เด็ก Novels & Stories

“ไม่รู้สิ” เด็กน้อยนั่งสนทนากับเพื่อนขณะที่คุณครูกำลังพูด ก็ตามประสาเด็กแหละ น้องของขวัญเป็นเด็กที่ตั้งใจเรียน เลยไม่ค่อยมีปัญหาอะไรกับการเรียน พักเที่ยง...

ชัชพลถาม “กูทำเด็กหึงว่ะ” เขาลอยหน้าลอยตาพูด ไม่ได้สนใจคนที่ถลึงตาดุใส่แม้แต่น้อย “ใครวะ” “ใครเหรอพี่”

รอบเดียวคงไม่พอสำหรับหมาเด็กวัยกลัดมันคนนี้เสียแล้ว! ......................

“หุ่นใช้ได้นี่หว่า น้องเค้ารับงานเอ็นมั้ยวะ?” “มึงหยุดคิดอกุศลกับเด็กเลยไอ้เลโอ ปล่อยเด็กให้ไปเติบโตในแบบที่ควรจะเป็น” “แหมๆๆ จะหวงไว้แดกเองก็บอก!!”

"อึก" "อย่าให้ได้ยินว่าพูดถึงแฟนฉันแบบนี้อีก แล้วอย่าหาว่าไม่เตือน" เป็นไงล่ะ พูดยังไม่ทันขาดคำเลยว่าดีแล้วที่ไม่พูดถึงคนของมัน แต่มันช้าไปนิดเด็กนี่ปากไวไปหน่อยเลยโดนหมาในปากมันกัดเอา ขนาดเธอยังสะอึกเลยแล้วเด็กนั่นจะไม่เจ็บได้ไง

มิวบอกลูกชายที่ถูกใจรถของเล่นที่นำมาให้เด็กๆ ในสถานสงเคราะห์เด็กกำพร้าและยากจน “ไม่มียดนี้เยย” แม้จะมีรถของเล่นเยอะ แต่ก็ยังไม่มีรถของเล่นแบบนี้

คุณหญิงหยิบหนังสือนิยายที่วางอยู่บนตักขึ้นมาให้ลูกชายดู คมน์เพ่งมองหน้าปกหนังสือ ภาพชายหนุ่มหุ่นล่ำกล้ามแน่นกับสาวน้อยบนหน้าปกและนามปากกา ‘กาสะ

อย่าทำแบบนี้ พี่คิม : ก็ถ้ารันต์ไม่มาเปิดให้พี่ พี่จะเคาะอีก เด็กโข่ง : ไม่เอาอ่ะ รันต์ง่วง พี่คิมกวนได้ไหม พี่คิม: งั้นพี่จะเคาะอีก

ั่งสองกลีบดอกไม้อันอวบอูมสีพีชอันหอมหวานนั้นเขาก็ละเลงมันด้วยลิ้นจนเขาแทบไม่อยากละใบหน้าออกจากตรงนั้น ‘กูก็แค่บอกลูกน้องว่าให้เปิดห้องในนามบริษัท AKP ไว้ห้องนึงก็แค่นั้น ส่วนเรื่องเด็กมึงบอกว่าไม่ต้องการ กูก็เลยไม่ได้จัดไว้ให้ มึงมีปัญหาอะไรหรือเปล่าวะ หรือเปลี่ยนใจอยา กได้เด็กขึ้นมาอีกรึไง’

เพียงพอพร่ำออกมาด้วยเสียงสั่นเครือ ไม่อยากเป็นแล้วเด็กในปกครอง เด็กลับ ๆ เด็กอะไรของเขาทั้งนั้น “เรื่องของเรามันไม่เหมาะจะเปิดเผยตอนนี้ ใจเย็นหน่อยได้ไหม มันต้องใช้เวลา”