ฬีรดา Novels & Stories

คำถามที่หัวใจตั้งให้เธอตอบ ทำให้ไม่ได้ยินเสียงเพื่อนสาวเร้าหรือให้เธอรีบเร่ง “ไปสิ! ทิวลิป แกจะรออะไร เดี๋ยวแกก็อดหรอก” “ฉันว่าไม่หรอกว่ะแก ดูนั่นเด่ะ” ยุรนาพยักพเยิดให้เพื่อนสาวมองตามยกเว้นแค่เพียงทิวลิปเท่านั้นที่เธอไม่ต้องบอก เพราะเจ้าของใบหน้าสวยเฉี่ยวเปลี่ยนเป็นส วยหวานในพริบตานั้น ทอดสายตามองตรงไปยังคนหล่อลากดินตาไม่กะพริบเลยทีเดียว เพราะคนหล่อนั้นมีผ้ากันเปื้อนสีน้ำตาลคาดอยู่ที่เอว ในมือมีสมุดเล่มเล็กไว้จดรายการอาหารและเดินตรงไปยังโต๊ะที่เข้ามาใหม่อย่างรู้หน้าที่

แพรวพราวนิ่งไปชั่วอึดใจ หล่อนรู้สึกไม่มั่นคงทางอารมณ์ตอนที่ตัดสินใจเอ่ยปากถามออกไป “ผู้หญิงคนนั้นคือใคร” “คุณหญิงวาดรัก ภริยาเอกของพระยาสิงห์ที่จักมาไถ่ตัวแม่ในวันพรุ่ง แต่มันมิได้สมหวังดอก แค่เป็นห่วงไกลๆ เท่านั้น”

คารพท่านทั้งสองมาก สวัสดีค่ะ ฉันชื่อเจ้าหญิง อัยย์ญาดา ราชนาโยวงศ์ติชัย อายุ18ปีค่ะ กำลังศึกษาอยู่ชั้นมัธยมปลายโรงเรียนนานาชาติQ ฉันเป็นลูกคนสุดท้องน้องคนสุดท้ายค่ะคริๆที่จริงคุณแม่กับคุณพ่อมีลูกสองคน คนโตเป็นผู้ชายชื่อเจ้าชาย นาย อัธพัตฒ์ ราชนาโยวง

คีรินสะดุ้ง ตัวเย็นเฉียบขึ้นมาทันที “ส่วนคุณแม่ของเธอ… ลิเลียน แบรดฟอร์ด ไฮโซลูกครึ่งอังกฤษ-ไทย อดีตนางแบบชื่อดังที่ตอนนี้เป็นนักออกแบบเครื่องประดับ เธออยู่ต่างประเทศเป็นส่วนใหญ่นี่นา”

เคาท์ปีแอร์ แซงค์วล๊าด ผู้นำตระกูลแวมไพร์ที่เก่าแก่ที่สุด ส่วนอีกคนคือหญิงวัยกลางคนที่ดูสง่างามและน่าเกรงขามในเวลาเดียวกัน แม้จะอยู่ในชุดเดรสเรียบๆ แต่รัศมีของผู้นำกลับแผ่ออกมาอย่างชัดเจน เธอคือ ท่านหญิงเอลาร่า ไลเคนโทร มารดาของแฟรงค์และเป็นผู้นำของฝูงหมาป่าในป ัจจุบัน และที่นั่งอยู่หัวโต๊ะด้วยท่าทีสงบนิ่งก็คือออทัส

ชายแปลกหน้ายกมือห้ามไม่ให้มุกตาภาเคลื่อนไหว ให้หญิงสาวนั่งเงียบอยู่ที่เดิม ทว่าก็สังเกตเห็นอาการสั่นจากหัวไหล่บอบบาง “ผมชื่อนัท คนงานบนเรือขุด แล้วก็เป็นคนที่แนบกระดาษแผ่นนั้นมาในปิ่นโต คุณได้อ่านหรือเปล่า คงไม่ใช่ว่านายหัวได้อ่านก่อนคุณหรอกนะ”

ภิญญาพัชญ์ ศิริตานนท์ ชื่อเล่น เทียนไข อายุ 28ปี เลขาประจำตัวธาดา ผู้หญิงเพียงคนเดียวที่จัดการธาดาได้ทุกเรื่อง นิสัย เย็นชา เยือกเย็น พูดน้อย แต่เธอจะพูดเยอะขึ้นเฉพาะตอนที่ต้องจัดการเจ้านายตัวเองเท่านั้น "คุณธาดาไม่ตายด้วยแผลแค่นี้หรอกค่ะ แต่คุณธาดาจะตายด้วย เอดส์ก่อน" ธาดา ปริยากรสกุล ชื่อเล่น ธาดา อายุ28ปี

🔥 ไฟราคะ 🔥 บทที่ 03 เขมิกาเดินเข้าบ้านหลังใหญ่ บ้านของตระกูลไพวรรณ เธอถือช่อดอกไม้กลับเข้าบ้านทุกๆ วัน เพราะเธอจะจัดแจกันในบ้านให้ดูสวยงามและสดชื่นอยู่เสมอ

ปลายฟ้าก้มศีรษะ ยกมือไหว้ ชายชราด้วยความเคารพ ด้านข้างของคุณเทวาคือ ภรรยา หรือ แม่เลี้ยงของธีร์ ที่สง่างามใน ชุดราตรีสีน้ำเงินเข้ม ที่ส่งให้เธอดูสวยและสูงศักดิ์ แต่คนที่ทำให้ปลายฟ้าชะงัก คือบุคคลถัดมาคุณรินลดา ใบหน้าสวยของเธอ ยิ้มหวานให้กับธีร์ อย่างเป็นธรร มชาติ แต่รอยยิ้มนั้น ชะงักเล็กน้อย ทันทีที่เธอเหลือบเห็นปลายฟ้าที่ยืนอยู่ข้างกายธีร์ รินลดาสวม ชุดราตรีสีแดงกำมะหยี่ ที่เน้นทรวดทรงอย่างเย้ายวนและน่ามอง

กับคฤหาสน์ของคุณพฤษ วันนั้นปัทมาภรณ์อยู่ในชุดเกาะอกสีขาวเผยให้เห็นไหล่ขาวเนียน เธอมีเนินอกที่สวยได้รูป ภาสกรณ์ยังนึกอิจฉาในความโชคดีของยุทธนา ที่ได้เมียสาวแสนสวย โดยไม่คิดว่าในอีกหนึ่งปีต่อมา เขาก็จะกลายเป็นผู้โชคดีอีกคน ที่ได้ตักตวงความสุขจากหญิงสา วแสนสวยผู้เป็นภรรยาของเจ้านาย