องค์หญิงน้อยตระกูลเซี่ย Novels & Stories

ความรักหรือ? ช่างเป็นเรื่องน่าขันนัก นางคือองค์หญิงใหญ่สายตรงผู้สูงศักดิ์ที่สุดแห่งราชสกุลเซี่ย บิดาคือฮ่องเต้ผู้ปราดเปรื่องที่สวรรค์กำหนดให้จารึกพระนามในหน้าประวัติศาสตร์ ส่วนมารดาก็เลื่องชื่อในฐานะฮองเฮาผู้ทรงคุณธรรม

เทียนหลาง พระเนตรขององค์รัชทายาทหรี่ลง มู่เทียนหลางเงยหน้าขึ้น สายตานิ่งมั่นคง “องค์หญิงหลิงเซียงไม่ใช่หมากการเมือง นางเป็นสตรีคนนหึ่ง เป็นภรรยาของกระหม่อม และเป็นผู้ที่ถูกลอบปองร้ายมาแล้วหลายครั้งในวัง” จิ้งไฉ

“คุณชายใหญ่หลับนอนอยู่กับสตรีตระกูลมู่ ตอนนี้ท่านแม่ทัพกับฮูหยินผู้เฒ่าโกรธมากจนฮูหยินเฒ่าเป็นลมไปแล้ว” ซูเม่ยกึ่งเดินกึ่งวิ่งนำหน้าอี้เฉิงไปในทันทีที่พ่อบ้านเอ่ยถึงตระกูลมู่ ใบหน้าของเด็กสาวหยุนเสี่ยวลอยมาในทันที นางกระวนกระวายใจเสียยิ่งกว่าอี้เฉิงเสียอีก ฮูหย ิงรองฉิงอันไม่มีวันปล่อยนางแน่

ประเทศ Y ตระกูลฮอกเกรย์ ตระกูลที่กุมบังเหียนเศรษฐกิจโลกไว้เกือบครึ่ง และโหลวซิงอิ๋น คือ เจ้าหญิงตัวน้อย ของบริษัทฮอกเกรย์กรุ๊ปงั้นเหรอ? เจียงถังแทบไม่เชื่อหูตัวเอง “ยัยซิง ไม่สิ แก... แกจะบอกว่า ผู้กุมอำนาจสูงสุดของบริษัทฮอกเกรย์กรุ๊ป อย่าง ฮอกเกรย์ ยารี คือ พี่ชายแท้ ๆ ของแกเหรอ?”

แม้ฐานะตระกูลเซี่ยจะสูงศักดิ์กว่าตระกูลหลิน แต่นางกลับต้องนั่งเกี้ยวหลังเก่าซอมซ่อเข้าประตูข้าง ไร้บิดามารดาหรือพี่น้องคอยหนุนหลัง ทั้งหมดนั้นเพราะความดื้อรั้นของนางที่มีต่อมู่หรงจ้าน จนทำให้ทุกคนในตระกูลเซี่ยต้องอับอาย บัดนี้นางรู้ผิดแล้ว และไม่คิดจะเหยียบย่างเข้าไปใ นที่แห่งนั้นอีกเป็นครั้งที่สอง

“อวี้กูกู ข้ากับนางแต่งงานกันแล้ว นับจากนี้นางคือนายหญิงของตระกูลสือ หากมีเรื่องใดที่ข้าควรรู้ควรป้องกัน ควรปกป้องนาง ท่านไม่คิดว่าข้าควรรู้หรอกหรือ” อวี้กูกูพึมพำ “ปก...ป้อง” สายตาลังเลมองสือจิ้งทว่าจนแล้วจนรอดก็ยังเล่าให้ชายหนุ่มฟัง “ท่านอาจรู้แล้วว่านายหญิงปักใจในตัวประมุ ขเซี่ย แต่ท่านยังไม่รู้ ไม่มีใครรู้ว่าเพราะอะไร เรื่องนี้ต้องขอบคุณประมุขเซี่ยด้วยเช่นกัน อย่างน้อยเขาก็ไม่เคยหลุดปากบอกผู้ใด”

