ฬีรดา Novels & Stories

คำตอบเพียงสองพยางค์ลอดผ่านม่านสีแดง ด้านนอกเงียบไปชั่วอึดใจ แม่สื่อซึ่งยืนใกล้ที่สุดหน้าเปลี่ยนสี รีบหัวเราะกลบเกลื่อน "คุณชายใหญ่คงหยอกเจ้าสาว คุณหนูเยี่ยย่อมเป็น..." "ข้าชื่อเยี่ยชิงหราน" นางกล่าวต่อ "เป็นธิดาคนโต ไม่ใช่ดาวนำโชคที่พวกท่านสู่ขอ"

กวินภพเบิกตาด้วยความตกใจ เขาจำได้ว่าหนังสือเล่มนี้ไม่ได้บอกชื่อเล่นของคนเป็นปู่เอาไว้นี่นา แล้วเจ้าหล่อนรู้ได้อย่างไร “ฉันรู้ก็แล้วกันค่ะ รู้ด้วยว่าแม่ของปู่คุณชื่อบุหงา พื้นเพเป็นคนจังหวัดสุพรรณบุรี” “แก้ว! คุณทำให้ผมประหลาดใจ คุณไปรู้เรื่องพวกนี้มาจากที่ไหน”

"อายุแค่นี้ ก่อนจะคิดเรื่องหาผัว เอาเวลาไปตั้งใจจเรียนให้จบมัธยมปลายก่อนดีมั้ย" "สารวัตร! คือ.." "หุบปาก ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว นี่ถือว่าเป็นความหวังดีที่จะเตือนเธอครั้งสุดท้าย เกิดเป็นผู้หญิง อย่าทำตัวง่าย เพราะผู้ชายเซ็กซ์กับความรักมันคนละเรื่อง "นี่พี่กำลังเลี้ยงหนูหรือเลี้ยงหมู" ดวงหน้าสวยส่ายพรืด "เปล่าค่ะพี่คิน รีไม่ใช่หมู แต่เป็นสายมูต่างหาก มูปิ้ง มูย่าง มูสามชั้น ได้หมดเลยค่ะ" หญิงสาวฉีกยิ้มหวาน น่ารัก ตบมุกตลกชวนให้สารวัตรหนุ่มหัวเราะร่วนจนน้ำหูน้ำตาเล็ด "ความหิวของผู้หญิงช่างมีพลังทำลายล้างสูงจริงๆ" อคิณคิดว่าอาหารมื้อนี้ดีกว่ามื้อไหนๆ ที่เขาเคยกินมาเลยทีเดียว "พี่อคิณกลับมาหารีอีกทำไมเหรอคะ" เมื่อหนังท้องเริ่มตึง สมองก็เริ่มกลับมาทำงานอีกครั้ง เมรียังไม่ลืมคำถามที่ตั้งใจไว้แม

“ขออภัย เจ้าหญิง—” “ลูน่า ลูน่า ลาดา ภรรยาของอัลฟา วลาดิเมียร์ผู้ทรงพลัง” เธอเอ่ยด้วยความภาคภูมิ และฉันกลอกตา

“อย่างไรก็ตาม ประเทศ J เป็นถิ่นของสตาร์แชโบล ฉันเลยได้เบาะแสมาเพิ่มเติม “ฉันว่าคุณน่าจะประหลาดใจเมื่อฉันเปิดเผยตัวตนของเธอ” ฮาร์วีย์ดูสงบและถามว่า “เธอเป็นใครเหรอ?” “สตรีชั้นนำแห่งฮ่องกง แม่ม่ายดำที่ทุกคนเกรงกลัว เฟย์ ก็อดดาร์ด หรือที่รู้จักกันในนามเจ้าหญิงก็อดดาร์ ด”

