เด็ก Novels & Stories

"รู้ไหมเด็กดื้อต้องโดนอะไร" "โดนไม้หน้าสามฟาดงายยย ใช่มะๆ คิกคิก" ฉันตอบก่อนจะหัวเราะออกมา เด็กดื้อมันจะต้องโดนไม้ฟาดไง ไม่ใช่หรอ "ผิด"

ฉันจ้องมองแผ่นหลังกว้างของกองทัพ เด็กรุ่นน้องที่มาขโมยหอมแก้มฉันและเดินหนีไปอีกทางด้วยความตื่นตกใจไม่หาย ก่อนจะเดินไปเอื้อมหยิบหนังสือมั่วๆ เพื่อกลับไปยังโต๊ะที่นั่ง แต่ก็ยังไม่วายที่จะเอ่ยบ่นขึ้นมาคนเดียวเบาๆ "คุณเมียที่รักของผมงั้นเหรอ จะมาพูดโมเมว่าฉันเป็นเมียแบ บนี้ไม่ได้นะ เด็กบ้า!!!"

ฉันขมวดคิ้วมองชายวัยรุ่นสวมใส่ชุดนักเรียนมัธยมปลายกางเกงน้ำเงิน ใบหน้าหล่อเหลาถูกบดบังด้วยกรอบแว่นหนาเตอะ “พี่ไม่ชอบเด็กอะ ขอโทษนะ” ฉันเตรียมจะสับเท้าหนีแต่กับถูกยื้อเอาไว้ด้วยคำพูดของเด็กชาย

ครบเครื่องครบรสแบบนะโมก็คงหาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว เด็กคนนี้มีครบทุกอย่างในตัว ไม่ว่าจะความเป็นเด็กตามวัยอายุที่เป็นอยู่ตอนนี้หรือแม้กระทั่งความเป็นผู้ใหญ่ นะโมก็มีมันอย่างไม่ขาด “ค่อยอวยกันนะ ตอนนี้เรียนก่อน” เป็นกิ่งที่พูดขึ้นเพราะตอนนี้คู่รักข้าวใหม่ปลามันกำลังผลัดก ันอวย

ลมหายใจปรมะขาดห้วงและหอบกระชั้น เมื่อเห็นเด็กในปกครองกำลังนั่งพิงหัวเตียงที่มองมาที่เขา ขาเรียวยาวสองข้างแยกออกจากกัน เผยความงามของอิสตรีเพศให้เข้าไปเชยชม ชายหนุ่มชอบเสียจริง เวลาที่ลูกชุบมีอารมณ์ใคร่ถูกไฟราคะแผดเผา เพราะเธอเร่าร้อนเปลี่ยนเป็นคนละคน จากเวลาปกติอย่างส ิ้นเชิง

ข้าวฟ่างบอกเหตุผลไป “ข้าวลูก มันจะมีผลอะไรกับหนูหรือเปล่า” สวยถามขึ้นมาอย่างความกังวลใจ ที่ในอนาคตเธอก็ไม่รู้ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า เลยเลือกที่จะโกหกช่วย แต่กลายเป็นว่าเด็กคนนี้ไม่ทำตามซะงั้น น่าตีจริงๆ

แกรก~ พระพายหันมองตามเสียงประตูเปิดเข้ามา ก่อนร่างสูงของเด็กที่เธอกำลังต่อว่าในใจจะปรากฏขึ้นพร้อมกับถุงอะไรบางอย่างในมือใหญ่ เสื้อยืดสีขาวแทบจะมองเห็นเนื้อหนังด้านในได้อย่างชัดเจน กับกางเกงยีนส์สีฟ้าอ่อนเสริมดีเทลขาดหลุดลุ่ยเล็กน้อยบริเวณเข่ายิ่งผิวขาวๆ นั่นยิ่งช่ วยให้ออร่ามาดหนุ่มไอดอลเกาหลีจับอย่างน่าลงตัว ผมดกรองทรงดูยุ่งเหยิงไม่เป็นทรงแต่ก็ไม่ได้บดบังความน่ามองของเด็กนั่นลงได้เลยสักนิด

“ไอ้เด็กขี้โกหก เด็กโกหกเป็นคนไม่ดี พวกเราไม่เล่นกะแกหรอกไป ชิ้ว ๆ” เด็กชายตัวผอมคนหนึ่งกำมือแน่น ตาแดงก่ำ ปากเม้มแน่น เมื่อถูกกลุ่มเด็กห้าคนในวัยหกขวบเหมือนกันรุมล้อมเขาไว้กลางวง พากันเต้นไปรอบ ๆ ตัวเขาเป็นวงกลม ส่งเสียงร้องประสานกัน “ไอ้ลูกไม่มีพ่อ แบร่...”

อุบัติเหตุเพียงเสี้ยววินาที... พราก ‘ดวงใจ’ ของเธอไปตลอดกาล แต่กลับดึงเอา ‘เขา’ ผู้เป็นต้นเหตุแห่งความสูญเสีย ให้ก้าวเข้ามาในชีวิต จากความสงสาร... แปรเปลี่ยนเป็นความผูกพัน จากความรู้สึกผิด... ก่อตัวเป็นความปรารถนาที่ยากจะหักห้ามใจทว่า... ยิ่งกาลเวลาหมุนผ่าน เด็กกะโปโลในวันนั้นกลับเติบโตเป็นหญิงสาวที่งดงามสะพรั่ง ความใกล้ชิดที่ตัวแทบจะติดกันทุกวัน ค่อยๆ สั่นคลอนกำแพงศีลธรรมและเส้นแบ่งสถานะในใจของเขาจนแทบพังทลาย...“ต่อไปนี้จะมองหนุ่มที่ไหนไม่ได้อีกแล้วนะ เพราะวาดมีเจ้าของแล้ว” “ก็กลืนวาดลงท้องไปแล้ว... วาดยังจะไปมองใครได้อีกละคะ”

เสียงทุ้มกวนอวัยวะเบื้องล่างดังขึ้นเหนือหัว นิรินเงยหน้าขึ้นขวับก็ปะทะเข้ากับใบหน้าหล่อเหลาของชีต้าห์ ที่กำลังเดินมาแทรกตรงกลางระหว่างเธอกับพี่แทนพอดี ไอ้เด็กเปรตยืนถือแก้วพลาสติกเปล่า ๆ ในมือ แสร้งทำหน้าตาตื่นตระหนกตกใจได้ปลอมที่สุดเท่าที่โลกนี้เคยมีมา แกล้งทำน้ำหกใส ่รุ่นพี่คนนั้นชัดๆ!