เผาผลาญสมอง Novels & Stories

ข้าวฟ่างหยิบอุปกรณ์ชิ้นนี้ที่เธอแอบสร้างขึ้นมาแต่ไม่เคยกล้าใช้ เจ้า Neuro-Amplifier ที่จะส่งกระแสไฟฟ้ากระตุ้นระบบประสาทในขณะที่เธอถึงจุดสุดยอด เพื่อบังคับให้สมองหลั่งพลังงานจากเอ็นโดฟินทะลุ 500% "แต่มันเสี่ยงเกินไปนะคุณฟ่าง..." ลินดาส่งเสียงบอกเตือนขึ้นขึ้นอีกครั้ง "ถ้าพลาด สมองคุณ� �่างจะไหม้ หรือคุณฟ่างอาจจะกลายเป็นคนไร้ความรู้สึกไปตลอดกาล..."

“งั้นมาคุยเรื่องของเรา” “ระ เรื่องของเรา” ช่างไม่ได้ปล่อยเวลาให้อาหารย่อยเอาซะเลย อยากจะกลอกตาบนสักสิบตลบแต่ทำไม่ได้ ที่ทำได้ “อือฮึ ไหนว่าสมองได้คาร์โบไฮเดรตแล้วจะคิดอะไรได้โล่งขึ้น”

รายงานสถานะเมตาบอลิซึม[1]ของสมองต่อเนื่อง' 'รับทราบครับสหาย...อัตราการเผาผลาญออกซิเจนในสมองลดลงตามคาด...ทุกอย่างยังอยู่ในเกณฑ์ปลอดภัย...อุณหภูมิปัจจุบัน 28°C...'

อ่อนล้า ก็กลับทอประกายสดใส มีชีวิตชีวาขึ้นอย่างน่าประหลาด ในหัวของนางประมวลผลอย่างรวดเร็ว... ยาต้มสมุนไพรธาตุหยางที่นางดื่มทุกวันเพื่อปรับสมดุลร่างกาย และการผสานปราณอัคคี ทั่วร่างทุกค่ำคืนเพื่อฝึกฝนลมปราณ ความร้อนบริสุทธิ์จากพลังนั้นไม่เพียงแต่ช่วยขับไอเย็นในร่างกาย แต่ยังเข้าไปเร่งกระบวนการเผาผลาญภายในอย่างมหาศาล สลายไขมันส่วนเกินและขับของเสียที่ตกค้างออกมาจนหมดสิ้น เปลี่ยนแปลงรูปโฉมของนางไปโดยที่นางไม่ทันได้สังเกต

เขาพยักหน้าช้าๆ "ทุกครั้งที่อาการกำเริบ สมองจะดึงเอาความทรงจำเลวร้ายที่สุดกลับมาฉายซ้ำ สร้างภาพหลอนทับซ้อนกับความจริงตรงหน้า มันจะเห็นกองไฟขนาดใหญ่... เปลวไฟสีแดงฉานที่กำลังลุกไหม้รุนแรง และในนั้น... มีผู้หญิงที่มันรักสุดหัวใจกำลังถูกไฟคลอก มันได้ยินเสียงกรีดร้องขอ ความช่วยเหลือ ได้กลิ่นควันไฟลอยคลุ้ง ทั้งที่ความจริงตรงนั้นไม่มีอะไรเลย"

เพลิงราคะค่อยๆ มอดไหม้สติสัมปชัญญะจนสิ้น อารมณ์หวามลามเลียโหมกระพือทำไฟปรารถนาลุกโชน โดยมีร่างกายส่วนล่างเป็นตัวนำพาเหนือสมองด้านไตร่ตรองผิดชอบชั่วดี จากลูบไล้แผ่วเบาคลอเคลียเนิบนาบเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นเร่งจังหวะเร่าร้อน รสสัมผัสหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ

"เอ่อ... เผาแล้ว" ฉันนิ่งค้าง สมองประมวลผลช้าไปสามวินาที ก่อนจะคำรามออกมา "เผาแล้ว!?" "...ใช่" "เผาร่างฉันไปแล้ว!?" "เอ่อ... ก็เผาศพไง..."

@วันต่อมา @ภายในห้องทำงานของนายแพทย์เจ้าของไข้ของน้ำหนาว "คนไข้กระโหลกร้าวเลือดออกในสมองหากฟื้นขึ้นมาเธออาจจะความจำเสื่อมจำอะไรไม่ได้เลยเพราะสมองส่วนที่โดนกระทบกระเทือนอย่างหนักเป็นสมองส่วนที่เก็บความทรงจำสมองแบ่งเป็นหลายส่วน ส่วนความจำ ส่วนภาษา ส่วนควบคุมการ เคลื่อนไหวและอีกมากมายแต่ในกรณีของคุณน้ำหนาวส่วนที่ได้รับการกระทบกระเทือนคือส่วนของความทรงจำครับ" นายแพทย์วัยกลางคนอธิบายอาการบาดเจ็บของน้ำหนาวให้ศิลาได้เข้าใจอย่างใจเย็น

เพดานสีขาวครีมและสติกเกอร์เรืองแสงหลากหลายรูปร่างเป็นสิ่งแรกที่มองเห็น และเพียงแค่คิดถึงคนที่ซื้อมันมาให้ หยาดน้ำก็เอ่อขึ้นคลอเต็มสองเบ้าตาร้อนผะผ่าว ความจริงอันแสนโหดร้ายค่อย ๆ ทยอยถาโถมเข้าโจมตีจิตใจ ‘เนื้องอกในสมอง’ คล้ายว่าคำคำนี้ยังคงดังก้องอยู่ในหู สำหร ับคนอื่นมันอาจเป็นเพียงแค่คำพูด ทว่าสำหรับเธอ ... มันไม่ต่างอะไรกับสายฟ้าที่ฟาดลงมากลางใจพร้อมเผาไหม้ให้เธอแหลกสลาย กลายเป็นผุยผง

หล่อนรีบปฏิเสธ “แข่งเลย ชมพูฉลาดแข่งกับคนโง่ สมอง84000เซลล์อย่างมัน ยังไงชมพูก็ชนะ” “เลิกบุลลี่สมองกู เลิกเอาสมองกูไปเหมือนลุงสักที”