แวมไพร์ Novels & Stories

ธีทำ่ท่าครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งก่อนจะตอบเธอกลับไป "ยังไงดีล่ะ ถ้าให้เทียบกับนิยายผมก็คงเป็น..แวมไพร์ล่ะมั้ง?" คำพูดอันเรียบง่ายออกมาจากปากของชายผู้เปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม ลิลิธที่กำลังมองหน้าจอมือถือที่กำลังอัดวีดีโอของชายไร้ร่างสลับกับเจ้าค้างคาวตัวน้อยที่เกาะอยู่ข้าง ๆ ก็ข นลุกซู่ขึ้นมาทันที

เขาย้ำคำเดิม สาดน้ำมันใส่กองเพลิงแห่งโทสะจนลุกโพลง เอริกรู้สึกสนุกกับการแหย่คนเจ้าอารมณ์ ใบหน้าอ่อนใสของเธอเป็นสีแดงเข้มขึ้น ดวงตากลมโตวาววับเอาเรื่อง ทั้งๆ ที่ตัวยังสั่นเพราะหวาดกลัวเขาอยู่เลย คนอะไรแหย่นิดแหย่หน่อยก็ขึ้นเสียแล้ว ในยามนี้ไม่มีอะไรจะสนุกเ ท่าแหย่แล้วอีกฝ่ายเต้นตามแบบนี้ มันทำวิญญาณเด็กเกเรในร่างถูกปลุกขึ้นมา อยากแกล้งอยากแหย่ให้หญิงสาวโมโหเล่น ยิ่งเห็นเธอกระฟัดกระเฟียดเท่าไหร่ เขายิ่งมีความสุขมากขึ้นเท่านั้น

ข้อควรรู้เกี่ยวกับจักรวาลแวมไพร์ By ไรท์มิน (กรุณาอ่านเพื่อความเข้าใจตรงกันนะค้าบคุณรี้ดที่รัก) 1. แวมไพร์สายเลือดบริสุทธิ์ จะโตเต็มวัยที่อายุยี่สิบปี ใบหน้าจะคงความอ่อนเยาว์หยุดเอาไว้ที่อายุเท่านั้น

พลอยพิชญาเหมือนถูกกระชากออกจากภวังค์คิดเมื่อ เขา แนะนำตัวด้วยภาษาไทยอันชัดถ้อย เธอหายใจติดขัด เขา ไม่ใช่ มาเรียส คริสเตียนเซน คนที่เธอเคยรู้จัก ทว่าหน้าตายิ่งกว่าถอดออกมาจากพิมพ์เดียวกัน “สะ สวัสดีค่ะ...เอ้อ...ขอโทษทีค่ะ ฉันนึกว่าคุณคือ...” “มาเรียส...น้องชายฝาแฝดของผ มอย่างนั้นหรือครับ?” เบนแทรกขึ้น นัยน์ตาสีน้ำเงินประกายเข้มมีบางอย่างฉายวาบขึ้นมาทว่าใบหน้าหล่อเหลายังคงเป็นปกติ

ขวับ ทั้งมีนาและมิลานหันไปมองกุ๊กไก่ซึ่งกำลังยืนถือชุดเดรสสีดำแบบมีโซ่เส้นเล็กคล้องคอด้านหลังแหวกลึกจนเห็นแผ่นหลังทั้งแผ่น มิลานกลืนน้ำลายลงคอเมืองเห็นชุดที่กุ๊กไก่ถือเอาไว้ในมือ แววตาของเพื่อนสนิททั้งสองคนตอนนี้มันทำให้ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ อย่างเธอรู้สึก กลัว

เสียงแหบเครือกล่าวบอก ดวงตาลุกโชนไปด้วยเปลวไฟพิศวาส “ก็ต้องลองดูค่ะ ว่าหมาป่าจะน่ากลัวขนาดไหน” เสียงพริ้วไหวของแก้วกุดั่นทำให้ชายหนุ่มคำรามก้อง ร่างอวบอุ่นถูกวางทอดยาวบนเตียงกว้าง ทรงภพกางสองแขนคร่อมไว้ และซุกหน้าเกลือกกลิ้งกับเต้าทรวงขนาดใหญ่ที่หมายตา ริมฝีปาก หนากัดสาบเสื้อชุดเดรส ก่อนจะกระชากสุดแรง จนผ้าพลิ้วๆ ขาดแหล่งเปิดเผยซับในสีหวาน

มะนาวต้องตัวสั่นอีกครั้งเมื่อเห็นอาวุธร้ายของเขาแบบเต็มๆ ตา ขนาดของมันใหญ่กว่าข้อมือของเธอเสียอีกมั้งแล้วแบบนี้มันจะเข้ามาในร่องเล็กๆ ของเธอได้อย่างไร " วะ....แวมไพร์ มันจะเข้าได้จริงๆ หรอ " เธอเรียกชื่อเขาโดยไม่มีพี่นำหน้าเลยสักนิด แวมไพร์เองก็ใจดีตอบเธอออกไป

และในตอนที่ฉันกำลังจมอยู่กับความสับสน ทารกคนนั้นก็แผดเสียงร้องโหยหวนจนแสบแก้วหู เสียงนั้นฉีกกระชากโสตประสาทและทำให้เลือดในกายของฉันเดือดพล่าน ยิ่งไปกว่านั้น แวมไพร์ทุกตนในสถานศักดิ์สิทธิ์ต่างทรุดตัวลงพร้อมกัน

จ้าวเหมยฮวาเบิกตาโต จ้องมองร่างสูงที่ทั้งตัวมีแต่ผ้าพันไว้ ชุดสีขาวที่เขาสวมอยู่มีสีแดงเข้มของโลหิตซึมออกมารอบด้าน ใบหน้าที่เคยดูดีมีรอยกรีดยับรอบวงหน้า น้ำเสียงอู้อี้ที่ดังออกจากปากร่างนั้นยิ่งทำให้ผู้คนตกตะลึงเพราะเป็นเสียงของคนที่ไม่มีลิ้น... หญิงสาวมองสภาพน่าเวท นานั้นด้วยความสนใจ ก่อนจะพ่นวาจาชวนให้คนแทบกระอักใจตาย

เธอตะคอกเสียงดัง กึด กึด สวบ! "กรี๊ดดดดดด"ท่อนลำเข้ามาได้แค่หัว มิเกลก็กรีดร้องลั่นห้องทันที เยื่อบางๆ ที่เรียกว่าพรหมจรรย์นั้นถูกฉีกขาดลงพร้อมกับของเหลวสีแดงค่อยๆ ไหลอาบลงไปตามโคนขาขาวๆ จากนั้นก็หยดเปื้อนลงบนที่นอนสีขาวสะอาดจนเป็นดวงๆ ร่างสูงมองจุดเชื่อมที่แส