หลี่กงกงลอบมองสีหน้าคนตระกูลเซี่ยแต่ละคน เก็บรายละเอียดเอาไว้โดยไม่ขาดตกบกพร่อง ทั้งนี้ก็เพื่อนำกลับไปทูลรายงานตามความเป็นจริง “ยังมีอีกเรื่องที่ข้าต้องกำชับ” “หลี่กงกงเชิญกล่าว” “เมื่อก่อนคุณหนูเซี่ยยังไม่ได้รับการยอมรับ ทั้งยังไม่ได้มีชื่อในบันทึกของจวนตระกูลเซี่ย ไม่ว่าจะเพร าะท่านไม่รู้ว่านางมีตัวตน หรือจะเพราะตระกูลเซี่ยไม่เคยวางแผนรับนางกลับเข้าเมืองหลวง เช่นกันกับที่แม้ในราชโองการจะยังให้นางใช้แซ่เซี่ย ทว่าหลังจากท่านรับราชโองการแล้ว ท่านหญิงเซี่ยก็คือเสี้ยนจู่ เป็นบุตรสาวบุญธรรมของหนานเหวินหวาง ท่านเข้าใจใช่หรือไม่”

แสงเทียนสีแดงมงคลที่จุดทิ้งไว้รอบห้องหอไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศอบอุ่นขึ้นแม้แต่น้อย สมรสพระราชทานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในเมืองหลวงถูกจัดขึ้นท่ามกลางเสียงสรรเสริญว่าบ่าวสาวคู่ขวัญนั้นเหมาะสมกันราวกับกิ่งทองใบหยก ทว่าเบื้องหลังกำแพงสูงกลับคุกรุ่นไปด้วยความเกลียดชังระหว่างต ระกูลไป๋และตระกูลซ่ง ไป๋เสวี่ยลี่นั่งตัวตรงอยู่บนเตียงกว้าง ผ้าคลุมหน้าสีแดงสดบดบังใบหน้าของนางไว้ ท่ามกลางเสียงซุบซิบว่านางคือสตรีไร้ยางอายที่ใช้บารมีของบิดาบีบบังคับฮ่องเต้ให้ประทานสมรสนี้ เพื่อผูกมัดแม่ทัพหนุ่มที่นางหลงรัก เฮ้อ...

นี่เป็นครั้งแรกที่องค์หญิงน้อยอันซูเซี่ยได้ออกจากหุบเขาอันงดงามของตนเอง นางต้องกลายมาเป็นฮองเฮาของฮ่องเต้หนุ่มผู้หนึ่งซึ่งนางไม่เคยเห็นเขามาก่อน แน่นอนว่านางนั้นย่อมตื่นเต้นปนหวาดกลัวด้วยไม่อาจระงับจิตใจได้ คำสั่งของมารดาของนางก่อนที่จะส่งนางขึ้นเกี้ยวเจ้า สาวก็คือ ต่อไปสามีคือครอบครัวของนางแล้วดังนั้นขอให้นางจงเชื่อฟังสามีให้ดีที่สุด ตามหลักสี่คุณธรรมสามคล้อยตาม[2] “เพคะท่านแม่ลูกจะเชื่อฟังสามีตามคำที่ท่านแม่สั่งสอนเพคะ”

ตระกูลเซียว ตระกูลเซวีย และตระกูลฮั่ว โดยเฉพาะตระกูลฮั่ว... ฉู่เซ่าเยวียนหมายตาดรุณีน้อยผู้มีใบหน้างดงามและนิสัยห้าวหาญตรงไปตรงมาอย่าง ‘ฮั่วหรูเสวี่ย’ มาเนิ่นนาน เขาหลงใหลในความพยศและรูปโฉมของนางทั้งยังเคยแอบเห็นนางช่วยลูกนกที่ตกลงมาจากรังทำให้เกิดความประท ับใจ แล้วยังต้องการรวบอำนาจทางทหารของแม่ทัพฮั่วมาไว้ในกำมือ ราชโองการลับเตรียมถูกร่างขึ้นเพื่อเรียกตัวนางเข้าวังหลัง