พระยาสรเดชฯ ทรุดนั่งบนเตียงเคียงข้างเจ้าสาว หล่อนที่นั่งประสานมือก้มหน้าแต่พองามเพียงแต่อมยิ้มน้อยๆ ในกิริยาถ่อมตัว “เป็นอย่างไรบ้างแม่จันทร์ เหนื่อยรึไม่เล่า” น้ำเสียงปรานีเอ่ยกับ ‘แม่จันทร์’ หรือที่ท่านเคยเรียกว่า ‘แม่หนูจันทร์’ เพราะท่านเห็นหล่อนมาตั้งแต่อ้อนแต่ออก ด้วยว่าแม่ จันทร์เป็นบุตรีของพระพิลาศไพศาลกับคุณแจ่ม เพื่อนรุ่นพี่ที่รู้จักมักคุ้นกันมาเป็นอย่างดี จึงเรียกได้ว่าท่านนี้รู้จักมักคุ้นแม่จันทร์มาร่วม 20 ปีแล้วได้

กฤษฎาทักทายด้วยเสียงสั่นเครือ โฉมเฉลาและแม่ของภูวนนท์เป็นเพื่อนกันมาเมื่อสมัยสาวๆ แต่เริ่มมาห่างกันเมื่อทั้งคู่ต่างมีครอบครัว กฤษฎาเป็นสามีที่ค่อนข้างบังคับภรรยาให้ทำตามในสิ่งที่เขาต้องการ และเขาก็ต้องการให้อภิรดีเป็นแม่และเมียเท่านั้น เธอจึงแทบไม่มีโอกาสได้อ อกไปสังคมกับเพื่อนๆ นานๆทีเพื่อนๆจะพากันมาสังสรรค์กันที่บ้านของเธอ จนยิ่งนานไป เพื่อนของเธอก็ลดน้อยลง และเรื่องนี้ก็ทำให้กฤษฎารู้สึกผิดมาจนถึงทุกวันนี้

อาจมีอะไรบางอย่างที่ต้องบอกกับจิ้นเหอ ******************************************* เพ่ยหลินวางจอกชาลงในถาดเงินเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของใครคนหนึ่งก้าวเข้ามาในห้อง หญิงวัยเจ็ดสิบแต่ยังคงความงามอย่างนางพญาในชุดผ้าไหมแพรเลอค่าสีแดงเข้มผู้ได้ชื่อว่าเคยเป็นประมุขพรรคบุปผาสวรรค์มาเก่าก่อนยกมือขึ้นเป็นสัญญาณให้นา งรับใช้ออกไปจากห้องนั้น

“เจ้าค่ะ” เมื่อรถม้าของนางจอดก็พบว่ามีคนของราชสำนักที่ส่งมาเพื่อต้อนรับนางอยู่สองสามคนพร้อมกับทหารอารักขาเกือบยี่สิบนาย อย่างไรเสียนางก็ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นพระราชนัดดาของฝ่าบาทเพราะบิดาของนางคือท่านอ๋องหงเจวี๋ย ซึ่งเป็นพระอนุชาของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน “ยินดีต้อนรับท่านหญิงหง ”

ใจฉันเต้นรัวขึ้นมาทันทีที่มองไปยังคนตัวสูงที่ยืนอยู่ตรงหน้า “คุณ…จำวันเกิดฉันได้ด้วยเหรอคะ?” พรึ่บ!! คุณคิมหันต์หยิบของบางอย่างออกมาจากกระเป๋ากางเกงของตัวเอง ก่อนจะยื่นมาให้ฉัน เพราความมืดทำให้ฉันมองไม่ค่อยออกว่ามันคืออะไร แต่แสงจากดวงจันทร์ที่ตกกระทบลงมาที่สิ่งของตร งหน้าทำให้ฉันเห็นได้ชัดเจน ว่าสิ่งที่อยู่ในมือของคุณคิมหันต์ตอนนี้คือ…สร้อยคอที่มีจี้ดอกกุหลาบห้อยอยู่ตรงกลาง “สุขสันต์วันเกิดเกวลิน”