป็นเครื่องสำอาง “อุ้ยคุณชาร์มอย่าไหว้พี่ค่ะ พี่ลงไปจัดโต้ะอาหารก่อนนะคะ” จันดีตกใจรับไหว้ชาครียาแทบไม่ทันก่อนจะขอตัวลงไปจัดโต้ะอาหารให้เจ้านายกับแฟนสาวที่จุลภัทรบอกเธอว่าชื่อชาครียาหรือเรีย กชาร์มก็ได้และเธอก็เห็นในทีวีตั้งแต่เมื่อคืนและเมื่อบ่ายที่แถลงข่าว

รินลดาเอ่ยน้ำเสียงเฉียบขาดทรงพลัง "เราต้องเปลี่ยน Memento Global ให้กลายเป็นฐานที่มั่นและป้อมปราการยุทธศาสตร์ของสามภพ!" เธอเริ่มวางแผนยุทธศาสตร์อย่างเป็นระบบทันที ท่านเวนมองดูภรรยาของตนด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจและความรักอันลึกซึ้ง ผู้หญิงคนนี้จากอดีตเด็ก สาวฟาร์มเกษตรอินทรีย์ได้เติบโตขึ้นจนกลายเป็นราชินีผู้บัญชาการสูงสุดแห่งสามภพที่แท้จริง

พิมมองไปโตมรที่ยังคงมองแพรวพราวไม่ละสายตา “ค..ครับ” “เออ…พิมอย่าน้อยใจไปเลยครับมันไม่ใช่อย่างงั้นนะครับ” “ไม่น้อยใจหรอกค่ะ…ใครๆต่างก็ชมว่าพี่แพรวพราวเธอเป็นผู้หญิงที่สวย"

เซเดียนก้าวออกจากลิฟต์ด้วยท่วงท่าสบาย ๆ มือสองข้างล้วงกระเป๋ากางเกงสแลกเนื้อดี รอยยิ้มสดใสราวกับโลกทั้งใบเป็นของเขาผุดขึ้น ทว่าดวงตากลับเย็นยะเยือก ตามมาด้วยธีรดา... อดีตนายตำรวจที่เดินกระแทกส้นเท้าตามหลังเพื่อนสนิทมาติด ๆ ใบหน้าคมคายบึ้งตึง รังสีอำมหิตแผ่ซ ่านออกมาจนคนรอบข้างสัมผัสได้ เสื้อเชิ้ตที่ถูกติดกระดุมลวก ๆ และผมที่ยุ่งเหยิงไม่ได้ทำให้ความน่าเกรงขามของเขาลดลง ซ้ำยังเพิ่มความดิบเถื่อนของคนที่เพิ่งถูกขัดจังหวะสำคัญให้ทวีคูณ

หญิงสาวในชุดคลุมสีแดงกำลังดูหนังสือในมือของเธอ ชื่อของเธอคือ ‘ชางเยว่’ เธอคือบุคคลที่มีสถานะสูงสุดในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ และเป็นเจ้าของวิหารแห่งนี้ ในขณะนี้ ผู้พิทักษ์หญิงคนหนึ่งของเธอเข้ามารายงานเธอ “ท่านลอร์ด ข้าเพิ่งได้รับข่าวว่าหลงเซียวเทียนตายแล้ว”

โหดเหี้ยม ไทเฮาเป็นมารดาขององค์จักรพรรดิองค์ปัจจุบัน มารดาผู้ให้กำเนิดของอดีตองค์จักรพรรดิสิ้นพระชนม์ตั้งแต่พระองค์ยังเยาว์วัย หลังจากสืบทอดราชบัลลังก์จึงยกย่องไทเฮาให้เป็นเป็นพระราชมารดาและย้ายไปอยู่ที่พระราชวังเฟิ่งอี๋ แต่ไทเฮากลับอยากให้ลูกชายของนาง ได้ขึ้นครองบัลลังก์ ดังนั้นในครั้งที่อดีตองค์จักรพรรดิและอดีตองค์ราชินียังมีชีวิตอยู่ นางจึงต้องลำบากไม่น้อย

เจ้าของบ้านหันไปสั่งป้าฤทัย “หนูเป็นใครมาจากไหน แนะนำตัวหน่อนสิ” “สวัสดีค่ะ ฉันชื่อลิเดียแป็นแฟนอิศค่ะ เราอยู่ด้วยกันที่อังกฤษ แต่อิศบอกว่าจะกลับมาเมืองไทยเรื่องครอบครัวแล้วจะรีบกลับไป แต่ฉันติดต่อเขาไม่ได้เลยจึงเดินทางมาที่นี่ พอดีฉันมีแม่เป็นคนไทยจึงมีญาติอย ู่ที่นี่ค่ะ”

แกร๊ก สร้อยทองและมีดพกที่ราชันเคยมอบให้ ใบบัวเลือกทิ้งมันไว้กับเจ้าของที่แท้จริง นอกจากเสื้อผ้าและเงินจำนวนหนึ่งที่เขาเคยให้ไว้ เธอไม่คิดจะเอาอะไรไปอีก เลิกแล้วต่อกัน อย่าได้พบได้เจอกันอีกเลย “ลาก่อน” ใบบัวมองคนที่หลับสนิทเป็นครั้งสุดท้าย ราชันในยามหลับนั้นไร้พิษสงต่างจา กยามตื่น เมื่อก่อนเธอรีบตื่นแต่เช้าทุกวัน เพียงเพื่อได้มองหน้า.. ได้เก็บเกี่ยวช่วงเวลานี้ไว้ แต่หลังจากนี้คงไม่มีอีกแล้ว